Θα Έρθει η Φωτιά(2019)
(O Que Arde / Fire Will Come) | Πρώτη προβολή: 22-10-2020
Άγγελος Πολύδωρος
2020-10-20
Ένα φιλμ για τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση και του ανθρώπου με τον άνθρωπο αποτελεί αυτό το βραδυφλεγές δράμα του Όλιβερ Λάσε, που μαγνητίζει το βλέμμα και την ψυχή από την πρώτη σκηνή, στην οποία τα δέντρα ενός πυκνού δάσους «καταβροχθίζονται» από ένα αόρατο και σιωπηλό τέρας, που σταδιακά αποδεικνύεται ότι είναι τεράστια μηχανήματα υλοτομίας, μέχρι την τελευταία στην οποία το ίδιο δάσος το τρώνε οι φλόγες παρά τις προσπάθειες των πυροσβεστών που κατάκοποι ξεκουράζονται πλέον στα αποκαΐδια.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Στην τρίτη του, βραβευμένη στο τμήμα «Ένα κάποια βλέμμα» του φεστιβάλ των Κανών, ταινία του, «Θα έρθει η φωτιά» (Χρυσός Αλέξανδρος στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης), ο γαλικιανός σκηνοθέτης Όλιβερ Λάσε σκιαγραφεί με φρεσκάδα και ξεχωριστή έμπνευση τις διάφορες πτυχές της ζωής κοντά στη φύση.
Φίλιππος Χατζίκος
Η χαρακτηρολογία δεν είναι προτεραιότητα του Λάσε, καθώς το μυστήριο που απλώνεται γύρω από την πλοκή του φιλμ τού επιτρέπει να μεταδώσει την αίσθηση της επικείμενης έκρηξης με ακρίβεια, με ουσιώδη φυσικότητα, σαν να κινηματογραφεί μια φέτα ζωής της γαλικιανής επαρχίας. Με άλλες λέξεις, το αργόσυρτο τέμπο της ταινίας γεννά υποσχέσεις που ευτυχώς ο γαλλοϊσπανός δημιουργός φροντίζει να εκπληρώσει στο ακέραιο.
Λήδα Γαλανού
2020-10-18
Η πρώτη σεκάνς της ταινίας δεν ξεπερνιέται: ψηλά, λιγνά, αγέρωχα δέντρα, πέφτουν, το ένα μετά το άλλο, ξεψυχισμένα και τεράστια, σαν χτυπημένα πισώπλατα: «δολοφόνος» η ανθρώπινη μηχανή. Κι αν το μήνυμα της ταινίας του Λάσε είναι, ενδεχομένως, οικολογικά απλοϊκό, ο κινηματογραφικός τρόπος με τον οποίο το μεταφέρει δεν είναι.
Αγγελική Καρυστινού
Ένα υπνωτιστικό ρέκβιεμ για έναν τρόπο ζωής που φθίνει, το οποίο απέσπασε τον «Χρυσό Αλέξανδρο» και το Βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, καθώς και το Βραβείο Επιτροπής («Ένα Κάποιο Βλέμμα») στις Κάννες.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Δεν απευθύνεται σε όλους, αλλά είναι εξαιρετική στο είδος της.
Πάνος Γκένας
2020-10-10
Το οικολογικά ευσυνείδητο «Θα Έρθει η Φωτιά» του Όλιβερ Λάσε είναι ένας κινηματογραφικός στοχασμός που «σιγοκαίει» πάνω στην αναπόδραστη, καταστροφική «φύση» του ανθρώπου.
Χρήστος Μήτσης
2020-10-16
Χρυσός Αλέξανδρος στη Θεσσαλονίκη και βραβείο στις Κάνες για ένα σιωπηλό, βραδυφλεγές αγροτικό δράμα, σκηνοθετημένο με ποιητικό οίστρο, ντοκιμαντερίστικο ρεαλισμό και μια αβίαστη φυσικότητα (ρυθμού και ταχύτητας) που καθηλώνει.
Κώστας Ζαλίγκας
2020-10-14
Οι αργοί ρυθμοί αφήγησης και το περιορισμένης έκτασης σενάριο δένουν πολύ αρμονικά με τις εκφραστικές ερμηνείες των ερασιτεχνών ηθοποιών, ενώ η κάμερα έχει καταφέρει να αποτυπώσει τις ομορφιές της φύσης που περιτριγυρίζει το χωριό σε όλο της το μεγαλείο.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2020-10-12
Ο σκηνοθέτης καταγγέλλει μεν την ανθρώπινη απληστία που επιφέρει ολέθριες συνέπειες στο οικοσύστημα αλλά το βάρος της ματιάς του πέφτει κυρίως στην ανεπανόρθωτη ζημιά που προκαλούν κάποιες επιλογές στη ζωή μας. Η λύτρωση της δεύτερης ευκαιρίας πολύ απλά δεν υφίσταται σε περιπτώσεις σαν εκείνη του Αμαντόρ.
Πόλυ Λυκούργου
2020-10-08
Ο Ολιβερ Λάσε («Mimosas») επιστρέφει στη γενέτειρά του με μία «μικρή», ήσυχη ταινία - ένα δράμα που σιγοκαίγεται, μέχρι να καταλάβεις ότι θα φουντώσει απότομα κι ανεξέλεγκτα μέσα σου.
zerVo
Είναι ιδιαίτερη η ταινία που μας προσφέρει ο Γαλλοσπανιόλος ντιρέκτορας Oliver Laxe, καθώς τα κίνητρα του στο ξετύλιγμα της ιστορίας του, μεταπηδούν διαρκώς από τα κοινωνικώς υπαρξιακά σε εκείνα της περιβαλλοντικής ευαισθησίας.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2020-10-04
Περισσότερο παρατηρητική παρά ψυχολογική, η αφήγηση του Λαξ δεν μας επιτρέπει να μάθουμε τι κρύβεται πίσω από την ευγένεια του συνεσταλμένου ψηλόλιγνου άνδρα, αν και η κάμερά του μας προσφέρει ένα αβίαστο, ακαταμάχητο φυσικό πλαίσιο.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2020-10-06
Την ώρα που ο κινηματογράφος του Λάσε σε παρασύρει με έναν μυστηριακό σχεδόν θρησκευτικό τρόπο μέσα στο γοητευτικό σύμπαν της φύσης της Γαλικίας όπου βρίσκεται εξ ολοκλήρου ενταγμένη, μιλώντας με δραματουργικούς όρους, η ιστορία που πραγματεύεται είναι πολύ ισχνή, σχεδόν ανύπαρκτη.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Ταινία παραφουσκωμένη ακόμα και στην μικρότερη της μιάμισης ώρας διάρκειά της, αυτή η "Φωτιά" παραμένει πάντως ακόμα κι έτσι ένα αποστομωτικό εικαστικό θαύμα που απογειώνεται όποτε δεν επιχειρεί να πει το παραμικρό.
Τάσος Ντερτιλής
Σινεμά υψηλής αισθητικής αλλά περιορισμένης εμβέλειας και εμπορικής αποδοχής που ωστόσο έχει τους πιστούς σινεφίλ θαυμαστές του όπως αποδεικνύει και η θριαμβευτική φεστιβαλική πορεία του.
Α.Κ.
Ατόφιος νατουραλισμός με επιβλητική και πανέμορφα κινηματογραφημένη εισαγωγική σκηνή, με το ενδιαφέρον να φθίνει συνεχώς από εκεί και έπειτα και όταν τελικά "έρθει η φωτιά" παραμένει αδιάφορος και αμέτοχος.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Πέρα από την ευφάνταστη φωτογραφία και τις αρτίστικες ταχυδακτυλουργίες το σενάριο που στο καλό βρίσκεται;
Ηλίας Φραγκούλης
Τυπολογία έργου για το οποίο συνήθως η παγκόσμια κριτική σκίζει τα ιμάτιά της, αλλά δεν δύναται να σχετίζεται με την εμπορική κινηματογραφική διανομή και... κανονικούς θεατές.
