Φύγαμε!(2021)
(Jaddeh Khaki / Hit the Road) | Πρώτη προβολή: 03-11-2022
Ορέστης Μαλτέζος
2022-11-20
Ο Παναχί επιδεικνύει εξαιρετική μαεστρία στο να κρατά τις ισορροπίες μεταξύ της ανάλαφρης ευθυμίας και της σφιχτοδεμένης έντασης χωρίς να παρασύρεται ποτέ από το πάθος της κατάστασης, δίνοντας μας την ευκαιρία να ακολουθήσουμε τα συναισθήματα που προκαλεί στον καθένα μας.
Ιωσηφίνα Γριβέα
Ποιητικό αλλά καλά στερεωμένο στην πραγματική οδύσσεια ενός ανθρώπου, με τρομερή ενσυναίσθηση για τους χαρακτήρες του, ειλικρινές, χωρίς διδακτικότητα, το Flee κατορθώνει μέσω του animation να διαφυλάξει την ταυτότητα του υποκειμένου του χωρίς να θυσιάσει ούτε μισό beat αντικτύπου.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Δεν καταλαβαίνεις πως περνάει η ώρα σε αυτό το ξέφρενα αγαπησιάρικο έργο, στο οποίο ο Πανάχ Παναχί ξεπερνά τον πατέρα του σε δεξιοτεχνία. Μην κάθεστε. Κάντε ότι σας λέει ο τίτλος! «Φύγαμε» για τους κινηματογράφους.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Σπουδαία ταινία, που μινιμαλιστικά μας προσκαλεί για να μας κάνει κοινωνούς και συνοδοιπόρους σε αυτό το παράξενο ταξίδι, ένα ταξίδι απόγνωσης, επίγνωσης, αποχαιρετισμού και αποχωρισμού. Δεν απαιτούνται μπαγκάζια σε αυτό το ταξίδι: απλώς, φύγαμε!
Βαγγέλης Βίτσικας
Ένα road movie, όχι ακριβώς κωμικό, ούτε δραματικό, ούτε feelgood, αλλά κάτι από όλα αυτά μαζί. Ένα συναρπαστικό cocktail διαθέσεων που ισορροπεί με τον τρόπο ενός Chaplin ή ενός Woody Allen ανάμεσα στο κωμικό και το δραματικό.
Ιάκωβος Γωγάκης
Η βασική αλληγορία κι ο ξεκάθαρος συμβολισμός της ταινίας, βρίσκονται στα 43 χρόνια μετά την Ισλαμική Επανάσταση και στην αποτυχία της, να εμπνεύσει του Ιρανούς, που όσοι μπορούν να δραπετεύουν από τη χώρα, το κάνουν. Άλλοι μένουν κι αγωνίζονται, όπως ο πατέρας του σκηνοθέτη, όπως οι χιλιάδες διαδηλωτές των ημερών.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Ο υιός Παναχί καταφέρνει να είναι ουσιαστικός με ανάλαφρο τρόπο που όσο τα χιλιόμετρα γράφουν, η σινεφιλική προσέγγισή του αποκτά εικαστικό λυρισμό (η σκηνή του αποχωρισμού) και ονειρικά, μεταφυσικά στοιχεία που δεν συναντάμε συχνά την ιρανική κινηματογραφική παράδοση.
Παύλος Γκουγιάννος
Το Φύγαμε πάνω από όλα είναι το σκηνοθετικό ντεμπούτο ενός ικανότατου και ευαίσθητου σκηνοθέτη, που σίγουρα θα μας απασχολήσει, με μια ταινία που μπορεί να παραπέμπει στους δύο σπουδαιότερους Ιρανούς δημιουργούς, αλλά ταυτόχρονα είναι και αντάξιά τους. Ακόμα και αν την είχαν σκηνοθετήσει εκείνοι, και πάλι θα λέγαμε ότι είναι μια από τις πολύ καλές τους ταινίες.
Γιάννης Βασιλείου
Έχει την ιδιαιτερότητα (και το προτέρημα) ότι μπορεί να ικανοποιήσει εξίσου ένα κοινό πιο ιδιαίτερων σινεφιλικών αναζητήσεων και θεατές που ψάχνουν απλώς για ένα ενενηντάλεπτο ποιοτικής κινηματογραφικής ψυχαγωγίας. Μακάρι να της δώσουν μια ευκαιρία αμφότεροι ‒ χαμένοι δεν θα βγουν.
Νίκος Δρίβας
Δεν μιλάμε για κάτι "συνηθισμένο" για τον μη μυημένο θεατή, ωστόσο είναι γυρισμένη με απλό τρόπο και ταυτόχρονα εντυπωσιακό τρόπο, χωρίς υπερβολές και μια μαεστρική σκηνοθεσία που "δένει" τις καταπληκτικές ερμηνείες.
Στράτος Κερσανίδης
Η ταινία του Πανάχ Παναχί διαθέτει όλα εκείνα τα στοιχεία τα οποία έκανα το ιρανικό σινεμά αγαπητό σε ολόκληρο τον κόσμο. Δηλαδή απλότητα, σαφήνεια και ανθρωπιά. Ζυμωμένα με μια στιβαρή σκηνοθεσία η οποία ούτε στιγμή δεν παρεκκλίνει παραμένοντας προσηλωμένη στο στόχο της.
Ιφιγένεια Καλαντζή
Σ' αυτή την ιδιότυπη ταινία περιπλάνησης, η κλειστοφοβική αρχικά κινηματογράφηση, στον περιορισμένο χώρο του αμαξιού, λειτουργεί ως μεταφορά του ανελεύθερου καθεστώτος, σε αντιπαράθεση με τα πανοραμικά πλάνα της ιρανικής φύσης, με χιονισμένες δαντελωτές βουνοκορφές, με φουσκωμένα ποτάμια, καταπράσινα λιβάδια και πλαγιές, όσο οι πρωταγωνιστές οδεύουν προς την ελευθερία, πληρώνοντας το σκληρό τίμημα της εξορίας.
Πόλυ Λυκούργου
2022-11-16
Ο γιος του Τζαφάρ Παναχί καταθέτει ένα δυνατό σκηνοθετικό ντεμπούτο - ένα στιβαρό δράμα με κωμικές πινελιές, μία νεορεαλιστική ταινία δρόμου με ποίηση για καύσιμο, μία υπόκωφη τραγωδία που ξεσπάει τους λυγμούς της με λαϊκά τραγούδια.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2022-11-18
O Πανάχι φτιάχνει μια ταινία, έμμεσο αλλά εύστοχο, σχόλιο πάνω στη σύγχρονη ιρανική πραγματικότητα, που όχι μόνο τιμά τον πατέρα του αλλά δείχνει πως γεννήθηκε ένας ακόμη με δική του άποψη και έμφυτο ταλέντο Ιρανός σκηνοθέτης που έχει πολλά να μας πει.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2022-11-12
Απρόβλεπτες καταστάσεις, ατυχήματα, τσακωμοί, ανταγωνισμοί, αγάπη – όλα πλανοθετημένα στην εντέλεια από έναν σκηνοθέτη που «έχει» το κάδρο. Μια ταινία που ρέει σαν το ποταμίσιο νερό μπροστά σου και συ θέλεις να βουτήξεις μέσα μαζί της...
Χρήστος Μήτσης
2022-11-14
Η σύγχρονη ιρανική πραγματικότητα ακτινογραφείται δια μέσου ενός τρυφερά μελαγχολικού road movie, με τον γιο του Τζαφάρ Παναχί να παραμένει πιστός στην κληρονομιά της αβίαστης νεορεαλιστικής ειλικρίνειας.
Θοδωρής Καραμανώλης
Ο Παναχί ισορροπεί αριστοτεχνικά μεταξύ δράματος και κωμωδίας, αξιοποιώντας παράλληλα στοιχεία από τις ταινίες αγωνίας και το μιούζικαλ.
Άγγελος Πολύδωρος
2022-11-10
Ο Πανάχ Παναχί προσφέρει μια ευχάριστη, απολαυστική ηθογραφική, με κωμικά αλλά και δραματικά στοιχεία ταινία με αναφορές στη σύγχρονη ποπ κινηματογραφική κουλτούρα και στα κόμικ.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2022-11-08
Ο γιος του Τζαφάρ Παναχί παραδίδει μια απλή, γλυκιά δραμεντί χαρτογραφώντας τόσο το ιρανικό τοπίο όσο και τις ψυχές των κεντρικών ηρώων με εξαιρετική ακρίβεια και αίσθηση παρατήρησης. Καλό δείγμα στην παράδοση ενός σπουδαίου σινεμά.
Αγγελική Καρυστινού
Ο Παναχί σχολιάζει την ιρανική πραγματικότητα, αλλά και την εμμονή του δυτικού ονείρου, καταγράφει με ποιητική μαεστρία μικρές φέτες ζωής, χωρίς να κρίνει τους ήρωές του και ανανεώνει δημιουργικά τους κώδικες και την παράδοση του ιρανικού σινεμά, δημιουργώντας προσδοκίες για τη συνέχεια.
Λήδα Γαλανού
2022-11-04
Μια ταινία μικρή και τρυφερή, σαν πρώιμος Τζαφάρ Παναχί. Όχι τυχαία, γραμμένη και σκηνοθετημένη από τον γιο του.
Κώστας Ζαλίγκας
2022-11-06
Το ντεμπούτο του γιου του διωκόμενου Τζαφάρ Παναχί, Πανάχ, είναι ένα road movie με ευφάνταστες στιγμές που καταφέρνουν οι περισσότερες από αυτές να χτυπήσουν κέντρο στην παρατήρησή τους, αλλά είναι περιορισμένες και δεν μπορούν να στηρίξουν ολόκληρη τη διαδρομή με την ίδια ευρηματικότητα και ευστοχία.
Ηλίας Φραγκούλης
2022-11-02
Ελαφρύ σε διάθεση, σχεδόν feelgood και όχι ακριβώς αυτό που φαντάζεται ότι θα δει κανείς σε μια ιρανική ταινία, το «Φύγαμε!» συστήνει (με αισιοδοξία) ένα νέο όνομα σκηνοθέτη με... κληρονομιά, που όμως δείχνει πως θέλει να ξεφύγει από την «παγίδα» του art-house και του ethnic «ταγαριού».
