Γκαγκάριν(2020)
(Gagarine) | Πρώτη προβολή: 21-10-2021
Άγγελος Πολύδωρος
Συγκινητική ιστορία και λυρισμός με δόσεις σουρεαλισμού προς το φινάλε, που όμως δεν ενοχλούν στο πλαίσιο της ονειρικής διάστασης του φιλμ και λειτουργούν ως καταλύτης στις προσπάθειες του Γιούρι για τη διάσωση του συγκροτήματος.
Ζωή- Μυρτώ Ρηγοπούλου
κοινωνική/πολιτική διάσταση και η δυναμική των σχέσεων είναι και αυτές εκεί, υπαινικτικές, αλλά καθοριστικές στην εξέλιξη, σε μια ταινία που από επιλογή δεν γίνεται δυστοπική ή καταγγελτική, αλλά παραμένει νοσταλγική, συγκινητική και ανθρώπινη κι αρνείται να το βάλει κάτω παρ' όλα τα προβλήματα – όταν κάτι γκρεμίζεται το ξαναχτίζουμε, λέει στο τέλος ένα ακόμα αγόρι.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2021-10-20
Αντίδοτο σε έναν ρεαλισμό που χτυπά την πόρτα σαν μπουλντόζα που απειλεί με ισοπέδωση, το Γκάγκάριν είναι μια γλυκιά παραβολή ελπίδας και επινοητικότητας σε έναν ορυμαγδό νεανικής μυθοπλασίας εγκλωβισμένης σε κλισέ σχήματα.
Ιφιγένεια Καλαντζή
Ο απέριττος αρχιτεκτονικός ρυθμός καθαρών σχημάτων αναδεικνύεται μέσα από εξεζητημένες γωνίες λήψης στα πλάνα των προσόψεων, ενώ ο μαγικός ρεαλισμός πριμοδοτεί κινήσεις της κάμερας με στυλιστική διάθεση. Πότε η αεικίνητη κάμερα παρακολουθεί τις δραστηριότητες των κατοίκων, πότε δανείζεται την αυστηρή κινηματογράφηση του Κιούμπρικ, με διαδοχικά τράβελινγκ προς όλες τις κατευθύνσεις.
Dimitris Dx
Από τον γαλλικό ρεαλισμό της αρχής μέχρι την αποθέωση του σπιλμπεργκισμού στο φινάλε και από την χαλαρή αλλά καίρια ματιά στην αθέατη καθημερινότητα μέχρι τις φαντασιακές εξάρσεις των αναγκαίων αποδράσεων, μια μόνιμα τεράστια, γλυκιά καρδιά.
Αγγελική Καρυστινού
Ένα ιδιαίτερο κινηματογραφικό ποίημα, που ξεχειλίζει από ομορφιά και κοιτάει πάντα προς τα αστέρια, όπως κάνει και ο Γιούρι με το τηλεσκόπιό του.
Μίλτος Τόσκας
Ένα βιωματικό φιλμ για το σκηνοθετικό δίδυμο που γνωρίζει καλά την πολύπλευρη αξία και τον ρόλο του Gagarine στο πέρασμα των χρόνων. Για τη σημασία της οικογένειας, της συλλογικότητας, της ομάδας. Για τον αυθορμητισμό και την τόλμη των νέων. Για την υστεροφημία ενός σημείου αναφοράς που δεν πρέπει να σβήσει από την μνήμη παρά την κατάρρευση του. Κάτι σαν παρακαταθήκη στις επόμενες γενιές.
Πόλυ Λυκούργου
2021-10-18
Ένα εντυπωσιακό σκηνοθετικό ντεμπούτο. Οι Λιατάρ και Τρουλ παραδίδουν μία ταινία, μαγικά υβριδική: από την μία ξεκάθαρα γειωμένη στην άδικη, ρεαλιστική πραγματικότητα των παριζιάνικων γκέτο, κι από την άλλη ρομαντικά απογειωμένη στα αστέρια.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Ατόφιος λυρισμός ενισχυμένος με μερικά υπέροχα πλάνα φαντασίας όπου το δραματικό στοιχείο παρότι είναι διαρκώς σε ένταση, δεν ξεπέφτει ποτέ στις παγίδες του μελό.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Φιλία, όνειρα, σκοπός στη ζωή, σεβασμός στη διαφορετικότητα: αυτές είναι οι αξίες που οι νέοι σκηνοθέτες, η Λιατάρ και ο Τουίλ, κατόρθωσαν να αποτυπώσουν στο φιλμ, με τα παιδιά που πρωταγωνιστούν να δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό.
Χάρης Αναγνωστάκης
Πολυσήμαντη ενδιαφέρουσα ταινία, που παρά τις όποιες αφηγηματικές αστοχίες της και κάποια αχρείαστα πλάνα, θα κερδίσει την καρδιά του κοινού και σε αυτό συμβάλουν και οι μετρημένες ερμηνείες των νεαρών ηθοποιών.
Χρήστος Μήτσης
2021-10-16
Κοινωνική δραμεντί που αξιοποιεί χαριτωμένα μια πρωτότυπη ιδέα ιστορίας ενηλικίωσης.
Θοδωρής Καραμανώλης
2021-10-14
Η ταινία που κέρδισε το Βραβείο Σκηνοθεσίας της Πόλης των Αθηνών στις 26ες Νύχτες Πρεμιέρας, συνδυάζει κοινωνική ευαισθησία, μαγικό ρεαλισμό κι επιστημονική φαντασία κι υπόσχεται να σας ταξιδέψει στ' αστέρια.
Λήδα Γαλανού
2021-10-12
Είναι τόση η τρυφερότητά τους για τα χαμένα όνειρα, για την απομόνωση και την «γκετοποίηση» που πάει χέρι χέρι με την εφηβεία, για τους ηρωικούς, απέλπιδες αγώνες, που δεν μπορεί παρά να συγκινήσει και να παρασύρει στον... διαστημικό κόσμο της.
Φίλιππος Χατζίκος
2021-10-10
Παρότι σε κάποια σημεία ο ρυθμός του έργου μοιάζει να χωλαίνει (σύνηθες σύμπτωμα μικρού μήκους ταινιών που τρέπονται σε μεγάλη φόρμα), το «Gagarine» είναι μια ταινία με ζεστή καρδιά και προσεγμένη αισθητική που συγκινεί ακόμα και αν η χαρακτηρολογία της θα μπορούσε να είναι λεπτομερέστερη.
Joker
Μια ταινία για το όνειρο και την ελπίδα ως μέσο διαφυγής από τη στυγνή και μίζερη πραγματικότητα, που θα έκανε σίγουρα υπερήφανο τον συνονόματο Γιούρι Γκαγκάριν.
Αιμίλιος Χαρμπής
Ενα φιλμ που επιχειρεί –και ως ένα βαθμό τα καταφέρνει– να μεταφέρει τον ρομαντισμό και την αθωότητα στη σημερινή απρόσωπη εποχή, μας έρχεται από τα παρισινά προάστια.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2021-10-06
Ένας πολύ ιδιαίτερος χαρακτήρας πάνω στον οποίο χαράσσεται το μέλλον προς το καλύτερο, σε μια ανθρώπινη, ζεστή ταινία.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2021-10-04
Μια λυρικά κοινωνική ματιά στα φτωχά προάστια αναμιγνύεται άτοπα με τον μαγικό ρεαλισμό σε ένα κατασκευαστικά και οπτικά εντυπωσιακό αλλά αταίριαστα μελιστάλαχτο δράμα.
zerVo
Γεμάτη ευαισθησίες η πλοήγηση στους μισογκρεμισμένους διαδρόμους του Σιτ Γκαγκαρίν, όχι όμως και τόσο πρωτότυπη, αφού η φραντσέζικη κινηματογραφία, με αρκετά πιο ευρηματικό τρόπο έχει καταφέρει εσχάτως να αναδείξει το πολλαπλών υφών κοινωνικό ζήτημα.
Κώστας Ζαλίγκας
Είναι δύσκολο, αν όχι ακατόρθωτο, για αυτή την ιστορία να διαπεράσει την οθόνη και να σε κάνει να νιώσεις κι εσύ την αγωνία του νεαρού πρωταγωνιστή που βλέπει να χάνει το σπίτι του και να μένει χωρίς στέγη. Το ίδιο το θέμα, αλλά και ο «παιδικός» χειρισμός του δεν έχουν τη δύναμη και την ένταση να αγγίξουν τον θεατή.
Νίκος Παλάτος
2021-10-02
Art-house δράμα ενηλικίωσης με έντονες πινελιές φαντασίας, που απευθύνεται σε φεστιβαλικών καταβολών κοινό. Δεν είναι αδιάφορο φιλμ (ειδικά για ντεμπούτο), οι καλές του ιδέες, όμως, δεν αρκούν για να το ανεβάσουν πολύ παραπάνω από αυτό που λέμε «ευγενικές προθέσεις».
