Το Ίχνος του Χρόνου(2020)

(The Trace of Time) | Πρώτη προβολή: 28-03-2022

Στόχος της είναι να γνωρίσουμε καλύτερα τον Ελληνα αρχαιολόγο και να αναδειχθεί η φιλοσοφική του στάση απέναντι στο έργο του. Και το καταφέρνει αφήνοντας τον ίδιο τον Σακελλαράκη να μιλήσει μέσα από αρχειακό υλικό, αλλά και την παράθεση πλάνων από την κατάσταση στην οποία βρίσκονται σήμερα τα μνημεία, οι χώροι και οι θησαυροί που εκείνος έφερε στο φως.

Από τη μια, συστήνει μια σαγηνευτική προσωπικότητα, έναν άντρα σκληρό κι ευαίσθητο, με χιούμορ και με μια ελαφριά υπεροψία που, λες, ξεπερνά τ' ανθρώπινα. Κι από την άλλη, με το δικό της voice over (που, ναι, ίσως θ' απέδιδε καλύτερα αν γινόταν από έναν ηθοποιό με μια καθοδήγηση), ανοίγει τη συζήτηση για τον χρόνο, το συνεχές του, την Ιστορία που είναι μία και άρα το ίδιο και ο άνθρωπος.

Είναι τελικά αυτές οι στιγμές, όταν η κάμερα χάνεται στον Ψηλορείτη ή μέσα στα κοπάδια των προβάτων ή στην απόλυτη ακινησία της μινωικής γαλήνης, που το «Ίχνος του Χρόνου», σε στιγμές τόσο πυκνό σε αφήγηση που δεν βρίσκει πάντα τον κατάλληλο κινηματογραφικό ρυθμό για να σε κάνει να βηματίσεις παράλληλα με το ειλικρινές αλλά όχι πάντα τελέσφορο voice-over, βρίσκει την ουσία των πραγμάτων και σε παρασύρει σε μια αναπάντεχα «εκπαιδευτική» εμπειρία.

Κι όπως ο Σακελλαράκης πάντα προέκρινε τον άνθρωπο ως το πιο σημαντικό εύρημα και τη μνήμη ως υπέρτατη αξία, με τον ίδιο τρόπο η Κοπάνα, που είναι κόρη αρχαιολόγου, κάνει ένα καλά μελετημένο και πλήρως εμπεριστατωμένο αφιέρωμα σε έναν άνθρωπο, που η χώρα μας του χρωστάει πολλά, αποκαλύπτοντας ταυτόχρονα ενδιαφέροντα περιστατικά, αλλά και τη μαγεία της ίδιας της ανασκαφής.

Χρονικό το οποίο ξεφεύγει από την επιμορφωτική πληροφορία, σχολιάζοντας συγκινητικά την περιπέτεια της αρχαιολογικής έρευνας, αλλά και τη μνήμη, την πολιτιστική κληρονομιά και το πέρασμα του χρόνου.

Εμπλουτισμένο από αρχειακό υλικό των Γιάννη και Έφης Σακελλαράκη, το «Ιχνος του χρόνου»... ανιχνεύει τελικά τον εσωτερικό κόσμο του ιδίου του επιστήμονα αλλά και ανθρώπου αρχαιολόγου και δεν είναι καθόλου τυχαία η θαυμάσια πορεία του σε διάφορα φεστιβάλ ντοκιμαντέρ του κόσμου, κυρίως αρχαιολογικού χαρακτήρα όπως της Φλωρεντίας και της Κατάνια στην Ιταλία.

Καλών προθέσεων