Υπόγειος Σιδηρόδρομος(2021)

(The Underground Railroad) | 

Τίποτα λιγότερο από ένα αληθινό tour de force κι ένα δυσεπίτευκτο κατόρθωμα.

Ο Jenkins τα απαθανατίζει όλα. Είναι σαν να έχει καταλάβει το πώς να διοχετεύει συναισθήματα μέσα από τον φακό της κάμερας καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον. 

Μία σειρά-μνημείο για την μαύρη κουλτούρα που κατά την γνώμη μου, πηγαίνει την τηλεόραση ένα βήμα παραπέρα.

Σε κάθε επεισόδιο υπάρχει κάτι να θαυμάσεις, τίποτα δεν είναι περιττό και το συνολικό αποτέλεσμα, το οποίο δεν έχει σκοπό να κουνήσει το δάχτυλο ή να παραδώσει μαθήματα αμερικάνικης ιστορίας αλλά να σε κάνει να αισθανθείς, προκαλεί δέος.

Από πιο δυνατές σειρές, εκεί έξω. Να το δεις – αν το αντέχεις.

Σχεδιάζει ένα πραγματικό σιδηρόδρομο με μηχανικούς, αγωγούς, γραμμές και σήραγγες στα έγκατα της γης και ρίχνει τη κάμερα του αχόρταγα πάνω σε αυτά που αγαπά. Στα σκαμμένα από την αγωνία, τον πόνο και τον θυμό, πρόσωπα. 

Η τέχνη μεταξύ άλλων πρέπει να διαφυλάσσει τη μνήμη για να υπενθυμίζει τα μεγάλα λάθη της Ιστορίας. Και όταν γίνετε και από τα άτομα που έχουν πρώτο λόγο σε αυτή τη μνήμη, τότε μπορεί να δημιουργήσει θαυμαστά πράγματα. Και το Underground Railroad είναι σίγουρα κάτι τέτοιο.

Εκεί όμως που πετυχαίνει διάνα το Underground Railroad είναι στον τρόπο που υμνεί την ανάγκη για ελευθερία και τους αγωνιστές που είναι έτοιμοι να ανέβουν στο τρένο της μεγάλης φυγής χωρίς συγκεκριμένο προορισμό και χωρίς έναν χάρτη στο χέρι. Εκεί είναι που γίνεται θερμό και στιλπνό, όπως το Moonlight.

Ο Barry Jenkins των Moonlight και If Beale Street Could Talk λοιπόν παρέδωσε φέτος μια πολύ ικανοποιητική τηλεοπτική διασκευή του μυθιστορήματος ιστορικής μυθοπλασίας The Underground Railroad του Colson Whitehead. Αν σας έχει ξεφύγει, τσεκάρετε σίγουρα.