Kerr(2021)

Πρώτη προβολή: 28-04-2022

Συγκλονιστική ταινία που βλέπεται με κομμένη την ανάσα, με υποβλητική σκηνοθεσία, σχεδόν υπνωτιστική, η οποία οδηγεί με βήματα αργά μέχρι το φινάλε. Εκεί όπου πλέον, ο ήρωάς μας γίνεται βορά του αδηφάγου συστήματος, του καθεστωτικού λεβιάθαν ο οποίος είναι πάντοτε πεινασμένος κι έτοιμος να σε καταπιεί!

Παράδοξες καταστάσεις που συνθέτουν υποδειγματικά την πολιτική αλληγορία (ένα σχόλιο για την σημερινή Τουρκία) με το θρίλερ μυστηρίου.

Από τον Ρόι Αντερσον έως τον Ντέιβιντ Λιντς, οι επιρροές και οι αναφορές του Πιρσελίμογλου είναι αρκετά εμφανείς. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι κοπιάρει αδιάκριτα και στείρα. Το δικό του φίλτρο είναι σαφές και συγκεκριμένο και του δίνει τη δυνατότητα να αφηγηθεί μια χαμηλών τόνων ιστορία που σε τραβάει διαρκώς από το μανίκι για να λύσεις το μυστήριο που τυλίγει την πόλη και την κατάληξη αυτής της ιδιόμορφης περιπέτειας.

Ένας γοητευτικά ερμητικός καφκικός εφιάλτης από ένα ταλαντούχο Τούρκο δημιουργό.

Ο Ταϊφούν Πιρσελίμογλου συνεχίζει να σκιαγραφεί αλληγορικά και με απαράμιλλο στιλ τη δυστοπία της σύγχρονης Τουρκίας σε ένα αστυνομικό θρίλερ που παραδίδεται στο σουρεαλισμό αλλά εξαντλείται πολύ πριν κορυφωθεί.

Με ένα ελλειπτικό σενάριο και αργό εσωτερικό ρυθμό, ξετυλίγεται το κουβάρι μιας ιστορίας που θα ήθελε να είναι μυστηρίου, αν και στην πραγματικότητα μυστήρια είναι η ίδια η ταινία και ο τρόπος προσέγγισης της πλοκής της.

Διοχετεύοντας στο σενάριό του αλλεπάλληλα νέα στοιχεία, σύμβολα και σχόλια, περιγράφει φυσικά, έμμεσα, τη σύγχρονη τουρκική κοινωνία της καχυποψίας, των περιορισμών και της αδυναμίας του ατόμου, χτίζει ένα ομολογουμένως γοητευτικό σύμπαν μυστηρίου, φόβου και κινδύνου, παραφορτώνοντας όμως την ιστορία του με τόσα «σημαινόμενα» που κάνουν την ανθρωπιστική κατακλείδα του να μοιάζει απλώς ασήμαντη.

Η νέο-νουάρ εξαιρετική φωτογραφία του Ανδρέα Σινάνου και η υποβλητική μουσική του Νίκου Κυπουργού συμβάλλουν στην εξαιρετική αισθητική μιας ταινίας, που αν και εντυπωσιάζει με τη διορατικότητά της, δεν καταφέρνει πάντα να ξεπεράσει τον φιλοσοφικό διδακτισμό.

Καφκική πολιτική αλληγορία με απόκοσμα απειλητική ατμόσφαιρα, η οποία όμως δεν γίνεται ποτέ απολύτως πειστική.

Κάφκα

Μια στυλιζαρισμένη δουλειά, αυστηρά φεστιβαλικού προσανατολισμού, που διαθέτει και ένα έξοχο, τζαζίστικο μουσικό θέμα από τον Νίκο Κυπουργό.

Η ενδιαφέρουσα πλανοθεσία δεν μου λέει απολύτως τίποτα όταν το περιεχόμενο βρίσκεται πολύ κοντά στο κενό.