Αγαπητοί Σύντροφοι!(2020)
(Dear Comrades!) | Πρώτη προβολή: 03-03-2022
Ζουμπουλάκης Γιάννης
Ο Κοντσαλόφσκι έχει στα χέρια του μια αληθινή, ντροπιαστική τραγωδία η οποία παρέμενε μυστική ως το 1992 και την επαναφέρει στην επικαιρότητα με πραγματικά αξέχαστες εικόνες, χωρίς να μασά τα λόγια του και αντιμετωπίζοντας το θέμα εφ' όλης της ύλης.
Σταύρος Γανωτής
Πολιτικά αδιαμφισβήτητο και ανθρώπινα κατανοητό σινεμά της απλότητας, δια χειρός ενός ανθρώπου που οραματίζεται ένα καλύτερο μέλλον και όχι νοσταλγική επιστροφή στη ζοφερότητα.
Στράτος Κερσανίδης
Ασπρόμαυρη φωτογραφία, εξαιρετική γεωμετρία πλάνων, ένταση, άποψη, πολύ καλές ερμηνείες. Ένα συγκλονιστικό φιλμ για την ιστορική μνήμη, πάντα όμως μέσα από την προσωπική οπτική του σκηνοθέτη.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Τη συγκλονιστική απεικόνιση της σφαγής που ακολούθησε την απεργία εργατών στο Νοβοτσέρκασκ το 1962 (περίοδο της πρωθυπουργίας του φιλελεύθερου Χρουστσόφ), μέσα από τα μάτια μιας μητέρας, πιστό στέλεχος του κόμματος, που μετά το φριχτό γεγονός ψάχνει να βρει την εξαφανισμένη από την Κα-Γκε-Μπε κόρη της, παρουσιάζει στην εξαιρετική αυτή, γυρισμένη σε μαυρόασπρο φιλμ, ταινία του, ο γνωστός μας από μια σειρά εξαίρετες ταινίες («Οι λευκές νύχτες του ταχυδρόμου», «Οι εραστές της Μαρίας», «Σιβηριάδα», «Ο θείος Βάνιας») Αντρέι Κοντσαλόφσκι.
Dimitris Dx
Πίσω από την αποστομωτικά όμορφη φωτογραφία, πίσω από τον οξυδερκή έλεγχο ειρωνείας και τρόμου και πίσω από τον επιδέξιο συνδυασμό ιστορίας και κριτικής ματιάς, υπάρχει απλά μια γνήσια καθηλωτική και υποβλητική ταινία.
Γιώργος Ξανθάκης
2022-03-18
Είναι ένα συγκλονιστικό μανιφέστο ενάντια στη συλλογική λήθη. Αν και διηγείται μια τραγική ιστορία, εντούτοις διαρρέεται από μια ανθρωπιστική πνοή με κάποιες φωτεινές ακτίνες ελπίδας μέσα στο πηχτό σκοτάδι. Ακόμη και ο αρχικά άκαμπτος πράκτορας της KGB μοιάζει να εξανθρωπίζεται όταν με τρυφερό βλέμμα ρωτά την Λιουντμίλα «Με εμπιστεύεσαι;»
Χρυσαυγή Πατσάκη
2022-03-16
Με το «Dear Comrades», παραδίδει ένα ασπρόμαυρο masterclass του πώς μετατρέπεις ένα ιστορικό γεγονός σε κινηματογραφική εμπειρία, πώς μπορείς να χωρέσεις μέσα σε 2 ώρες την ψυχοσύνθεση μιας χώρας και την τραγωδία της διάψευσης της ουτοπίας.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Η ειρωνεία είναι σαφής: στην εμβληματική Απεργία του Αϊζενστάιν οι στασιαστές είναι οι τιμημένοι ήρωες, ενώ στην αντίστοιχη περίπτωση της ψυχροπολεμικής Σοβιετικής Ένωσης είναι μια θανάσιμη απειλή σε ένα σύστημα που αυτοσυγχαίρεται, σαν το παπαγάλισμα των στελεχών του κόμματος.
Μαίρη Βανδώρου
Έχει εξαιρετική φωτογραφία, με το ασπρόμαυρο να αντικατοπτρίζει απόλυτα το φωτεινό καλοκαίρι, μιας ερεβώδους στιγμής για τους κατοίκους της περιοχής.
Δημήτρης Μπάμπας
Ο Konchalovsky δεν ενδιαφέρεται για μια εκ των υστέρων ηρωική απεικόνιση μιας χαμένης μάχης, αλλά για το τι υπήρχε πίσω από αυτήν: δηλαδή την ανασφάλεια, την υποκρισία και την ταραχή μιας εξουσίας φοβισμένης μπροστά στη διαμαρτυρία.
Λήδα Γαλανού
2022-03-06
Μ' ένα απλό (και τόσο έντεχνο) επίπεδο, αχνό ασπρόμαυρο χωρίς πολλά κοντράστ, ο Κοντσαλόφσκι περιγράφει τη στιγμή που έμεινε στην Ιστορία ως η Σφαγή του Νοβοτσερκάσκ, κάνοντας το προσωπικό, παν-ρωσικό και, στην ουσία, πανανθρώπινο.
Νεκτάριος Σάκκας
Στο ασπρόμαυρο κάδρο της ταινίας του ο Κοντσαλόφσκι συμπεριλαμβάνει όλες τις γκρι αποχρώσεις ενός θεάτρου του παραλόγου, εκεί όπου μια ποτισμένη στο αίμα άσφαλτος και μια πρόχειρη, φρέσκια επίστρωση συναντώνται χρωματικά αλλά κυρίως σημειολογικά.
Μανώλης Κρανάκης
2022-03-04
Μια άγνωστη ματωμένη σελίδα της ιστορίας της Σοβιετικής Ενωσης από τον 84χρονο - κι όμως ακμαιότατο - βετεράνο Αντρέι Κοντσαλόφσκι που επιστρέφει στο παρελθόν για να μιλήσει σοφά για το παρόν.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
2022-03-08
Πολύ καλή η αναπαράσταση της εποχής που πάει γάντι με το ασπρόμαυρο κάδρο και κάποιες λυρικές και ενίοτε χιουμοριστικές πινελιές.
Αγγελική Καρυστινού
2022-03-10
Με βιτριολική διάθεση καταδύεται στην κόλαση, αξιοποιεί τις αντιφάσεις των κεντρικών του χαρακτήρων, που δεν είναι ούτε καλοί ούτε κακοί, αλλά άνθρωποι μπλεγμένοι στον ιστό της Ιστορίας, για να δοκιμάσει την ηθική κρίση τόσο των ίσων όσο και των θεατών του, χωρίς να αποφεύγει όμως την καταγγελία και την στράτευση.
Γιάννης Ν. Γκακίδης
2022-03-12
Ο Κοντσαλόφσκι με την εξαιρετική ασπρόμαυρη φωτογραφία του Αντρέι Ναϊντένοφ, κάνει πιστή αναπαράσταση της εποχής, δίνοντάς μας το κλίμα της εποχής, αλλά κυρίως τις αντιλήψεις και τις επιλογές που, υιοθετούνταν από την νομενκλατούρα του συστήματος, για την «ολοκλήρωση του Σοσιαλισμού».
Κώστας Ζαλίγκας
2022-03-14
Με συνεχείς εναλλαγές του επίκεντρου της ιστορίας του, ανάμεσα στους δύο πόλους της, καταφέρνει να μη χάνει το νήμα και παράλληλα να δίνει το πλαίσιο των γεγονότων ολοκληρωμένα και ξεκάθαρα.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Η καυστική ματιά στους γραφειοκρατικούς μηχανισμούς μετατρέπεται σταδιακά σε ένα πιο ευθέως καταγγελτικό κείμενο, σε μια ταινία που πάντως ποτέ δεν χάνει τη δύναμή της.
Χρήστος Μήτσης
Εύστοχοι οι σαρκαστικοί τόνοι, πειστική η ιστορική καταγραφή, αφηγηματική ευκολία ο διδακτικός μελοδραματισμός.
Ιάκωβος Γωγάκης
Ο Κοντσαλόφσκι, μέσα από την μικρή του ιστορία, παρουσιάζει τον Σταλινισμό, ως την πηγή του κακού, που αλλοτρίωσε τις όμορφες κομμουνιστικές ιδέες, καταδικάζει δε και τον «εκσυγχρονιστή» Νικίτα Χρουστσόφ, ο οποίος κατά τον Κοντσαλόφσκι-δεν αμφισβήτησε τον Στάλιν, όσο ήταν στη ζωή.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2022-03-02
Η ιστορική μαρτυρία του Ρώσου σκηνοθέτη Αντρέϊ Κοντσαλόφσκι («Το τρένο της μεγάλης φυγής») αποδίδεται με έναν άνισο συγκερασμό δράματος και κωμωδίας που οριακά δεν καταλήγει στην φάρσα.
Χάρης Αναγνωστάκης
Ο 80άρης σκηνοθέτης δείχνει το γερασμένο βλέμμα του, με ορισμένες αδιανόητα προχειροφτιαγμένες σκηνές, με την έλλειψη της έντασης και του απαραίτητου ηλεκτρισμού που έπρεπε να μεταδίδει το στόρι του, δείχνοντας μια εμμονή στη λοιδορία των κομματικών στελεχών και με την ανώριμη αντιμετώπισή τους.
