Η Λέιλα και τα Αδέρφια της(2022)
(Baradaran-E Leila / Leila's Brothers) | Πρώτη προβολή: 23-03-2023
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2023-03-20
Μια συναρπαστική, αποκαλυπτική μελέτη χαρακτήρων γύρω από μια δυναμική γυναίκα και των τεσσάρων αδύναμων, αχαΐρευτων αδερφών της, που βασικά τους συντηρεί η ίδια, και του εξίσου άπληστου, αδιάφορου για την οικογένεια του, πατέρα της.
Old Boy
Δύο ώρες και τρία τέταρτα, 165 λεπτά, και στη «Λέιλα και τα Αδέρφια της» δεν υπάρχουν νεκροί χρόνοι, δεν υπάρχουν αργοί ρυθμοί, γίνονται διαρκώς πράγματα, έχουμε διαρκώς εξελίξεις, το σενάριο είναι εντελώς γεμάτο και πλούσιο, αλλά και ουσιαστικό.
Μίλτος Τόσκας
Ένα έργο που αγγίζει τα ηθογραφικά χαρακτηριστικά του Κιαροστάμι, το εσωτερικό περιβάλλον του Φαραντί και έναν ρεαλισμό, που φέρνει συνειρμικά το κίνημα του ιταλικού νέο-ρεαλισμού (δείτε και τη διάρκεια ενδεικτικά). Παράλληλα όμως δομεί με έμφαση στη λεπτομέρεια μία ιστορία που αποκτά καθολικές διαστάσεις.
Άκης Καπράνος
Με αφήγηση που παραπέμπει σε ιταλικό δράμα αξιώσεων (δεν βαριέσαι λεπτό), η ταινία αποδεικνύει πως το νέο Ιρανικό σινεμά σήμερα δείχνει πλέον ως ένα από τα πιο πολυπρόσωπα της παγκόσμιας κινηματογραφίας – την ίδια στιγμή που όλες οι σημαντικές ταινίες του, όσο διαφορετικές κι αν δείχνουν, διαθέτουν ξεκάθαρη εθνική ταυτότητα, καθώς όλες μιλούν για τις παθογένειες του τόπου τους.
Μαίρη Βανδώρου
2023-03-18
Η διάρκεια της πάνω από δυόμιση ώρες, δεν κουράζει τον θεατή, γιατί η ιστορία είναι τόσο δυνατή, και τόσο καλά ζυγισμένες οι σκηνές που η ταινία καταφέρνει να τον ρουφήξει. Οι αστείες σκηνές κρύβουν πίσω τους αρκετό πόνο, με αποτέλεσμα να μην αφήνουν ούτε μειδίαμα να σχηματιστεί στα χείλη του θεατή.
Στράτος Κερσανίδης
Δεν πρόκειται για κάτι βαρύ κι ασήκωτο, δεν έχουμε να κάνουμε με μια ταινία με βαρύγδουπα νοήματα και πολλαπλά επίπεδα ερμηνείας των όσων συμβαίνουν. Αλλά για ένα έργο αληθινό, που λέει ό,τι έχει να πει χωρίς υπονοούμενα. Για λαϊκό σινεμά, διασκεδαστικό που σε κάνει να γελάσεις, να συγκινηθείς και να βγεις έχοντας όρεξη να κουβεντιάσεις για το ένα και το άλλο.
Άγγελος Πολύδωρος
Συνολικά, η ταινία αποτελεί έναν κοινωνικό σχόλιο πάνω σε μια πατριαρχική κοινωνία που βρίσκεται σε πλήρη αδράνεια. Διαθέτει στιγμές δράματος και κωμωδίας παρεξηγήσεων με πολύ καλές ερμηνείες και κρατάει το ενδιαφέρον του θεατή μέχρι το φινάλε.
Ιωσηφίνα Γριβέα
Υπάρχουν ορισμένες στιγμές όπου το δράμα παραπαίει σε κανονικό μελόδραμα, όμως το αληθινό αστέρι του Leila's Brothers είναι το πλούσιο σενάριό του, γεμάτο ανθρωπιά, βάθος και χιούμορ που δημιουργούν ένα συναισθηματικό πορτρέτο μίας δυσλειτουργικής οικογένειας.
Χάρης Αναγνωστάκης
Μία ταινία, με εξαιρετικούς ρυθμούς - αν και ο νεανικός ενθουσιασμός του σκηνοθέτη ορισμένες φορές τον κάνουν ανοικονόμητο, σκηνοθετημένη με φινέτσα και δίνοντας τον απαραίτητο χώρο στους ηθοποιούς (με πρώτη αυτή την χαρισματική Ταρανέ Αλιντουστί να κλέβει την καρδιά μας) να αναπτύξουν τους θαυμαστούς χαρακτήρες.
Dimitris Dx
Σίγουρα ούτε εδώ εκλείπει ο μελοδραματισμός, όμως και πάλι κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί την απρόσμενη ενέργεια, που προκύπτει από την ικανότητα του δημιουργού να κινηματογραφεί μια δυναμική εκδοχή της χώρας του, γεμάτη ταχύτητα, ορμή και κινδύνους που δεν είναι άμεσα ορατοί.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2023-03-12
Παρότι δεν ξεφεύγει από τα καλλιτεχνικά στάνταρ του σύγχρονου ιρανικού μελοδράματος (ατόφιος ρεαλισμός, πολυσύνθετο σενάριο, αμφίσημοι χαρακτήρες) πετυχαίνει να πάει ένα βήμα πιο μπροστά τον πολιτικό σχολιασμό της χάρη στην τόλμη του σκηνοθέτη να σφραγίσει την προσωπική διαδρομή της ηρωίδας του με τη δέουσα απελευθερωτική – και άκρως επαναστατική- πράξη.
Χρήστος Μήτσης
2023-03-16
Βραβείο κριτικών στις Κάννες για ένα σφιχτοδεμένο, αν και μεγάλης διάρκειας, δράμα χαρακτήρων το οποίο ανατέμνει σε βάθος τις εύθραυστες ισορροπίες, τις εμμονές και τις πολλαπλές αγκυλώσεις της ιρανικής (και όχι μόνον) κοινωνίας.
Αγγελική Καρυστινού
Ακολουθώντας την παράδοση του ιρανικού ρεαλισμού, ο Ρουστάγι ανιχνεύει τα όρια, αλλά και τις εσωτερικές συγκρούσεις, που μας επηρεάζουν τελικά τόσο σε προσωπικό και σε συλλογικό επίπεδο, φτιάχνοντας μια καθαρά ανθρωποκεντρική ταινία με πολιτικό υπόβαθρο.
Λήδα Γαλανού
2023-03-14
Ο αιχμηρός Ιρανός σκηνοθέτης του «6.5 Εκτός Ελέγχου» αφήνει κατά μέρος την ωμή δύναμη και το πυρετώδες χτίσιμο εκείνης της ταινίας, για ένα φιλμ πιο περιγραφικό, πιο αναλυτικό, την αποδόμηση μιας οικογένειας στο σύγχρονο Ιράν αλλά και της ίδιας της χώρας, με τρόπο γοητευτικό αλλά και υπερ-επεξηγηματικό μαζί.
Νίκος Παλάτος
2023-03-06
Σινεμά αφήγησης για το ενήλικο κοινό που έχει ροπή προς το world cinema. Θα έλεγα πως η γενικότερη θεματολογία, τα κοινά σημεία αναφοράς με τα καθ' ημάς και ο ρυθμός, που ουδεμία σχέση έχει με το «κουλτούρα να φύγουμε» του art-house, κάνουν την «Λεϊλά και τα Αδέρφια της» να είναι προσιτή σε σημαντικά μεγαλύτερη μερίδα θεατών.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2023-03-10
Και πάλι, όμως, βλέπεις ότι και εδώ το θέμα πολύ σύντομα εξαντλείται, ο Ρουσταγί εμμένει στις λεπτομέρειες ενώ η ουσία δεν είναι σε αυτές, η ίδια ταινία θα «καθόταν» μέσα σου αν ήταν πιο σφιχτή ή – πιθανόν – αν είχε άλλο σκηνοθέτη, για παράδειγμα τον Ασγκάρ Φαραντί.
Κώστας Ζαλίγκας
Οικογενειακές σχέσεις, πατριαρχία και γυναίκες καταδικασμένες να ζουν στο περιθώριο μέχρι που αποφασίζουν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Με αρκετή παραπάνω φλυαρία από ό,τι χρειάζεται.
Φίλιππος Χατζίκος
2023-03-08
Η ζημιά που υφίσταται το έργο του από την κατάχρηση του φρενήρους διαλόγου είναι σημαντική, αφού τα θέματα που εξερευνά αξιώνουν σαφώς μεγαλύτερη λεπτότητα στην προσέγγισή τους. Ας ελπίσουμε να τη δούμε στο μέλλον από τον νεαρό δημιουργό.
Παύλος Γκουγιάννος
Ανθρώπινη και ανθρωποκεντρική, αλλά μελό και εύκολη, με εύκολα σχόλια και εξίσου εύκολα, παλιά αστεία, που παρόλα αυτά την έκαναν να κερδίσει το βραβείο FIPRESCI στο περσινό φεστιβάλ των Καννών.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2023-03-04
Η ταινία του Σαΐντ Ρουσταΐ ανατέμνει την δομή μιας τοξικής οικογένειας (και κοινωνίας), με λάθος τόνους και στο δράμα και στο κυρίως στο χιούμορ του.
Πάνος Γκένας
Το βραβευμένο δράμα του Ιρανού Σαΐντ Ρουστάγι (βραβείο FIPRESCI στο Φεστιβάλ Καννών) είναι μία οικογενειακή εποποιΐα που δεν δικαιολογεί τις μεγάλες προσδοκίες (και την μεγάλη της διάρκεια).
Γιάννης Βασιλείου
2023-03-02
Στο αδιανόητα ανοικονόμητο Leila's Brothers ‒δεν πρέπει να συγχέουμε την οικονομία με τη διάρκεια μιας ταινίας, εδώ τυχαίνει η μεγάλη διάρκεια να συμπίπτει με την κινηματογραφική περιττολογία‒ αυτό που φαίνεται, αυτό είναι, δεν υπάρχει τίποτε από πίσω.
Παυλίνα Αγαλιανού
Οικογένεια ίσον κοινωνία για τον Ρουσταγί, που χρειάζεται 165 λεπτά για να μας πει το προφανές...
