Δε Θέλω να Γίνω Δυσάρεστος, Αλλά Πρέπει να Μιλήσουμε για Κάτι Πολύ Σοβαρό(2019)
(Not to Be Unpleasant, But We Need to Have a Serious Talk) | Πρώτη προβολή: 15-07-2021
Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου
2021-07-20
Επίκαιρη όσο ποτέ, εύστοχη όσο τίποτα, ελαφρά «πειραγμένη», ελαφρά υπερρεαλιστική, διακριτικά απογειωμένη, feel good σύγχρονη ελληνική ταινία, αλληγορία για την πανδημία και την απώλεια του συναισθήματος.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Στην δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του και σε χρονικό διάστημα δέκα ετών από το ασπρόμαυρο «Tungsten», ο Γιώργος Γεωργόπουλος με την ίδια σχεδόν ομάδα στην διάθεση του και μια παραγωγή αλφάδι ζωγραφίζει τον ανθρώπινο κυνισμό, την απαξίωση και την μοναχικότητα, υγροποιώντας μελαγχολικά το πιο ειρωνικό χαμόγελο που σκάει λυτρωτικά, ενίοτε ξεκαρδιστικά, στο μάτι ενός δραματικού κυκλώνα.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Και τελικά όλα τα επεισόδια της ενιαίας υπόθεσης , επειδή κανένα δεν είναι άστοχο, έχουν όλα περιεκτικότητα και ρόλο για το εκάστοτε συναντούμενο πρόσωπο. Εδώ μπαίνει η σκηνοθεσία με τη σωστη διανομή, ξέρει ότι έχει γράψει καλούς ρόλους, άρα για να ανέβουν όλες αυτές οι σκηνές και για να αποκτήσουν σημασία, θέλουν ηθοποιούς!!!
Στράτος Κερσανίδης
Ο Γιώργος Γεωργόπουλος σκηνοθετεί με εντυπωσιακό ρυθμό του και καταφέρνει να διατηρήσει τις ισορροπίες αποφεύγοντας το μανιχαϊστικό μοντέλο κακός Άρης-καλές γυναίκες. Η σκηνοθεσία ακολουθεί και μεταδίδει με επιτυχία στους θεατές, την αγωνία του κεντρικού ήρωα καθώς προσπαθεί να βρει και κυρίως να πείσει τις πρώην ερωμένες του να δεχτούν να τον ακούσουν!
Λήδα Γαλανού
2021-07-18
Ο Γεωργόπουλος, ναι, δεν θέλει να γίνει δυσάρεστος, εξ ου και η μαύρη κωμωδία, αλλά με χιούμορ μιλάει για κάτι πολύ σοβαρό.
Μαρία Γκιούλη
Καλοδεχούμενο σύγχρονο ελληνικό σινεμά με σταγόνες μαύρης κωμωδίας χωρίς την επιτακτική ανάγκη να χαρακτηριστεί πειραγμένο, το "Δε Θέλω να Γίνω Δυσάρεστος Αλλά Πρέπει να Μιλήσουμε για Κάτι Πολύ Σοβαρό" εκπλήσσει ευχάριστα.
Πόλυ Λυκούργου
2021-07-16
Με το «Δε Θέλω να Γίνω Δυσάρεστος, Αλλά Πρέπει να Μιλήσουμε για Κάτι Πολύ Σοβαρό» ο σκηνοθέτης του «Tungsten» αποδεικνύει ότι έχει μία ξεχωριστή κινηματογραφική γλώσσα στην οποία επιτρέπουμε και τις πιο δυσάρεστες αλήθειες.
Σοφία Γουργουλιάνη
Η ταινία του Γεωργόπουλου είναι μια απολαυστική μαύρη κωμωδία με διακριτή αισθητική, που μπορεί να μιλήσει με την ορμή και το καυστικό της χιούμορ ανεξαρτήτων κινηματογραφικών καταβολών και προτιμήσεων.
Τάσος Ντερτιλής
Ναι, είναι όσο weird ακούγεται (και ακόμη περισσότερο) από άποψη αισθητικής και σκηνοθετικής σύλληψης αλλά είναι επίσης αφηγηματικά βατό και διαβολεμένα αστείο.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2021-07-06
Μέσα από την ισορροπία δραματικής βαρύτητας και μαύρου χιούμορ, και χάρη στον αποστασιοποιημένα quirky χαρακτήρα των αισθητικών της στοιχείων, η ταινία πετυχαίνει μια μίξη τραβηγμένου κόνσεπτ και υπαρξιακής αναζήτησης φτάνοντας σε ένα αξιομνημόνευτο αποτέλεσμα.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2021-07-12
Ένα καλά δομημένο δράμα χαρακτήρων που αντιπαραβάλλει τον κόσμο των αντρών με εκείνο των γυναικών. Κι αν το βασικό θέμα του είναι εύλογο και ξεκάθαρο (η δυσχερής θέση της γυναίκας σε μια άδικη πατριαρχική κοινωνία) το παιχνίδι της αλλαγής των ρόλων θύτη και θύματος έχει πολλές ευχάριστες εκπλήξεις και έξυπνες ανατροπές.
Τάσος Μελεμενίδης
2021-07-14
Ένα σκοτεινό και εσωτερικό «High Fidelity» χωρίς μουσική και λίστες αλλά με διάχυτη τη μελαγχολία του πρωταγωνιστή για το ερωτικό του παρελθόν, τα λάθη και τα συναισθήματα που δεν εξέφρασε ποτέ με λέξεις.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
2021-07-10
Από τις ταινίες που μπορείς να αγαπήσεις κι ας έχουν ψεγάδια. Δεν θέλω να γίνω πιεστικός, αλλά πρέπει να δείτε την ταινία, για να μιλήσουμε επιτέλους για κάτι πολύ σοβαρό: το ελληνικό σινεμά φαίνεται να βρίσκει το δρόμο του.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2021-07-08
Με τον Όμηρο Πουλάκη να βαδίζει ευθυτενώς στη σταδιακή διαπόμπευσή του και τον Βαγγέλη Μουρίκη να χαρίζει στιγμές ακουστικής ανακούφισης, ο Γεωργόπουλος δίνει ουσία στο weird και αποδομεί την ψευδαίσθηση της ζωής ως προγραμματισμένης διαδρομής με ελεγχόμενες στάσεις.
Δημήτρης Δανίκας
Ακατανίκητος ιός, μεταδιδόμενος σεξουαλικά με φορείς τους άνδρες και με θύματα γυναίκες--Καλό
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Υπέροχες 'αποστασιοποιημένες' ερμηνείες και επιτηδευμένοι διάλογοι, συμπληρώνουν την εικόνα μιας 'ασυνήθιστης' ταινίας που έρχεται να εμπλουτίσει την θεματική ταινιοθήκη (κατά το πινακοθήκη), του σύγχρονου ελληνικού σινεμά και που η οποία αξίζει την προσοχή μας.
Ναταλία Πετρίτη
Και μπορεί το αίσθημα μετά το τέλος του να είναι ότι η αυτοκριτική του κεντρικού του ήρωα είναι μάλλον επιφανειακή, όμως το Δε Θέλω να Γίνω Δυσάρεστος Αλλά Πρέπει να Μιλήσουμε για Κάτι Πολύ Σοβαρό παραμένει μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ταινία για τη μοναξιά του σύγχρονου ανθρώπου και την αμηχανία που τελικά αισθάνεται μπροστά στη δύσκολη συνειδητοποίησή της.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2021-07-04
Απολαυστικά πικρή ως μαύρη κωμωδία και χειροπιαστά μελαγχολική ως υπαρξιακό δράμα.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2021-07-02
O Γεωργόπουλος παρακολουθεί με όρεξη την Οδύσσειά του και ισορροπεί εντέχνως ανάμεσα στην κωμωδία και το δράμα.
Κώστας Ζαλίγκας
Μαύρη κωμωδία με καλές στιγμές σεναριακά, αλλά η αρχική ιδέα δεν εξελίσσεται έτσι, ώστε να μπορεί να στηρίξει ολοκληρωμένα το εγχείρημα. Ο Βαγγέλης Μουρίκης σε αντίστοιχο ρόλο που δεν έχουμε συνηθίσει.
Χάρης Αναγνωστάκης
Σκοντάφτει ορισμένες φορές στα γνωστά προβλήματα του νέου ελληνικού σινεμά και παρά το ενδιαφέρον της, μοιάζει ως μία ακόμη χαμένη ευκαιρία για μια καυστική σάτιρα.
