Γελώντας στο Αφγανιστάν(2022)

(Laughing in Afghanistan) | Πρώτη προβολή: 21-09-2023

Μια ταινία που από την μια εκτιμάς ως κατασκευή και από την άλλη σου προκαλεί πραγματικό πόνο στην ψυχή, ιδίως όταν βλέπεις τον Καρίμ να κλαίει, εδώ στην Ελλάδα πλέον, μη μπορώντας να καταλάβει το παράλογο που του κόστισε την φυγή από την πατρίδα του την οποία εξακολουθεί να αγαπά και στην οποία επιθυμεί διακαώς κάποια στιγμή να επιστρέψει.

Όλα τα συναισθήματα φόβου και ελπίδας, καρτερικότητας και ανυπομονησίας, ονείρου και εφιάλτη καταγράφονται με την ιδιαίτερα ευαίσθητη ματιά της Παπαθανασίου.

Όταν η (πολιτική) ζωή και το ντοκιμαντέρ γίνονται ένα: Διαφορετικό και αιχμηρό βλέμμα στο σημερινό Αφγανιστάν, η ταινία της Αννέτας Παπαθανασίου.

Είναι συμπαθέστατη, έχει καλή σεναριακή δομή και βέβαια θίγει αρκετά σύγχρονα ζητήματα.

Ευπρεπέστατο.

Το γέλιο μπορεί να σώσει τον κόσμο; Ένα ουμανιστικό σινε-χρονικό που δεν φοβάται να «λερώσει τα χέρια του» αναζητάει τις απαντήσεις της ιστορίας, της πολιτικής και της τέχνης.

Η Ανέττα Παπαθανασίου έχει επαρκώς στήσει μια ταινία με τους online διαλόγους που είχε με τον νεαρό ηθοποιό πριν εκείνος καταφέρει να περάσει τα σύνορα της χώρας του, προσθέτοντας στην τελική εικόνα σκηνές από τη σκληρή καθημερινότητα της Καμπούλ και που κάποιες από αυτές έχουμε δει στα δελτία ειδήσεων.

Αμήχανη προσπάθεια σύνθεσης παλαιότερου και καινούριου υλικού από τη σκηνοθέτη που έχει χαρίσει στο παρελθόν αρκετά ενδιαφέρουσες δουλειές εστιασμένες σε θέματα και συνήθειες της ευρύτερης περιοχής.