Οι Μεταφραστές(2019)
(Les Τraducteurs / The Translators) | Πρώτη προβολή: 18-06-2020
Άγγελος Πολύδωρος
Η ιστορία χτίζεται με μαεστρία (παρά τα αλλεπάλληλα flashback) από τον σκηνοθέτη και συν-σεναριογράφο Ρεγκί Ρουανσάρντ μέχρι το αποκαλυπτικό φινάλε, ο οποίος διαθέτει και τη βοήθεια αρκετά καλών ερμηνευτών μεταξύ των οποίων και ο δικός μας Μανώλης Μαυροματάκης που υποδύεται τον έλληνα μεταφραστή Κωνσταντίνο Κεδρινό (μια επίσης πολύ καλή και αντιπροσωπευτική επιλογή).
Στράτος Κερσανίδης
Εξαιρετικό θρίλερ μυστηρίου, γεμάτο ανατροπές, αγωνία και πολλαπλασιαζόμενα αινίγματα. Κλειστοφοβικό, μυστηριώδες, σαγηνευτικό.
nikos fekkas
Μια πρωτότυπη ιστορία μυστηρίου που αξίζει μια ματιά παρότι δεν θεωρώ πως μπορεί να μείνει στη μνήμη!
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Εμπνευσμένοι από την περίπτωση του «Inferno» του Νταν Μπράουν, οι σεναριογράφοι και ο σκηνοθέτης έφτιαξαν ένα αρκετά σκοτεινό θρίλερ whodunit αλά-Άγκαθα Κρίστι, με σωστό ρυθμό, αρκετές ανατροπές αλλά και πολλά κλισέ. Στα συν της ταινίας η καλή ερμηνεία του Λαμπέρ Ουιλσόν στο ρόλο του μεγαλοεκδότη.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2020-06-20
Ο σκηνοθέτης Ρεζίς Ρονάρ κτίζει με υπομονή τόσο τους διαφορετικούς τύπους των μεταφραστών, όσο και την ίδια την ιστορία η οποία κρύβει αρκετές εκπλήξεις και με αρμονία καταλήγει σε απρόβλεπτης εξέλιξης θρίλερ.
Alexis Kyriazis
Απαιτεί να δεχτείς πράγματα και καταστάσεις που είναι εξόφθαλμα υπερβολικά σε σημείο που σε κάνουν να νοιώθεις με ζωντανό meme, όμως αν το κάνεις, έχεις τη δυνατότητα να απολαύσεις μια συνολικά πολύ καλή ταινία, με έξυπνη πλοκή που μπλέκει διαφορετικά genres με μεγάλη επιτυχία, και θα σου προσφέρει ένα άκρως ευχάριστο δίωρο.
Παναγιώτης Πυλαρινός
2020-06-18
...οι "Μεταφραστές" είναι ένα καλοστημένο και απολαυστικό θρίλερ , με μια εξαιρετικά κομψή εκτέλεση (και με τους ήρωες της ταινίας, διαφορετικής εθνικότητας ο καθένας, να είναι εντυπωσιακοί χάρη στις ερμηνείες τους...
Τάσος Ντερτιλής
Χιούμορ και παράνοια σε ένα θρίλερ μυστηρίου α λα Άγκαθα Κρίστι από τον σκηνοθέτη του Χτυποκάρδια στο Γραφείο.
Μαρία Γκιούλη
Συμπαθητική και ενδιαφέρουσα, το "The Translators" είναι μία ταινία που μπορεί να ξεχάσεις εν καιρώ αλλά ο βιβλιοφιλικός αέρας μυστηρίου της και η σκηνοθετική ματιά του Γάλλου Ρουανσάρ θα σε κρατήσουν συγκεντρωμένο στην μεγάλη οθόνη μέχρι το τέλος. Και πιθανόν μέχρι τότε να έχεις μάθει πώς ο Προυστ μπορεί να σου αλλάξει την ζωή.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Μέσα από εκτενή φλας μπακ & flash forward, η δαιδαλώδης αφήγηση (Δαίδαλος είναι και ο τίτλος του εν λόγω βιβλίου), ξεδιπλώνεται με πάρα πολλές υπερβολές, κατά τη γνώμη μας, αλλά και με αρκετή μαεστρία, σε ένα θρίλερ που εξετάζει, άλλοτε με σοβαροφάνεια, άλλοτε με κριτική ματιά και άλλοτε με κατάμαυρο χιούμορ, τον κόσμο των εμπορικών εκδόσεων και της παραγωγής μπεστ σέλερ.
Γιώργος Νυκταράκης
Μια όμορφη σαν ιδέα ταινία, η οποία μπορεί να μην εκμεταλλεύεται πλήρως τα στοιχεία που την απαρτίζουν, αλλά αποτελεί μια ευχάριστη και εναλλακτική στο χώρο του μυστηρίου επιλογή.
zerVo
Ζητούσε λίγη παραπάνω προσοχή από τον ντιρέκτορα, ο ρυθμός, ο διαμοιρασμός των hints που αποκαλύπτουν πολλά χωρίς να πρέπει και η τρίτη πράξη που περιλαμβάνει όλο το περιπετειώδες ζουμί, για να έχουμε μια πιο ολοκληρωμένη υπόθεση μοντέρνου τεχνολογικά φιλμ μυστηρίου.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2020-06-14
Οι «Μεταφραστές» πάντως διαθέτουν σασπένς, ανατροπές και λειτουργικό ανακάτεμα των ειδών, βλέπονται άνετα, ενώ η παρουσία του Μανώλη Μαυροματάκη δίπλα σε διεθνείς αστέρες όπως η Κιριλένκο ή ο Γουίλσον είναι αξιοπρεπέστατη.
Άντα Δαλιάκα
2020-06-16
Τίμιο και ψυχαγωγικό το εγχείρημα, σε αρμονία και το καστ στο οποίο έχει ενταχθεί περίφημα ο Μανώλης Μαυροματάκης ενισχύοντας την ελληνική χροιά της ταινίας με το στιβαρό κινηματογραφικό προφίλ του, μόνο που ο Ρουανσάρ υπερθεματίζει στο κομμάτι των ανατροπών στερώντας από την ταινία ένα ψύχραιμο, αντάξιο των πρωτότυπων ιδεών του, φινάλε.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2020-06-12
Ο Ρεζί Ρουανσάρ μετά το εξαιρετικά επιτυχημένο «Populaire» επιστρέφει με μια διασκεδαστική, μα ισχνή ιστορία «λογοτεχνικού μυστηρίου».
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2020-06-10
Διασκεδάζει, ειδικά εάν ο θεατής δεν πάρει πολύ στα σοβαρά το λογοτεχνικό του περίβλημα.
Μαίρη Βανδώρου
Μπορεί να μην καταφέρει να σας μαγέψει, αλλά ούτε θα σας απογοητεύσει.
Νίκος Τσαγκαράκης
Παρά την πρόσφορη κεντρική σεναριακή του ιδέα, το αξιόπιστο καστ και τον ατμοσφαιρικό σχεδιασμό παραγωγής, προσωπικά δεν πείστηκα για τη συνέπεια και την αληθοφάνεια των καταστάσεων, που βρήκα εξεζητημένες ακόμη και με τα μέτρα του είδους και τις οποίες αδυνατώ να συζητήσω εδώ για να μην αποκαλύψω τις εκπλήξεις του σεναρίου.
Πάρις Μνηματίδης
Ειδικά οι «περπατημένοι» στο είδος του μυστηρίου σίγουρα δεν θα αισθανθούν πως είδαν κάτι που ανανεώνει ριζικά ή ανατρέπει τους κανόνες του, γενικά όμως οι «Μεταφραστές» προσφέρονται για ένα ξεκούραστο -σχεδόν- δίωρο με λίγη αγωνία, λίγη σεναριακή τσαχπινιά και λίγη γαλλική φλυαρία για τη νοστιμιά στο μείγμα.
Χρήστος Μήτσης
2020-06-08
Η περίπτωση Νταν Μπράουν εμπνέει ένα «λογοτεχνικό» θρίλερ αλά Αγκάθα Κρίστι, το οποίο παγιδεύεται σε εξεζητημένες ανατροπές, διαδοχικά φλας μπακ και στην υπερβολικά φιλόδοξη προσπάθειά του να αιφνιδιάσει το θεατή.
Τάσος Μελεμενίδης
2020-06-04
Θρίλερ εμπνευσμένο από τον κόσμο της λογοτεχνίας που ξεκινά υποσχόμενα αλλά στην πορεία προσπαθεί να διατηρήσει μυστήριο εις βάρος των χαρακτήρων του.
Λήδα Γαλανού
2020-06-02
Η δράση που ξεκινά με σασπένς, συνεχίζεται με πομπώδη μουσική και ολοένα αυξανόμενη σεναριακή υπερβολή ενός παραφορτωμένου whodunnit και η σύμβαση που θέλει όλους τους ηθοποιούς να μιλούν ως επί το πλείστον στα γαλλικά, στερεί σημαντικά από τις ερμηνείες τους, με τίμημα την ατμόσφαιρα και την πειστικότητα της ταινίας.
Νίκος Παλάτος
Η μάλλον μονότονη δουλειά του μεταφραστή καταφέρνει να παρουσιαστεί σαν ό,τι πιο φαντασμαγορικό και περιπετειώδες μπορεί να τύχει σε κάποιον, πλην όμως οι άπειρες υποσημειώσεις τις οποίες τούτο το θρίλερ μυστηρίου κρύβει στις σελίδες του, κάπου σε κάνουν να σηκώνεις τα χέρια ψηλά.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Μια ταινία που στο σύνολο της υπόσχεται, κάπως, ροή εγκεφαλικής πλοκής και μια άνετη φιλοξενία στο καθιστικό της Άγκαθα Κρίστι, όλα αποδυναμώνονται και σερβίρονται στο άψε σβήσε σαν να χάνεται η παραγωγή στην δική της, προσωπική της «μετάφραση». Αρχίζει η φλυαρία, η διάλεξη και η κατήχηση, καθηλωμένα, σχεδόν απειλητικά, στην γαλλική, λεκτική «ωραιοπάθεια» της γλώσσας.
