Η Γαλλική Αποστολή(2021)
(The French Dispatch) | Πρώτη προβολή: 02-12-2021
Ιωσηφίνα Γριβέα
Είναι η πιο φιλόδοξη δουλειά ενός σκηνοθέτη που λατρεύω, και δεν υπάρχει τίποτα εκεί έξω που να του μοιάζει. Εκτός από τις υπόλοιπες ταινίες του Wes Anderson φυσικά.
Ηλίας Φραγκούλης
Η «Γαλλική Αποστολή» είναι ένας τόπος τον οποίο δεν έχεις την πολυτέλεια να επισκεφθείς συχνά σε... μία κινηματογραφική αίθουσα. Διεκδικεί με (απίστευτες) αξιώσεις τον τίτλο της καλύτερης ταινίας της σεζόν, αν όχι κι εκείνον της καλύτερης δουλειάς που μας έχει δώσει ο Άντερσον. Μέχρι σήμερα.
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Είναι ένα γαλλικό ποίημα μπορεί και πίνακας με θέμα τον πολιτισμό, την εμπνευσμένη και ανεξάρτητη δημοσιογραφία, τον διεθνισμό και την τέχνη. Και για να απενοχοποιήσουμε τον οποιοδήποτε θεατή, δεν τα καταλάβαμε όλα όσα ήθελε να μας πει ο σπουδαίος δημιουργός, τέτοιες ταινίες χρειάζεται να τις δει κανείς και μια και δυο και περισσότερες φορές, αλλά αφεθήκαμε ότι δεν καταλάβαμε να το νιώσουμε.
Γιωργος Μουστάκης
Ένα must watch για όλους του φαν του σκηνοθέτη, ένα επιβεβλημένο έργο για τους λάτρεις της φωτογραφίας αλλά και μια ταινία για όλους όσους αγαπάνε το σινεμά και αναζητούν κάτι πρωτότυπο και φρέσκο και διαφορετικό.
Dimitris Dx
Το The French Dispatch είναι η καλλιτεχνική αυτοπροσωπογραφία του Wes Anderson, το δικό του προσωπικό manifesto, η αποθέωση της γεύσης και του γούστου του και - όπως ορίζει και ο επίλογος της ταινίας - η επίδρασή του στην αιωνιότητα.
Γιώργος Παπαδημητρίου
Ο Γουές μπλέκει το πολυτονικό ασπρόμαυρο, την εκρηκτική πολυχρωμία και το ευφάνταστο animation, παιχνιδίζει με τα μεγέθη του κινηματογραφικού κάδρου, αφήνεται ολόψυχα σε ένα καταιγιστικό voice over που δεν σε αφήνει να χαλαρώσεις ούτε λεπτό, μα πάνω απ' όλα, βρίσκει τον τρόπο και τον χρόνο να υπαινιχθεί τα πάντα, χωρίς να μιλήσει ευθαρσώς για τίποτα.
Θόδωρος Σούμας
Άλλο ένα ξέφρενο, παράδοξο, ιδιοσυγκρασιακό ποιητικό φιλμ του πολύ ξεχωριστού Γουές Άντερσον. Φιλμ που σε κατακλύζει, που είναι βεβαίως αδύνατο να καταλάβεις σε όλες τις όμορφες, σαγηνευτικές λεπτομέρειές του... Ένας σύγχρονος, Αμερικανός, φαντασμαγορικός σκηνοθέτης και κινηματογραφικός ταχυδακτυλουργός που αγαπώ.
Δημήτρης Κούτρας
Η πιο Wes Anderson ταινία που έχουμε δει μέχρι σήμερα. Πολύ γέλιο και συγκίνηση μέσα από ένα είδος που σπανίζει στις μέρες μας.
Old Boy
Στη «Γαλλική Αποστολή» καταφέρνει να πάρει το πάνω χέρι ακόμα κι από την ίδια του την αισθητική, καταφέρνει να χρησιμοποιήσει την αισθητική του και τη γλώσσα του, προκειμένου να υπηρετήσουν την ταινία του αντί να τα υπηρετεί η ταινία του, προκειμένου να φτιάξει ένα οικοδόμημα απόλυτα σίγουρο για τον εαυτό του αλλά όχι ναρκισσευόμενο, προκειμένου να παρουσιάσει ένα δημιούργημα εντελώς εντυπωσιακό αλλά όχι επιδειξιομανές.
Ιφιγένεια Καλαντζή
Αυτή η αψεγάδιαστη διαχείριση ενός προσεγμένου, αρμονικού συνόλου αποτελεί κατόρθωμα ενός δεινού δημιουργού, που νοιάζεται να δώσει το πάντα καλαίσθητο αποτέλεσμα, αποτελεί ίδιο ενός σκηνοθέτη που σέβεται το κοινό του.
Γιώργος Πρίτσκας
Εδώ και κάμποσα χρόνια, το έντονο στυλ του Wes Anderson δεν αφήνει περιθώρια για αδιάφορες αντιδράσεις: είτε σου αρέσει, είτε όχι. Η ίδια συνθήκη ακριβώς ισχύει και για το The French Dispatch. Αν σε συνεπαίρνει η αισθητική, το σύμπαν, οι χαρακτήρες του, εδώ θα ανακαλύψεις, ενδεχομένως, και το πιο πλούσιο έργο της καριέρας του. Αν όχι, δεν νομίζω ότι αυτό είναι το φιλμ που θα σου αλλάξει γνώμη.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Η ταινία θα ξαφνιάσει μόνο όσους δεν έχουν παρακολουθήσει τις ταινίες του. Όσοι έχουν δει κάτι δικό του- κι όχι μόνο οι Συστηματικοί- θα απολαύσουν πνεύμα, εικόνα και «προχώ»
kazanipouvrazei
Λόγω της φύσης της ταινίας (πρόκειται ξεκάθαρα για ανθολογία, ένα κολάζ τριών ταινιών μικρού μήκους) κάποιοι θα δυσκολευτούν να χωνέψουν συνοχή, νόημα, μπορεί και το πνεύμα του χιούμορ. Είναι ως οικοδόμημα, ίσως το πιο εύθραυστο της φιλμογραφίας του. Κινείται όμως με απίστευτη άνεση και σινεφίλ διάθεση μέσα σε ένα αντιρεαλιστικό πλαίσιο και είναι ασυγκράτητα διασκεδαστικό ως κωμωδία.
Χάρης Αναγνωστάκης
Mια ταινία που καθηλώνει ακόμη και αν τη δεις αποσπασματικά και χωρίς προσήλωση, καθώς ο Άντερσον αφενός μαγεύει εικαστικά και οπτικά, αφού ο διάκοσμος είναι ο πραγματικός πρωταγωνιστής και αφετέρου είναι φανερό ότι οι ιστορίες που διηγείται, πάνω απ' όλα, είναι ένα ατελείωτο καλαμπούρι χωρίς τέλος.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Με σκηνές, μαζί και με τη χρήση καρτούν, με τη χρήση άλλοτε έγχρωμου φιλμ και άλλοτε μαυρόασπρου, με το κλασικό φορμά της παλιάς οθόνης, με διαρκή ευρήματα, με γρήγορο ρυθμό κι ένα θαυμάσιο καστ σε διάφορους έστω και μικρούς ρόλους, ο Άντερσον έφτιαξε μια ακόμη ταινία που προσφέρει με αφθονία το ιδιόμορφο, πάντα ανατρεπτικό, χιούμορ του.
Πόλυ Λυκούργου
2021-12-18
Η πιο τολμηρή, η πιο σύνθετη, η πιο άρτια, η πιο δύσκολη ταινία του Γουές Αντερσον. Υπόκλιση στη δημοσιογραφία που χάθηκε και το μεγάλο σινεμά που πεισμωμένα συνεχίζει.
Αγγελική Καρυστινού
Μέσα στα άψογα πλάνα του κρύβονται, ακόμα και ασυνείδητα, όλες οι ιδέες του, και γίνονται τελικά αυτά η μοναδική ιστορία της ταινίας, μια ιστορία που δεν χρειάζεται να αποκωδικοποιήσεις, αρκεί να αφεθείς στην ερεθιστική της σαγήνη, όπως όταν περιδιαβαίνεις σε ένα από τα μεγάλα μουσεία του κόσμου.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Εμείς πάντοτε απολαμβάνουμε τις ταινίες του, ενώ το πλήθος της σημειολογίας τους, μας δίνει την αφορμή να τις δούμε και να τις ξαναδούμε με κάθε ευκαιρία.
Κωνσταντίνος Κόντης
Το French Dispatch είναι μια καλή, ενδιαφέρουσα και εφευρετική ταινία, που καταφέρνει να σε ψυχαγωγήσει με τον τρόπο της και με μια (αρκετά φρενήρη) παρέλαση από χαρακτήρες. Παρόλα αυτά μάς εγείρει εύλογες απορίες για τα ίδια τα κινηματογραφικά όρια του Wes Anderson και μας κάνει να αναρωτιόμαστε για το πόσο το επόμενό του δημιούργημα θα καταφέρει να μας εκπλήξει.
Ευρυδίκη Βαλή Σαράφογλου
Η άρτια σκηνοθετική δουλειά του Anderson δίνει ένα οπτικά εντυπωσιακό αποτέλεσμα αλλά η πολυπλοκότητα του σεναρίου του καθιστά το "The French Dispatch" αρκετά δύσκολο για να συμβαδίσει κανείς.
Αντώνης Ζαούτσος
Ισορροπώντας ανάμεσα στην κωμωδία και το δράμα, τη λογική και το συναίσθημα, η ταινία εξερευνά το χωροχρόνο προσπαθώντας να περάσει διαχρονικά μηνύματα για την τέχνη, την αγάπη, τη ζωή και το θάνατο, με έναν όμορφο, νοσταλγικό τρόπο.
Λήδα Γαλανού
2021-12-14
Κι είναι όλα τέλεια τα κομμάτια αυτού του παζλ, το καθένα ικανό να σε απορροφήσει για ώρες και μέρες – μόνο που όλα μαζί, ταιριαστά και αρμονικά, φέρνουν μόνο ικανοποίηση στα μάτια κι ένα χαμόγελο αναγνώρισης του ύφους και της επιθυμίας του σκηνοθέτη, όμως πολύ αποσπασματικά, πολύ επιμελημένα για ν' αφήσουν ν' αναπτυχθεί αληθινό ενδιαφέρον για τους ήρωες ή ουσιαστικό συναίσθημα.
Ορέστης Μαλτέζος
Ακόμα κι αν δεν θεωρήσουμε τη «Γαλλική Αποστολή» ως την καλύτερη ταινία του Wes Anderson, δεν χωρά αμφισβήτηση ότι πρόκειται για τη στιγμή της φιλμογραφίας του όπου όλα τα στοιχεία της ιδιαίτερης αισθητικής του, του τρόπου αφήγησης και κάθε ιδιάζουσας τάσης στις απεικονίσεις του συγκεντρώνονται και αποτελούν ενωμένα το πιο αγνό απόσταγμα της δημιουργικής του παραγωγής.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Αφηγήσεις διακόπτονται, έρωτες δεν επιστρέφονται, ιδεολογίες αμφισβητούνται και η ίδια η ζωή, νομοτελειακά, θα λάβει κάποτε ένα άτακτο φινάλε- μιας ύπαρξης που ποτέ δεν επρόκειτο να είναι έτσι κι αλλιώς τακτική. Πώς δομείς το εξ ορισμού απρόβλεπτο; Ο Γουές Άντερσον βάζει σε τάξη την υπαρξιακή σύγκρουση της ωρίμανσης και διαρκώς υπενθυμίζει: «Δεν κλαίμε».
Αγγελική Αντωνίου
2021-12-16
Mια αστεία συλλογή από ιδιόρρυθμες ιστορίες, στιλιστικά άψογες, αλλά ασύνδετες αφηγηματικά.
Ελπίδα Μαθιουδάκη
Αυτό που τελικά μένει από την ταινία είναι το αίσθημα νοσταλγίας για την πρωτότυπη, ανιδιοτελή δημοσιογραφία, που τώρα πια αποτελεί είδος προς εξαφάνιση. Ο θεατής, φεύγοντας από την αίθουσα, δεν μπορεί παρά να βιώνει κάποια αισθητική ικανοποίηση από την ομορφιά των εικόνων που τόσο απλόχερα του προσφέρθηκε, η οποία λειτουργεί ως αντιστάθμισμα απέναντι σε τυχόν αδυναμίες.
gaRis
Οπόταν οποία η ετυμηγορία; Να σε πω, ωραίο (;) το χαβιάρι, εξεζητημένο και θαυμαστό ως φαγί, αλλά εντέλει κοιλοπονήσαμε, μετά συγχωρήσεως δηλαδή.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Ένα πλήρες και χορταστικό μενού που θα ικανοποιήσει τους απανταχού φαν του αλλά και εμπεριέχει τον κίνδυνο να χάσει όλους τους άλλους, οι οποίοι ίσως βρουν κουραστικό κι επαναλαμβανόμενο όλο αυτό το ιλιγγιώδη βομβαρδισμό πνευματώδους χιούμορ και αισθητικής κόμικ.
Αλέξανδρος Παπαγεωργίου
Αν έπρεπε να συνοψίσω μέσα σε μια πρόταση τι ήταν αυτό που μου άρεσε τόσο πολύ στο The French Dispatch ήταν η αίσθηση ανεξάντλητου παιχνιδιού ανάμεσα στην ελευθερία και την αυστηρότητα.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2021-12-10
Η Γαλλική Αποστολή, που είναι ο τίτλος του περιοδικού της ομάδας των Αμερικανών που είναι εκπατρισμένοι στη Γαλλία, στέκει ως λογοτεχνική, νοσταλγική φαντασία με τη δομή τριών μικρού μήκους αφιερωμάτων, στριμωγμένων στην ομπρέλα μιας μεγαλύτερης έμπνευσης.
Κώστας Ζαλίγκας
Ο Αντερσον δεν κρύβει καμία έκπληξη εδώ, και το δικό του, μοναδικό σινεμά δίνει και πάλι το παρών σε όλο το εύρος του. Η διαφορά είναι ότι έχει πατήσει λίγο παραπάνω το γκάζι, ενώ η προσπάθειά του να χωρέσει τα πάντα μέσα σε κάτι παραπάνω από μιάμιση ώρα γίνεται σχεδόν αγχώδης.
Παύλος Θ. Κάγιος
Ναι, εδώ έχουμε την πιο φιλόδοξη και πληθωρική ταινία του τελειομανή και ευφάνταστου Γουές Άντερσον (The Grand Budapest Hotel, The Royal Tenenbaums) που, όμως, στο τέλος λες: "τι κρίμα να μην απογειωθεί αυτό το φιλμ." Κι έτσι, βέβαια, παραμένει ένα ζηλευτό δημιούργημα σε εποχές που ο κινηματογράφος πειραματίζεται ελάχιστα – ή είναι ελάχιστα τα φιλμ αυτού του είδους που φτάνουν στο κοινό.
Λήδα Ειρήνη Αδάμου
2021-12-06
Είναι εν κατακλείδει, σχεδόν σίγουρο το γεγονός πως ο εκάστοτε θεατής θα χρειαστεί να προβεί σε μια δεύτερη (ίσως και τρίτη) θέαση, προκειμένου να κατανοήσει συνεπώς το πολυμορφικό αλλά υπερστυλιζαρισμένο «κούφιο» αυτό δημιούργημα...
Νίκος Δρίβας
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2021-12-12
Για μια ακόμη φορά ηθοποιοί, σκηνικά και διάλογοι υπηρετούν στην εντέλεια το όραμα του Αντερσον του οποίου το μοναδικό στυλ κινηματογράφησης μπορεί να σκλαβώσει οτιδήποτε και αν κάνει.
Ναταλία Πετρίτη
Παρά το γεγονός ότι έχουμε να κάνουμε με μια ταινία αψεγάδιαστη υπό πολλές έννοιες, αισθητικά, ερμηνευτικά κοκ., εν τέλει το αίσθημα που κυριαρχεί είναι αυτό του flatness, όταν γνωρίζουμε ότι αυτό που έχουμε δει είναι όμορφο, αλλά όχι και αρκετά έντονο ως εμπειρία ώστε να μας εντυπωσιάσει.
Αιμίλιος Χαρμπής
Το τελικό αποτέλεσμα είναι λιγότερο αστείο και ίσως πιο επιτηδευμένο από άλλες φορές, ωστόσο σίγουρα αρκετό για να ικανοποιήσει τους φανατικούς θαυμαστές του.
Απόστολος Κίτσος
2021-12-08
Μια παροξυσματική φαντασμαγορία που δύσκολα περιγράφεται, αλλά και δύσκολα εξαργυρώνεται συναισθηματικά.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2021-12-04
Μια οπτικά ακαταμάχητη αποθέωση του μαγευτικού κόσμου της δημοσιογραφίας, στην οποία ο Γουές Άντερσον τα κάνει όλα σωστά, παραλείποντας να προσθέσει γερές δόσεις δυνατού συναισθήματος.
Λουκάς Κατσίκας
2021-12-02
Μια φαντασμαγορική φάρσα, όμως εν τέλει και μια δημιουργία που φανερώνει τα καλλιτεχνικά όρια του Άντερσον.
Ιάκωβος Γωγάκης
Ο Γουές Άντερσον, με την τελευταία του ταινία « Γαλλική Αποστολή», κάνει διαχωρισμούς. Αποκλείει εκ προοιμίου, το κοινό που έχει χαλαρή σχέση με το σινεμά του είτε παντελώς το αγνοεί. Απευθύνεται στους φανατικούς και μυημένους θεατές, που ξεσκονίζουν το κάθε καρέ και ερμηνεύουν με χαρά την κάθε τεχνική λεπτομέρεια.
Νίκος Τσαγκαράκης
Κομεντί που αποτελεί ακόμα ένα φωτογραφικό, σκηνογραφικό, ενδυματολογικό σεμινάριο, όπως κάθε ταινία του Άντερσον, μόνο που η συγκεκριμένη μοιάζει να υπονομεύει αυτό το οποίο ακριβώς γιορτάζει: την αφήγηση.
Γιώργος Ξανθάκης
Το φιλμ πάσχει από μια εξεζητημένα περίπλοκη αφήγηση και όσο κι αν είναι οπτικά διεγερτικό, απουσιάζει η πιο ουσιαστική απαίτηση του αφηγηματικού κινηματογράφου: το συναίσθημα.
Κωνσταντίνος Μπούρας
Αμέσως μετά την αναχώρηση από την κινηματογραφική αίθουσα ξεθωριάζει αμέσως από την μνήμη σου. Κερδίζεις όμως δύο ώρες γλαφυρής διασκέδασης.
vandimir
Είμαι σίγουρος ότι πολλοί θα διασκεδάσετε (κι εγώ άλλωστε, αλλά μόνο σε ορισμένα σημεία). Συνολικά όμως το ξέχασα βγαίνοντας από την αίθουσα. Αγαπώ πάντα τον W. Anderson και περιμένω να κάνει κάτι πιο "σφιχτό".
Μάρα Θεοδωροπούλου
Η πολυαναμενόμενη ταινία του Αμερικανού σκηνοθέτη για τις περιπέτειες της συντακτικής ομάδας ενός περιοδικού σαν το New Yorker τερματίζει τη συμμετρία, αλλά δυστυχώς και την υπομονή.
