Η Εξουσία του Σκύλου(2021)
(The Power of the Dog) | Πρώτη προβολή: 18-11-2021
Ευδαίμων Ράνια
Ναι, η Jane Cambion, διασκευάζοντας μια θρασύτατη αυτοβιογραφία 300 σελίδων από τα 60s, κοιτάζει κατάματα την άγρια φύση γύρω της και την υπολογίζει στον πόντο, μιλάει ελάχιστα αλλά υπονοεί απέραντες εσωτερικές διαδρομές και σου φτιάχνει την far west ματσίλα που περιμένεις, την ιστορία του ανομολόγητου έρωτα που υποπτεύεσαι και έναν φόνο που θα σε καθίσει κάτω να τα πάρεις όλα ξανά, και πιο απολαυστικά, από την αρχή.
Αντιγόνη Αδαμοπούλου
Αυτό που καταφέρνει εντυπωσιακά η Campion είναι να μας παρουσιάσει την ιστορία που εμπνεύστηκε ο Savage ως μία καθηλωτική πορεία προς την κάθαρση.
Βαλεντίνος Κατανοΐου
Η Jane Campion μας σύστησε το έργο του Thomas Savage με μια πανέμορφη μεταφορά, που θίγει και αναλύει την αρρενωπότητα μέσα από το ιδιαίτερα ευαίσθητο και λεπτομερές μάτι της, δημιουργώντας μια άβολη, τεταμένη ατμόσφαιρα που όμως δεν μπορούμε να μην παρακολουθήσουμε.
Κατερίνα Ανδρεάκου
Τίποτα δεν πάει χαμένο σε αυτό το δίωρο κινηματογραφικό έπος, στο οποίο εκ πρώτης (επιφανειακής) όψης δεν υπάρχει ιδιαίτερη δράση. Ωστόσο, ταυτόχρονα, συμβαίνουν τα πάντα πίσω από τα βλέμματα, τις κρυφές κινήσεις, τις κλεφτές ματιές, την παθητική επιθετικότητα, την ένταση για την έκβαση πιθανώς κρίσιμων σκηνών, τους ελλειπτικούς διαλόγους.
Σοφία Γουργουλιάνη
Η Campion των «Μαθημάτων Πιάνου» έχοντας χρόνια να μας χαρίσει ένα κινηματογραφικό αριστούργημα επανέρχεται δυναμικά με μια ταινία ικανή να μείνει αιωνίως στην κινηματογραφική ιστορία και στην σινεφιλική μας συνείδηση.
Χρυσαυγή Πατσάκη
H Τζέιν Κάμπιον παίζει με τις μάσκες που όλοι φοράμε για να επιβιώσουμε, ειδικότερα με αυτές που έχει κατασκευάσει η πατριαρχία και φτιάχνει ένα αντι-γουέστερν διαμάντι, μπολιασμένο με τα υλικά μιας ιστορίας εκδίκησης
Κάλλια Λεντιδάκη
Στο Power of the Dog, η σκηνοθεσία δίνει αρκετά μπόνους δημιουργώντας το γουέστερν κλίμα της εποχής και προσθέτοντας την κατάλληλη μουσική υπόκρουση.
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Το μεγάλο επίτευγμα της Κάμπιον είναι, ότι ένα κουαρτέτο εύθραυστων συναισθημάτων, λεπτών αποχρώσεων, διάφανων εμπειριών το οποίο είναι κατασκευασμένο για να «ακουστεί» σε ένα δωμάτιο, η Κάμπιον το βγάζει στην απλωσιά των ανοιχτών χώρων.
gaRis
Η ουσία παραμένει ότι η Jane Campion δείχνει ακόμη και στο λυκόφως της πορείας της, αλύγιστη και με το άσβεστο πάθος να καταδείξει με απαράμιλλη φυσικότητα μια ταμπού θεματολογία που δεν έχει να κάνει με καλούς και κακούς παρά κυρίαρχα με την εσωτερική πάλη που ελλοχεύει και ταλανίζει τον καθένα μας από εμάς ξεχωριστά.
Αχιλλέας Βασιλείου
2021-11-20
Η Τζέην Κάμπιον παραδίδει την τέταρτη καλύτερη ταινία της καριέρας της μετά τα Μαθήματα Πιάνου, το Πορτρέτο Μιας Κυρίας και το Bright Star και την επαναφέρει στο κινηματογραφικό μεγάλο στερέωμα. Και η αλήθεια είναι πως μας είχε λείψει. Welcome back!
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Ένα δυνατό, αιχμηρό, αντι-μάτσο γουέστερν, της καλύτερης, αξίζει ν' αναφέρω, ταινίας της μετά τα αξέχαστα εκείνα «Μαθήματα πιάνου».
Ζωή- Μυρτώ Ρηγοπούλου
Σ' αυτό το τοξικό, όσο και μεθυστικό περιβάλλον «αρρενωπότητας, νοσταλγίας και προδοσίας» της Εξουσίας του Σκύλου η κινηματογράφηση είναι εξαιρετική, η εξέλιξη καθηλωτική και το φινάλε τόσο δυνατό που θα μείνει για καιρό στο μυαλό του θεατή.
Δημήτρης Πολιτάκης
Είτε στη μεγάλη οθόνη είτε στην πλατφόρμα του Netflix δει κανείς τη νέα ταινία της Τζέιν Κάμπιον «Η εξουσία του σκύλου», θα νιώσει ότι βρίσκεται επιτέλους ενώπιον κινηματογράφου μεγάλης κλίμακας που τόσο πολύ λείπει, ανεξαρτήτως του πού μπορεί να προβάλλεται.
Ιφιγένεια Καλαντζή
Όσο οι ανταγωνιστικές και εξουσιαστικές σχέσεις των πρωταγωνιστών ευθυγραμμίζονται σε μια ανελέητη κούρσα θανάτου, τόσο η Κάμπιον επιλέγει να τις αναδείξει υπογείως, κορυφώνοντας τη συγκινησιακή φόρτιση που υποστηρίζεται από την υπερβατική μουσική και την εξαίρετη κινηματογράφηση με κοντινά, τράβελινγκ και συχνά πανοραμικά στο επιβλητικό ορεινό τοπίο των φαλακρών βουνοκορφών ολόγυρα.
Χρήστος Μήτσης
Μια αποδόμηση της μυθικής Άγριας Δύσης σε υπαρξιακό παρά ιστορικοπολιτικό επίπεδο, από μια βραβευμένη στη Βενετία σκηνοθέτιδα διαβρωτικής φινέτσας και γοητείας.
Πόλυ Λυκούργου
2021-11-16
Ένα γουέστερν για την πατριαρχία; Ένα σκοτεινό νουάρ κάτω από τον καυτό ήλιο; Ένα θρίλερ τρόμου με τη βία εκτός κάδρου; Η Τζέιν Κάμπιον επιστρέφει μετά από 12 χρόνια, για να πλέξει το λάσο της με τοξική ακρίβεια γύρω από το λαιμό μας.
Λήδα Γαλανού
2021-11-18
Τη στιγμή της συζήτησης για την ισότητα των φύλων, η Τζέιν Κάμπιον είναι εκείνη που αναζητά τα βαθύτερα αίτια, τις εγκληματικές νόρμες, τις σύνθετες συμπεριφορές. Και το κάνει με σπουδαία τέχνη και μελαγχολική ψυχή.
Αθηνά Κακλαμάνη
Μια ήπια δύναμη, που "χτίζεται" συνεχώς από την αρχή και προκειμένου να καταλάβεις το τέλος θα πρέπει να έχεις παρατηρήσει όλα τα σημάδια, που η σκηνοθέτης παραθέτει ήδη από τα πρώτα λεπτά της ταινίας με μαεστρία.
kazanipouvrazei
Το τέλος αφήνει μια εσκεμμένη ασάφεια, αλλά είναι οι αυξανόμενης -σχεδόν αφόρητης συναισθηματικά – έντασης σκηνές μέχρι να οδηγηθούμε στη «λύτρωση», που κάνουν το δράμα αυτό να σιγοβράζει προτού τρυπώσει για τα καλά κάτω από το δέρμα του θεατή.
Άγγελος Πολύδωρος
Ένα ψυχόδραμα με απροσδόκητη εξέλιξη, στο οποίο ο βρετανός Μπένεντικτ Κάμπερμπατς (Σέρλοκ) δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας ως Φιλ Μπέρμπανκ, ένας γνήσιος αμερικανός matcho καουμπόι και πλούσιος γαιοκτήμονας.
Αντώνης Ζαούτσος
Πρόκειται για μια αδιαμφισβήτητα αξιόλογη προσπάθεια, με ερμηνείες, σκηνοθεσία και ατμόσφαιρα να αποτελούν τα δυνατά χαρτιά της.
Ευρυδίκη Βαλή Σαράφογλου
2021-11-14
Παρά τις εναρμονισμένες προσπάθειες σεναρίου και ηθοποιών να δώσουν ένα ενδιαφέρον στην ταινία μέσα από την αλληλεπίδραση των διαφόρων χαρακτήρων σίγουρα θα θέλαμε να δούμε μια πλοκή με περισσότερο βάθος ώστε να μπορέσει να καλύψει ικανοποιητικά την δίωρη διάρκεια της.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Εχει επενδύσει πολύ πάνω στον ΜΠΕΝΕΝΤΙΚΤ ΚΑΜΠΕΡΜΠΑΤΣ η Τζέην Κάμπιον...Εδω έρχεται κι προσθέτει μία εξαιρετική ερμηνεία στο ενεργητικό του. Όχι απλώς εξαιρετική αλλά και χρήσιμη ανυπολόγιστα για τη σκηνοθέτη της ταινίας που από αυτόν ζητά την ηρεμία και το ηφαίστειο που βράζει.
Νίκος Τσαγκαράκης
Εκτός από το γεγονός ότι, κατά τη γνώμη μου, το σενάριο μοιάζει να παραλείπει στάδια στη σχέση της Ρόουζ με τον Φιλ, που να εξηγούν την ως έχει μάλλον απότομη κατάπτωσή της, η ταινία καταφέρνει να δημιουργήσει με εξαιρετική μαεστρία αισθήματα μοναξιάς, απειλής, καταπίεσης, κινδύνου και μίσους, χωρίς να τα φωνάζει- αντιθέτως, με εκπληκτικά ζυγισμένες, εσωτερικά δουλεμένες ερμηνείες, που δείχνουν πολύ περισσότερα απ' όσα λένε.
Γιώργος Παπαδημητρίου
Η Κάμπιον, με βήμα συνετό και μετρονομημένο, στήνει ένα ντόμινο από υπαινιγμούς και νύξεις, αφήνοντας να εννοηθούν όλα όσα οφείλουμε να ψυχανεμιστούμε.
Κωστής Δ. Μπίτσιος
Το φιλμ σε κατακτά σιγά-σιγά, παγιδεύοντάς σε στο ρυθμό του. Με τον ίδιο μαγικό τρόπο χειρίζεται την τέχνη του και ο πρωταγωνιστής, ο οποίος καταφέρνει να προσθέσει ακόμα έναν ενδιαφέροντα χαρακτήρα στο ρεπερτόριό του.
Γιώργος Ξανθάκης
Το αμφίσημο δίπολο κυνηγός-θήραμα αποτελεί τον καθοριστικό κινηματογραφικό συντελεστή του ηθικού μύθου αυτού του εξαίρετου φιλμ.
Λουκάς Κατσίκας
Η σπουδαία δημιουργός του «Μαθήματα Πιάνου» επιστρέφει στο σινεμά μετά από δωδεκαετή απουσία, κερδίζει για τη σκηνοθεσία της το Αργυρό Λιοντάρι του πρόσφατου Φεστιβάλ Βενετίας, χαρίζει στον Μπένεντικτ Κάμπερμπατς έναν αξέχαστο ρόλο και βάζει πλώρη για τα Όσκαρ με ένα δραματικό γουέστερν, τις παράξενες διαθέσεις και την απρόσμενη κατάληξη του οποίου δύσκολα κανείς θα μαντέψει.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2021-11-12
Η Κάμπιον με την εικαστική ματιά της κυριαρχεί πάνω στην πυκνή σε νοήματα υπνωτιστική ιστορία, ενώ οι αψεγάδιαστοι χαρακτήρες του έργου κουμπώνουν υποδειγματικά με τη γεμάτη εκπλήξεις δραματουργία.
Αντώνης Παυλίδης
Το The Power of the Dog, είναι ένα εξαιρετικό ψυχόδραμα που σπανίζουν στον κινηματογράφο, και το Netflix θα πρέπει να αισθάνεται περηφάνια που συγκαταλέγεται στη βιβλιοθήκη του.
Αγγελική Καρυστινού
Σε μια εποχή που στο καλλιτεχνικό χρηματιστήριο μεγαλύτερη σημασία έχει η ποσότητα κι όχι η ποιότητα, η Κάμπιον τολμάει να απέχει και να επανέρχεται μόνο όταν έχει κάτι σημαντικό να πει, γι' αυτό και η ταινία της είναι ένα έργο τέχνης, που αν και δεν είναι τέλειο, παραμένει πολύτιμο και ξεχωριστό μέσα στον γενικό πληθωρισμό.
Κώστας Ζαλίγκας
2021-11-10
Ο Μπένεντικτ Κάμπερμπατς σηκώνει σχεδόν αποκλειστικά την ταινία στους ώμους του και η ωμή ερμηνεία του κάνει τη διαφορά, ιδίως αν τη συγκρίνει κανείς με τις λιγότερο τοξικές ερμηνείες στις οποίες τον έχουμε δει έως τώρα.
Ιάκωβος Γωγάκης
Οι εξουσιαστικοί ρόλοι, η ζήλια, η υποταγή, η αδιευκρίνιστη επιθυμία, παραμένουν στο προσκήνιο της ταινίας, χωρίς ο αφηγηματικός ρυθμός να δημιουργεί κύματα και κάποια κινηματογραφική ένταση, την οποία θα μπορούσαν απόλυτα να στηρίξουν οι πρωταγωνιστές, οι οποίοι κουβαλούν αξιοσημείωτες περγαμηνές στο κινηματογραφικό στερέωμα και μένουν ανεκμετάλλευτοι.
Δημήτρης Δανίκας
Western άλλου τύπου και κρυφός «πόλεμος» ανάμεσα σε δύο αδέρφια για την καρδιά μιας γυναίκας—γυναικείο Western
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Ένα βαθιά ψυχαναλυτικό δράμα, όχι μακρινό από την «λογική» των «Μαθημάτων πιάνου» της ιδίας σκηνοθέτριας που εδώ και μετά από πάρα πολύ καιρό, μας προσφέρει μια πραγματικά καλή, ουσιαστική ταινία.
Πάρις Μνηματίδης
Ρέει με έναν πολύ μεθοδικό τρόπο, με ρυθμούς αρκετά πιο αργούς από αυτούς στους οποίους είναι συνηθισμένος ένας μέσος θεατής, διαθέτει ένα σενάριο που στηρίζεται πολύ στην παρατήρηση συμπεριφορών και αρκετά λιγότερο στη δράση, και δεν σερβίρει τα πάντα έτοιμα στο κοινό, κάτι που πιθανώς να οδηγήσει και σε απορημένες αντιδράσεις στο φινάλε από πολλούς που δεν θα έχουν προσέξει σημαντικές λεπτομέρειες σε όσα προηγήθηκαν.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2021-11-06
Βραδυφλεγής, αξιοπρόσεκτη κινηματογραφική σύνθεση που έχει μπροστά της πολλές ακόμα διακρίσεις βραβείων (με το πρώτο να έρχεται στο Φεστιβάλ Βενετίας όπου έκανε πρεμιέρα) όμως θα αποτελέσει δύσκολη πρόταση για το κοινό.
Λήδα Ειρήνη Αδάμου
Έχουμε συνεπώς και στην περίπτωση της Κάμπιον να κάνουμε μ' ένα γουέστερν, ειδωμένο υπό μια πιο ευρωπαϊκή οπτική, μεν σαρκαστική, που αποδομεί δηλαδή όλες τις κλασικές «μάτσο» αξίες που χαρακτηρίζουν το είδος, αλλά και συναισθηματικά γενναιόδωρη!
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
2021-11-08
Όπως και στο κλασικό 'Πιάνο' του 1993, το τοπίο, η φωτογραφία (της Αρι Ουέγκνερ) και η μουσική, αποτελούν βασικούς χαρακτήρες της αφήγησης που παίρνει μια αναπάντεχη στροφή, στο δεύτερο μέρος, ανατρέποντας όσα υπέθετε μέχρι τότε ο θεατής. Το φινάλε επιφυλάσσει άλλη μία έκπληξη.
Νίκος Δρίβας
Ειλικρινά μετά το τέλος της προσπάθειας μένει μια χαμένη ευκαιρία για κάτι πιο ουσιώδες από μια επιφανειακή ταινία, η οποία θέλει να περάσει μηνύματα αλλά δυστυχώς μένει στην προσπάθεια και την πολύ καλή ερμηνεία του Benedict Cumberbatch. Για Oscar ούτε λόγος.
Μάρα Θεοδωροπούλου
Μια αξιοσημείωτη (αν και βασανιστικά αργή) αποδόμηση κατεστραμμένων ανδρών, αντιμέτωπων με τον οδοστρωτήρα της προόδου, που κινδυνεύουν να ξεχαστούν στην απεραντοσύνη των τοπίων που τους περιβάλλουν.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2021-11-04
Η Εξουσία του Σκύλου διασχίζει γνώριμα εδάφη, συλλαμβάνοντας μερικές ισχυρές στιγμές, συνήθως όχι στις εκρήξεις αλλά στις φευγαλέες αντιδράσεις, αλλά δεν εφαρμόζει την πολυθεματική του φιλοδοξία στην ένταση του δράματος, όπως ας πούμε το «Θα χυθεί αίμα» ή το «Master», αφήνοντας έτσι σε εκκρεμότητα τις νύξεις του αμερικανικού ταξικού επαρχιωτισμού και της απωθημένης σεξουαλικότητας του Σάβατζ.
Χάρης Αναγνωστάκης
Σίγουρα, μια ενδιαφέρουσα ματιά, ένα αξιόλογο φιλμ, που όμως ποτέ δεν απογειώνεται και κυρίως δεν εισχωρεί βαθιά στο θεατή, όπως και οι ερμηνείες, που είναι μεν ικανοποιητικές, αλλά εγκλωβισμένες στις εμμονές της Κάμπιον.
Σπύρος Ανδριόπουλος
Ως έργο δεν κατορθώνει εις το έπακρο να αιχμαλωτίσει την προσοχή του θεατή είτε με τις θεματικές που προσπαθεί να πραγματευτεί είτε με τους χαρακτήρες οι οποίοι λειτουργούν ως στερεότυπα, αφηγηματικά εργαλεία ώστε να δημιουργηθούν συγκρούσεις που δεν εξυπηρετούν κάποιον ουσιώδη σκοπό. Σκηνοθετικά η Campion εστιάζει περισσότερο στην παρουσίαση ιδεών παρά στην εξερεύνηση τους.
Φίλιππος Κατσώνης
Η εξουσία του σκύλου είναι ταυτόχρονα και δύναμη και αδυναμία, με την τελευταία, ίσως να υπερτερεί. Και ενώ καταλαβαίνεις πως θέλει και έχει να σου προσφέρει πολλά, τουλάχιστον οι προθέσεις του είναι φιλότιμες, το τελικό αποτέλεσμα, με το βεβιασμένο φινάλε, υστερεί.
Old Boy
«Η Εξουσία του Σκύλου» είναι σαν ένα «Πιάνο» που θα παραμείνει σιωπηλό στα αυτιά μας και στην καρδιά μας.
Παύλος Θ. Κάγιος
Αν είχε συνεργαστεί στο σενάριο με κάποιον σεναριογράφο και δεν το έγραφε μόνη της, ίσως το αποτέλεσμα να ήταν πιο αυθεντικό...
Ηλίας Φραγκούλης
2021-11-02
Σίγουρα όχι κάτι το αξιομνημόνευτο, τούτο το φιλμ μας υπενθυμίζει πως η Κάμπιον υπάρχει ακόμη στον πλανήτη σινεμά και ότι το Netflix μπορεί να γίνει το λιμάνι για κάθε... «ναυάγιο» του σινεμά, το οποίο θα του χαρίσει το «άλλοθι» του νοιαξίματος προς κάθε auteur, αρκεί αυτός ο τελευταίος να κουβαλά τη φήμη του πολυβραβευμένου.
