Πατέρας(2020)
(Otac / Father) | Πρώτη προβολή: 31-03-2022
Old Boy
Προσπαθήστε να δείτε τον «Πατέρα». Αν τον δείτε, δύσκολα θα τον ξεχάσετε μετά.
Αγγελική Καρυστινού
Ποιητικό πολιτικό σινεμά, που καταφέρνει μέσα από μια ρεαλιστική προσέγγιση να προσδώσει σε αυτή την περιπλάνηση μέσα σε ένα καφκικό σύμπαν μια σχεδόν θρησκευτική αύρα, που ο εξαιρετικός Γκόραν Μπογκντάν υποστηρίζει με κάθε του βλέμμα.
Χρήστος Μήτσης
2022-03-20
Βραβείο κοινού στο Βερολίνο για μια ρεαλιστικά σκληρή απεικόνιση της σέρβικης κοινωνικής πραγματικότητας και τη συγκινητική εξιστόρηση ενός άνισου αγώνα απέναντι σε μια καφκική γραφειοκρατική εξουσία.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Ένα ταξίδι μακρύ, κουραστικό, είδος ρόουντ-μούβι, που ο Γκαλούμποβιτς καταγράφει μέσα από εικόνες που μας αποκαλύπτουν το πρόσωπο μιας εγκαταλειμμένης επαρχίας (η ωραία φωτογραφία είναι του Αλεξάνταρ Ίλιτς), με ένα ρεαλιστικό στιλ που θυμίζει τις ταινίες του Κεν Λόουτς αλλά και των αδερφών Νταρντέν.
Μαίρη Βανδώρου
2022-03-18
Το κεντρικό πρόσωπο είναι ανθρώπινο, δεν είναι λαμπερό, δεν έχει υπερδυνάμεις, αλλά πάντα προσπαθεί να κάνει το καλύτερο. Κι αυτό το ευαισθητοποιημένο πρόσωπο του κινηματογράφου, ξεχωρίζει, συγκινώντας το κοινό και αποσπώντας στο φεστιβάλ Βερολίνου το Βραβείο οικουμενική κριτικής αλλά και κοινού για το τμήμα Πανοράματος.
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Στην ταινία ο ρεαλισμός συντονίζεται με τον νατουραλισμό σε μια πολύ ενδιαφέρουσα ντοκιμαντερίστικη απεικόνιση, που διαπερνά τη σκοτεινή σέρβικη πραγματικότητα, διατρέχει τα πολιτικοκοινωνικά συστήματα που την κυβέρνησαν και τις απανωτές ανατροπές που οδήγησαν τη χώρα μέχρις εδώ, γιατί στο τέλος συμβαίνει αυτό που ο Κάφκα σημείωνε «Κάθε επανάσταση εξατμίζεται και αφήνει ένα κατακάθι γραφειοκρατίας».
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Πρόκειται για ένα συγκινητικό συνδυασμό κοινωνικού δράματος και ταινίας δρόμου που αποτυπώνει μια μελαγχολική, αλλά όχι ολότελα απαισιόδοξη εικόνα της Σερβίας και των κοινωνικών προβλημάτων που ταλανίζουν λίγο πολύ, όλες τις βαλκανικές χώρες.
Απόστολος Κίτσος
Η σερβική γραφειοκρατική εξουσία συναντά τον Κάφκα, σε μια ρεαλιστική όσο και συγκινητική προσωπική οδύσσεια ενός απολυμένου μικροαστού που ζει με την οικογένειά του στα όρια της φτώχιας και προσπαθεί να κερδίσει ξανά την κηδεμονία των παιδιών του.
Βασίλης Μάλτας
Αν και ως έναν βαθμό αποδυναμώνεται η ατμόσφαιρα όταν ο ήρωας φτάσει στον προορισμό του, αν και το εξαιρετικό φινάλε μοιάζει ξεκομμένο από την εξέλιξη της ιστορίας, η ταινία δεν παύει να μας αφήνει ισχυρό αποτύπωμα.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2022-03-04
Τραχύ, σκληρό σινεμά που δεν περιορίζεται απλώς στον κοινωνικό ρεαλισμό, ξεφεύγοντας έστω και ελαφρώς από τη σκιά των επιρροών του, και καταφέρνοντας να αποτελέσει μια από τις καλές εκδοχές ενός γνώριμου είδους φεστιβαλικού φιλμ.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2022-03-14
Στην ουσία ο χαρακτήρας της ταινίας είναι τόσο στενάχωρος, δυσβάσταχτος που όταν τελειώνει, απορείς που την άντεξες. Και όμως την έχεις αντέξει και αυτό οφείλεται στην μαεστρική σκηνοθεσία του Γκολούμποβιτς που πέρα από το γεγονός ότι είναι ένας θαυμάσιος αφηγητής, δεν επιτρέπει ποτέ στον θεατή να αισθανθεί για τίποτα οίκτο.
Κώστας Ζαλίγκας
2022-03-16
Εξαιρετικός ο πρωταγωνιστής Γκόραν Μπογκντάν στο ρόλο του πατέρα που θα διεκδικήσει το δικαίωμά του να ξαναδεί τα παιδιά του μπροστά σε κάθε εμπόδιο που θα τον προτρέψει διαφορετικά. Η αλύγιστη αποφασιστικότητά του καθρεφτίζεται στο βλέμμα του κι ας είναι χαμηλωμένο τις περισσότερες φορές.
Λήδα Γαλανού
2022-03-12
Με τρόπο θαρραλέο αυτή την ιστορία με τις νοηματικά θρησκευτικές ή συμβολικές αποχρώσεις ο Γκολούμποβιτς τη σκηνοθετεί με κομψό ρεαλισμό, με ησυχία, με μεγάλες σεκάνς που ρουφούν τις αισθήσεις. Σε μία από τις ωραιότερες βαλκανικές ταινίες των τελευταίων χρόνων, τις πιο πεσιμιστικές, αντισυστημικές και πραγματικές.
Μανώλης Κρανάκης
2022-03-10
Ο Σέρβος Σρνταν Γκολούμποβιτς, στην πιο δυνατή στιγμή της φιλμογραφίας του, μετά τις «Διασταυρούμενες Ζωές», δεν αποφεύγει τα σεναριακά κλισέ που είσαι σίγουρος ότι θα συναντήσεις σε μια τέτοια «διαδρομή», αλλά τα σκηνοθετεί με την ωριμότητα ενός δημιουργού που με αναφορές στο ιρανικό σινεμά, τη ρουμανική παράδοση και την αλάνθαστη κίνηση της κάμερας όπως τη δίδαξαν οι Ζαν-Πιερ και Λικ Νταρντέν, γνωρίζει το κέντρο βάρους της αφήγησής του.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2022-03-06
Η συνταρακτική ερμηνεία του Γκόραν Μπογκντάν είναι το ισχυρότερο ατού ενός φιλμ που παρά το σκληρό θέμα του, ξεπερνά με ευκολία τόσο το μελό χαρακτήρα όσο και τα χιλιοειδωμένα κλισέ που συχνά συνοδεύουν τα τετριμμένα οικογενειακά δράματα.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2022-03-08
Ο σκηνοθέτης Σρνταν Γκολούμποβιτς διαχωρίζει εύκολα τους καλούς από τους άπονους και δεν χρειάζεται να βιαστεί για μια υπόθεση χωρίς εύκολες λύσεις.
Ιάκωβος Γωγάκης
Πρόκειται για υπόκωφο σινεμά διαμαρτυρίας, που αποκαλύπτει όψεις ενός απάνθρωπου συστήματος, που έχει αγγίζει ολόκληρα τα Βαλκάνια.
Ηλίας Δημόπουλος
2022-03-02
Δραματικό road movie, που επικαλείται βασικά στοιχεία βαλκανικού νεορεαλισμού, αλλά και μια μονοδιάστατη συγκίνηση που αποκαλύπτει την δραματική του αδυναμία.
