Άλυτη(2019)
(Entwined) | Πρώτη προβολή: 10-09-2020
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Πάντως η ταινία έχει και ρυθμό και υποβλητική ατμόσφαιρα (με τα ωραία τοπία της Αρκαδίας να κυριαρχούν στην πολύ καλή φωτογραφία του Θεόδωρου Μιχόπουλου) και μας αποκαλύπτει ένα σκηνοθέτη που αγαπά ιδιαίτερα τον κινηματογράφο της φαντασίας.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Πρόκειται για μια ταινία συναισθηματικής ενηλικίωσης που είναι ταυτόχρονα και ένα ερωτικό θρίλερ φαντασίας και τρόμου, με έναν μοναδικό για τα ελληνικά δεδομένα, δικό της, συγκρατημένο και υπαινικτικό, ποιητικό τρόπο.
Ρόμπυ Εκσιέλ
2020-09-20
Γνωστικά και επιδέξια επεξεργαζόμενος τα δίπολα παρόν και παρελθόν, πολιτισμός και φύση, ορθολογισμός και μεταφυσική, και στέκοντας κυρίως πάνω σε εκείνο του επιστητού και του μη επιστητού (που θα κορυφωθεί σε μια πικρή όσο και εντελώς επίκαιρη νίκη του πρώτου), ο νεόκοπος δημιουργός φιλοτεχνεί μια σπάνια για τα ελληνικά δεδομένα ταινία φαντασίας.
Μαρία Βούλγαρη
Η Άλυτη αποτελεί μια ιδιαίτερη ταινία φαντασίας, μια αξιοπρεπή προσπάθεια για τα ελληνικά δεδομένα και θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μια ιστορία από εκείνες που μας διηγούνταν οι γιαγιάδες μας πριν μας καταπιούν οι χιλιάδες οθόνες. Σίγουρα αξίζει την προσοχή σας και σίγουρα θα σας μαγέψει όπως ο Πάνος μαγεύτηκε από την αέρινη Δανάη.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Σκηνοθετικά, ο ΜΙΝΩΣ ΝΙΚΟΛΑΚΑΚΗΣ έχει κάνει θαυμάσια δουλειά, πάνω στο σινεμά των ειδών, στο έργο μυστηρίου, στην ατμόσφαιρα απειλής αλλά και στη ΣΥΝΥΦΑΝΣΗ με το παραμύθι, με τις λαϊκές δοξασίες, με τις λαϊκές αφηγήσεις, για ξωτικά, νεράιδες κλπ...
nikos fekkas
Γενικά λοιπόν αποτελεί περισσότερο ένα ποιητικό σκοτεινό παραμύθι παρά μια καθαρόαιμη ταινία τρόμου και αυτό ίσως απογοητεύσει πολλούς, προσωπικά παρόλο που είναι πολύ αργό για τα γούστα μου ομολογώ πως μου άρεσε και κράτησε το ενδιαφέρον μου!
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2020-09-16
Στην πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, ο Μίνως Νικολακάκης φανερώνει εικαστική δύναμη και ιδιαίτερη ευαισθησία στην αποτύπωση του κινηματογραφικού χρόνου στην παράδοξη σύζευξη του ορθολογισμού με τη φύση, όταν ένας γιατρός αποπειράται να σώσει μια ευπαθή κοπέλα η οποία ζει απομονωμένη από τους εχθρικούς, δεισιδαίμονες συγχωριανούς της, σε ένα σπίτι στο δάσος, υποφέροντας από μια σπάνια ασθένεια.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2020-09-18
Ξεχωριστή μείξη μαγικού ρεαλισμού με το σινεμά του φανταστικού, με συγκροτημένη αισθητική και υποβλητική ατμόσφαιρα, η οποία όμως εγκλωβίζεται στις πολυσήμαντες αναφορές της.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2020-09-12
Σε επίπεδο προσέγγισης και φιλοδοξίας είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον αν και σταδιακά παραδομένο σε μια αλληλουχία συμβολισμών που μάλλον το φρενάρουν περισσότερο από ό,τι του αξίζει. Ντεμπούτο που μας κάνει αν μη τι άλλο να περιμένουμε τι θα έρθει μετά.
Παύλος Γκουγιάννος
2020-09-14
Ένα πανθεϊστικό κομψοτέχνημα, με ελλείψεις αλλά και ενδιαφέρουσες ιδέες.
Τάσος Ντερτιλής
Fantasy & Horror α λα Ελληνικά στο πολύ ενδιαφέρον και ελπιδοφόρο σκηνοθετικό ντεμπούτο του Μίνωα Νικολακάκη.
Κώστας Ζαλίγκας
Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Μίνωα Νικολακάκη είναι μια απόπειρα να καταπιαστεί με το σινεμά του φανταστικού, όπου το παρελθόν, οι δεισιδαιμονίες και οι μύθοι διαποτίζουν το παρόν και θολώνουν τα όρια της πραγματικότητας. Η προσπάθεια φτάνει σε αδιέξοδο στο δεύτερο μέρος με σεναριακές αδυναμίες και δυστοκία στην εξεύρεση μιας στέρεης μυθοπλαστικής λύσης.
Στράτος Κερσανίδης
Η ταινία διαθέτει πολύ καλά στοιχεία. Κι αυτό φαίνεται από τη σκηνοθεσία του Νικολακάκη, η οποία διαθέτει σφρίγος και ρυθμό που δείχνει κάποιον ο οποίος ξέρει καλά τη δουλειά του. Προδίδεται όμως, πάντα κατά τη γνώμη του γράφοντος, από τις σεναριακές της αδυναμίες.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Ευπρεπέστατη η προσπάθεια του Βολανάκη να πλάσει μια ιστορία με αξία σε ένα είδος, το σινεμά του φανταστικού, που έχει ελάχιστες –και μάλιστα ικανοποιητικές- εγχώριες απόπειρες.
Λήδα Γαλανού
2020-09-08
Κι αν δεν προσθέτει κάποια πρωτοτυπία, σεναριακή ή σκηνοθετική, κι αν η κεντρική ιδέα του χάνει τον δρόμο της προς το τέλος, όμως, με ένα ελαφρύ χιούμορ και ξεκάθαρη όρεξη να ψυχαγωγήσει το κοινό χτίζει ικανά την ατμόσφαιρα του εφιάλτη των παραμυθιών.
Ηλίας Δημόπουλος
2020-09-10
Αξιοσημείωτη ελληνική προσπάθεια ταινίας-είδους στον φολκλορικό τρόμο, που ισορροπεί το δημώδες με το φεστιβαλικώς διανοούμενο και σε κερδίζει όσο προχωρά παρά τις τυπικές εγχώριες αδυναμίες και τις ασαφείς ιδεολογικές προεκτάσεις.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2020-09-06
Δεν κινείται στέρεα στο μεταίχμιο πραγματικότητας και φαντασίας, τόσο που τελικά δείχνει εντελώς ξεκρέμαστη – πέρα από το γεγονός ότι οι ερμηνείες των Προµηθέα Αλειφερόπουλου και η Αναστασίας – Ραφαέλας Κονίδη ποτέ δεν σε πείθουν ολοκληρωτικά (ειδικά η Κονίδη που έχει τον πιο δύσκολο ρόλο).
vandimir
Δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα. Λίγο το "άγαρμπο" σενάριο, λίγο η έλλειψη πάθους σε έναν τέτοιο "μαγικό" ερωτικό δεσμό, γενικά δεν βρήκα το φιλμ όσο ενδιαφέρον υποσχόταν. Είναι και πρώτη ταινία του δημιουργού, το είπαμε...
Θόδωρος Γιαχουστίδης
2020-09-04
Φιλότιμη πρώτη, πάμε για βελτιωμένη δεύτερη προσπάθεια.
Δημήτρης Δανίκας
Καλές, φιλόδοξες προθέσεις, μέτριες επιδόσεις με γιατρουδάκι αιχμάλωτο από μάγια θηλυκού—Ε και;
Σταύρος Γανωτής
Το Άλυτη εμπεριέχει αυτές τις εικόνες που μιλάνε στο σινεφιλικό υποσυνείδητο, και ξεκαθαρίζουν ότι εδώ είναι μεγάλη οθόνη. Όταν όμως οδεύουμε προς το σενάριο, εντοπίζουμε τις αιώνιες «αμαρτίες».
Ηλίας Φραγκούλης
2020-09-02
Φιλμικό παράδοξο, πόσω μάλλον για την ελληνική παραγωγή, η «Άλυτη» αποτυγχάνει από όποια σκοπιά κι αν την παρακολουθήσεις, είτε του φανταστικού, είτε του folklore παραμυθιού, είτε του είδους του σινεμά τρόμου. Προθέσεις υπήρχαν, όμως το αποτέλεσμα βγάζει μία αίσθηση ερασιτεχνισμού, με το σενάριο (πρωτίστως) να ακυρώνει την όλη προσπάθεια για κάτι το αξιοπρεπές.
