Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ(2020)
(Enfant Terrible) | Πρώτη προβολή: 13-01-2022
Ιφιγένεια Καλαντζή
Αυτή η βιογραφική προσέγγιση πετυχαίνει να εξάψει την περιέργεια του κοινού, αφήνοντας έντονη γεύση για τον αντισυμβατικό αυτόν σκηνοθέτη.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Το ύφος της αφήγησης και η 'προχωρημένη' ηλικία του 52χρονου πρωταγωνιστή που υποδύεται τον σκηνοθέτη από τα 22 του μέχρι τα 37 του, ξενίζουν αρχικά τον θεατή, όμως η δυναμική της συνεχώς εναλλασσόμενης ροής της ιστορίας της πρώτης και η συναρπαστική ερμηνεία του δεύτερου, τον κάνουν να ξεπεράσει τις όποιες συμβάσεις.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Δεν κάνει αγιογραφία ο σκηνοθέτης. Ίσα ίσα. Και πετυχαίνει να συλλάβει την μεγάλη αντίφαση του Fassbinder, ενός ανθρώπου τόσο τυραννικού, στα όρια του σαδισμού, και τόσο ευαίσθητου συνάμα.
Άγγελος Πολύδωρος
2022-01-20
Ένα βιογραφικό δράμα, το οποίο προτείνω ως χρήσιμο βοήθημα για τους νεώτερους που ίσως δεν έχουν δει ταινίες του, ή και για παλαιότερους που απέφευγαν να τις βλέπουν ή λόγω της τολμηρότητας ή (όπως εγώ) του αργού ρυθμού τους.
Λήδα Γαλανού
2022-01-16
Εάν, όμως, για τον Φασμπίντερ η πρόκληση ήταν αυτονόητη, ο Ρέλερ υπερ-προσπαθεί να τονίσει, με τυφλό δέος, την ακραία, μεγαλειώδη φύση του ήρωά του, καταλήγοντας σε μια θεατρινίζουσα, καρικατουρίστικη αναπαράσταση που, αν μη τι άλλο, μπορεί να αποτελεί κίνητρο για ακόμα μια επίσκεψη στο σινεμά του «αληθινού» Φασμπίντερ.
Γιάννης Βασιλείου
2022-01-12
Τουλάχιστον το «Enfant Terrible» σέβεται το αντικείμενό του, χωρίς να εξιδανικεύει το κλισέ του προβληματικού, καταραμένου καλλιτέχνη, όπως ανάλογες δημιουργίες του παρελθόντος.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Παρά τη διεξοδική ανάπτυξη του πολύπλευρου χαρακτήρα του πρωταγωνιστή του, η επιμονή του σκηνοθέτη στην προκλητική, προσβλητική, συχνά εχθρική, στάση του Φασμπίντερ απέναντι στους συνεργάτες του, καθώς και οι κάποιες κοινοτοπίες στην όλη αφήγηση, δεν βοηθούν στην κατανόηση της πράγματι εκρηκτικής αυτής, ανεξέλεγκτης προσωπικότητας.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2022-01-18
Αν κάποιοι αναμένεται να εκτιμήσουν ιδιαίτερα την ταινία του Οσκαρ Ρέλερ, είναι βέβαια εκείνοι που εκτιμούν και αγαπούν το έργο ενός από τους πιο αξιόλογους Ευρωπαίους σκηνοθέτες που πέρασαν ποτέ από τον κινηματογράφο.
Γιώργος Ξανθάκης
2022-01-14
Μπορεί να υπάρχει μια επαναληπτικότητα στην αφήγηση με όλο και περισσότερο ηδονισμό, πιο διαβρωτική δόξα, πιο τοξικές σχέσεις αλλά αν και το φιλμ δεν είναι ιδιαίτερα διορατικό δεν γίνεται ποτέ βαρετό.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Ένας αυθεντικός και αντισυμβατικός φόρος τιμής στον Φασμπίντερ 40 χρόνια μετά τον θάνατό του.
Κώστας Ζαλίγκας
Η προσπάθεια έχει μια προχειρότητα που είναι αδύνατο να κρυφτεί, ενώ συχνά οι ερμηνείες αγκαλιάζουν την υπερβολή, φτάνοντας στα όρια του γραφικού.
Χρήστος Μήτσης
2022-01-10
Αδέξια προσπάθεια αποτύπωσης των ιδιαιτεροτήτων μιας καλλιτεχνικής περσόνας με τους δικούς της όρους (με «φασμπιντερικό» δηλαδή τρόπο). Παρά την ηθελημένη θεατρικότητα, τη στιλιζαρισμένη υπερβολή και τις σποραδικές εκλάμψεις, όμως, οι τελικές κινηματογραφικές διαπιστώσεις είναι απλώς κοινότοπες.
Ιάκωβος Γωγάκης
Ενώ στην ταινία, το πολύχρωμο σκηνικό αποτυπώνει με ακρίβεια την ατμόσφαιρα ενός θεάτρου, ο Όσκαρ Ρόελερ αντιμετωπίζει τον υποτιθέμενο Φασμπίντερ κι όλους τους χαρακτήρες, με οπτική ματιά γελοιοποίησης, δίνοντας έμφαση στις υπερβολικές λεκτικές και κινησιολογικές συμπεριφορές.
Μαρία Γκιούλη
Παρά την προσεγμένη φωτογραφία και σκηνογραφία ώστε όλα να παραπέμπουν στην ανάλογη εποχή του λείπει το πάθος και το γενικό περιβάλλον που ενέπνευσε τον Φασμπίντερ.
Θοδωρής Καραμανώλης
2022-01-06
Μια θρυμματισμένη, όσο και ατυπική βιογραφία στο στυλ του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ, αναζητά το τραγικό μεγαλείο στο σύντομο βίο του ασυμβίβαστου Γερμανού δημιουργού.
Δημήτρης Δανίκας
2022-01-08
Μια σχηματική βιογραφία που αναλώνεται στα γραφικά, δηλαδή σαρκασμός, υβρεολόγιο, κρεβάτια, χαστούκια και κλωτσιές--Κρίμα
Χάρης Αναγνωστάκης
Αν και μοιάζει μάλλον ημιτελές, το φιλμ έχει το ενδιαφέρον του και ειδικά στις σκηνές που εστιάζει στη μεγαλομανή στάση του Φασμπίντερ, με αποκορύφωμα όταν λέει ότι το όνομά του θέλει να μπει δίπλα στους κορυφαίους, τον Όρσον Γουέλς και τον Ζακ Λικ Γκοντάρ.
Μανώλης Κρανάκης
2022-01-04
Η ζωή, το έργο, η άνοδος και η πτώση του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ σε μια κινηματογραφική βιογραφία που παίρνει ρίσκα, αλλά καίει μέσα στη στιλιστική αλαζονεία της κάθε ειλικρινή αποτύπωση της «live fast die young» μυθιστοριογραφίας του Γερμανού «παιδιού - θαύματος».
Αγγελική Καρυστινού
Άραγε ο Ρέλερ θέλει να αποδομήσει την εικόνα του «τρομερού παιδιού» του σινεμά, προσπαθεί να αποφύγει τον κίνδυνο μιας ακόμα «αγιογραφίας», ή απλώς έχει βαλθεί να μας πείσει πως στις μεγαλοφυίες επιτρέπονται τα πάντα. Όποια κι αν είναι η πρόθεσή του, το μεγάλο πρόβλημα της ταινίας είναι ότι απουσιάζει πλήρως ο καλλιτέχνης Φασμπίντερ και μένει μόνο μια ενοχλητική περσόνα, που τελικά αδικεί το ίδιο του το έργο.
Ηλίας Φραγκούλης
2022-01-02
Θυμάμαι να βλέπω τις ταινίες του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ σε art-house «ναούς» των Αθηνών, στη δεκαετία του '80. Έλλη, Αλκυονίδα, Στούντιο, Άστυ. Τούτο το πράμα ούτε έξω απ' αυτά τα σινεμά δεν θα περνούσε, εκείνη την εποχή...
