Ferrari(2023)
Πρώτη προβολή: 25-01-2024
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Με ένα τέλεια ελεγχόμενο στιλ, με το μοντάζ και το ρυθμό να παίζουν σημαντικό ρόλο στην όλη αφήγηση.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2024-01-20
Μέσα από εντυπωσιακές σκηνές οδηγικής δράσης και τραγωδίας, που εναλλάσσονται αξιοπερίεργα με ένα προσωπικό και οικογενειακό δράμα που μοιάζει οργισμένα ακίνητο, σαν κολλημένο στο ίδιο σημείο, ο Μαν φτιάχνει μια ταινία που δεν ανήκει καθαρά σε καμία περίοδο της καριέρας του και φαίνεται, συχνά, να έρχεται σε κόντρα ακόμα και με τον εαυτό της.
Τάσος Γκάρας
Το Ferrari είναι μια συναρπαστική ταινία χωρίς κλισέ. Όχι μόνο για τον τρόπο με τον οποίο σε τοποθετεί ουσιαστικά στη θέση του οδηγού, αλλά επίσης, για τον τρόπο που σε βάζει στο μυαλό ενός ανθρώπου καθώς διαπραγματεύεται μια από τις σημαντικότερες καμπές στη ζωή του.
Γιώργος Πρίτσκας
Αν καταφέρετε να ξεπεράσετε την γελοιότητα που συχνά επιφέρουν τα Αγγλικά με την Ιταλική προφορά, υπάρχει ένα πλούσιο φιλμ από κάτω, με μια χαμηλόφωνη ένταση που δεν σταματάει να σιγοβράζει.
Άκης Καπράνος
Το όλο ζήτημα όμως εδώ είναι το πάθος του ίδιου του Μαν, που γεμίζει την πλοκή με Καθολικούς συμβολισμούς, σκύβοντας πάνω από την κουλτούρα του ήρωα του με μεγάλη προσοχή, αγγίζοντας ακόμα και οπερατικές συχνότητες – γι' αυτό και η βία στα δυστυχήματα που προκύπτουν είναι τόσο έντονη και γραφική.
Γιάννης Κρουσίνσκυ
Αυτό που μεταδίδει η ταινία των Μάϊκλ Μαν (σκηνοθεσία) και Πιέτρο Σκάλια (μοντάζ) στον Σινεφίλ, είναι το αδιαπραγμάτευτο Όνειρο του Έντζο Φερράρι για αυτούς τους αγώνες ταχύτητας αυτοκινήτων. Όσο επικίνδυνοι ή ακόμη και εφιαλτικοί και να ήταν!
Ευρυδίκη Βαλή Σαράφογλου
Αθέμιτα εστιασμένο στην προσωπική ζωή του επώνυμου μεγαλοεπιχειρηματία, το "Ferrari" αφήνει ανεκμετάλλευτες τους αγωνιώδεις επαγγελματικούς του άθλους αλλά δίνει χώρο στο καταξιωμένο cast να αναδείξει το βεληνεκές του σε ένα καθηλωτικό ρεσιτάλ ερμηνειών.
Παναγιώτης Πυλαρινός
2024-01-18
Με μια στρωτή αφήγηση χωρίς ουρίτσες και "λακούβες" , εκεί που πολλές βιογραφικές ταινίες προσπαθούν να καλύψουν πάρα πολλά για να αφηγηθούν την ιστορία μιας ολόκληρης ζωής, το Ferrari "κόβει" το νήμα της καρδιάς του θέματός του και διασχίζει τη γραμμή του τερματισμού με μαγευτικό τρόπο.
Αγγελική Αντωνίου
Η έλλειψη μιας κεντρικής δραματικής σύγκρουσης μειώνει την ένταση, χαρακτηριστικό γνώρισμα των καλύτερων ταινιών του σκηνοθέτη.
Αχιλλέας Βασιλείου
Το FERRARI είναι μία δραματική ταινία, που φοβάται να γκαζώσει λόγω προβληματικού σεναρίου που δεν δένει τα στοιχεία του, διαθέτει άψογο φινίρισμα λόγω του σκηνοθέτη Μάικλ Μαν, χρησιμοποιεί εξάτμιση υποστήριξης την σπουδαία ερμηνεία της Πενέλοπε Κρουζ, ο Άνταμ Ντράιβερ φοβάται λίγο ως οδηγός και πατάει φρένο στην ανοιχτή στροφή αλλά ευτυχώς η ταινία τερματίζει χωρίς να ντεραπάρει.
Ανδρέας Κύρκος
2024-01-16
Ο Μ. Μαν φαίνεται πως θέλει να καταλάβουμε αυτόν τον πολύπλοκο, βαθιά ιδιωτικό άνθρωπο, αλλά μας αφήνει με την αίσθηση ότι θα έπρεπε να υπάρχουν περισσότερα στην ιστορία, καθώς δεν καταφέρνει να σκάψει κάτω απ' την επιφάνεια. Παρ' όλα αυτά, πρόκειται για μια αρκετά όμορφη επιφάνεια - σχεδόν σαν γυαλιστερή λαμαρίνα.
Λουκάς Κατσίκας
Ναι μεν μετρημένη στιλιστικά και λιγότερο περιπετειώδης από παλιότερες δημιουργίες του, όμως η νέα ταινία του Μάικλ Μαν επιβεβαιώνει για ακόμη μια φορά τον σκηνοθέτη ως έναν από τους τελευταίους εκπροσώπους ενός κλασικού σινεμά το οποίο χάνεται.
Ορέστης Μαλτέζος
Υπάρχουν πάρα πολλά για να θαυμάσει κανείς μέσα στην ταινία, η τεχνική εξειδίκευση του Mann είναι από μόνη της το ισχυρότερο κίνητρο, όπως και η εξαιρετική βίντατζ αναβίωση της εποχής, αλλά δίνεται συνεχώς η εντύπωση πως αν η ταινία δεν είχε για πρωταγωνιστή τον υπαρκτό Φεράρι αλλά ένα μυθοπλαστικό αντίστοιχο, το ενδιαφέρον θα ήταν σίγουρα μειωμένο.
Βαγγέλης Βίτσικας
Μια ωραιότατη ταινία, που αξίζει να δει και να ξαναδεί κανείς στη μεγάλη οθόνη, μια υπενθύμιση του πόσο χρειαζόμαστε δεινούς αφηγητές σαν τον Michael Mann, μια ακόμα απόδειξη των ικανοτήτων των τριών πρωταγωνιστών του φιλμ.
Χάρης Αναγνωστάκης
Αν ο Άνταμ Ντράιβερ, αποδεικνυόταν και καλύτερος οδηγός στον ρόλο του (αχ και να μπορούσε ο Μαν να είχε τον Ντάνιελ Ντέι-Λιούις) και έβρισκε τη χημεία του με την πολύ καλή Πενέλοπε Κρουζ, η ταινία θα αποκτούσε και τον ηλεκτρισμό, τον οποίο είχε ανάγκη το βαρυφορτωμένο στόρι.
Κώστας Ζαλίγκας
Μόνο στο δεύτερο μέρος, από τη στιγμή δηλαδή που ξεκινά ο φημισμένος αγώνας, το «Ferrari» βρίσκει το βηματισμό του και προσφέρει μερικές καλές κινηματογραφικές στιγμές.
Δημήτρης Παναγόπουλος
Αποτυγχάνει καθώς ακολουθεί πιστά την κλασική δομή μιας βιογραφικής ταινίας, χωρίς να προσφέρει κάτι καινούργιο.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Είναι σαφέστατα ένα έντιμο, ψυχαγωγικό φιλμ, όμορφο να το βλέπεις, με δυο - τρεις σπουδαίες σκηνές, και την αίσθηση ότι ο θάνατος παραμονεύει σε κάθε γωνία. Αυτό που σε θλίβει είναι πως υπήρχε υλικό για ένα πολύ πιο ενδιαφέρον τελικό αποτέλεσμα.
Παύλος Γκουγιάννος
2024-01-08
Ο έμπειρος και ταλαντούχος σκηνοθέτης μοιάζει κάπως ντεφορμέ: Ενώ υπάρχουν σκηνές πολύ μελετημένες και προσεγμένες που φανερώνουν μια μαεστρία, υπάρχουν και άλλες που μοιάζουν ημιτελείς, με άτσαλες μεταβάσεις που ίσως δεν δικαιώνουν το όραμά του.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Σε αντιπαραβολή με την κιτς προσέγγιση του Ρίντλεϊ Σκοτ στο «Ο Οίκος Gucci» μάλιστα, στο οποίο πρωταγωνιστούσε και πάλι ο Ανταμ Ντράιβερ που υποδύεται τον Φεράρι και εδώ, η ταινία του Μαν στην οποία τουλάχιστον, όλοι οι ηθοποιοί μιλούν Αγγλικά με την ίδια ιταλική προφορά και όχι όπως νομίζει ο καθένας, είναι σαφώς ανώτερη και πιο πειστική.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2024-01-10
Η ζωή του ιδρυτή της διάσημης φίρμας των αυτοκινήτων αγώνων ταχύτητας μέσα από την ξεχωριστή ματιά του Μάικλ Μαν.
Μάνος Θηραίος
Αν κάτι λείπει από την ταινία είναι η ολότητα που θα της χάριζε μέγεθος και αυτοπεποίθηση. Εξαιρετικές οι σκηνές του αγώνα.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2024-01-12
Βασισμένη στη βιογραφία του 1991, «Enzo Ferrari: The Man, the Cars, the Races, the Machine», του Μπροκ Γέιτς, η κινηματογραφική «Ferrari» του Μάικλ Μαν... χάνει λάδια.
Χρήστος Μήτσης
2024-01-14
Αν και δεν αναλώνεται στις φλυαρίες μιας saga, η μοντέρνα βιογραφία του Μάικλ Μαν διαθέτει νεύρο, ένταση, ταχύτητα, αλλά όχι και τον τρόπο να ξεκλειδώσει τη μυστηριώδη, εσωστρεφή περσόνα του ήρωά της.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Δεν πρόκειται ακριβώς για ταινία τέχνης, ούτε, ευτυχώς, για ιταλοαμερικανικό ποτπουρί εντυπώσεων, όπως το πρόσφατο House of Gucci. Είναι το σοβαρό πορτρέτο ενός θρύλου με πολλές ατέλειες και βαριά σκιά, στο ισοζύγιο του οποίου κερδίζει το συγκρατημένο μελό έναντι του επιχειρηματικού σπινθήρα που τον καθιέρωσε.
Νίκος Τσαγκαράκης
Καλύτερη από τον μέσο όρο, χειρότερη από τα μέτρα του Μαν, η ταινία ακολουθεί στιβαρά τις συμβάσεις του είδους, κυλώντας ευχάριστα, παρότι προβλέψιμα.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Η ταινία έχει πετύχει αυτό το κλίμα γοητείας και σε κάνει και παρακολουθείς την υπόθεση κι επιχειρεί να σε φέρει κοντά στους χαρακτήρες. Την παρακολουθείς.. Μέχρι να διαπιστώσεις ότι δεν υπάρχει ζητούμενο εσύ την παρακολουθείς κι είσαι και γοητευμένος για όλους τους σχετικούς λόγους
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2024-01-06
Είναι μια άρτια κατασκευή, από την οποία απουσιάζει ο ρυθμός εκείνος που θα της έδινε ζουμί. Είναι πραγματικά μια απροσδόκητα στεγνή από συναισθήματα ταινία, με την εξαίρεση ίσως της Πενέλοπε Κρουζ που υποδύεται την κυκλοθυμική σύζυγο του Φεράρι.
Αγγελική Καρυστινού
Στις σκηνές των αγώνων και κυρίως στην τελευταία σεκάνς του Mille Miglia, ο Μαν ανεβάζει στροφές και μαζί την αδρεναλίνη, χαρίζοντας μερικές στιγμές δράσης κι έντασης σε μία ταινία, που παρά τον ακριβό της προϋπολογισμό, δεν καταφέρνει να κάνει τη διαφορά ανάμεσα στα δεκάδες συμβατικά biopics.
Νίκος Γαργαλάκος
Ο θυμόσοφος λαός λέει «κάλλιο αργά παρά ποτέ». Όμως, να που ο Μάικλ Μαν βάλθηκε να ακυρώσει την ισχύ αυτής της παροιμίας. Ο Αμερικανός εξασφάλισε, μεν, το πράσινο φως για ένα «Ferrari» όπως το ονειρευόταν· το υλοποίησε, όμως, σε μια περίοδο που ο ίδιος φαίνεται να έχει ξεμείνει από δημιουργική... βενζίνη!
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Η βιογραφία του «Ferrari» οδηγεί σε χωματόδρομους χωρίς αναρτήσεις με νοθευμένα καύσιμα. Ο Μάικλ Μαν αφήνει τη σφραγίδα του μονάχα στις σκηνές δράσης.
Παυλίνα Αγαλιανού
Παρά τους καλούς ηθοποιούς που απαρτίζουν το καστ, ο Μάικλ Μαν δεν κατάφερε να διαχειριστεί το σενάριο ισομερώς και έδωσε μεγαλύτερη βάση στην προσωπική ιστορία του Φεράρι παρά στη βιομηχανία του. Είναι πολύ κουραστική η κλειδαρότρυπα και δεν μας βοηθάει ιδιαίτερα να κατανοήσουμε όσα είπαμε πιο πάνω... Κρίμα.
Κώστας Ντούμας
2024-01-02
Για κάποιον τόσο τελειομανή και εκλεκτικό όπως ο Αμερικανός σκηνοθέτης, το Ferrari είναι αρκετά κάτω από τις δυνατότητες του. Το φιλμ είναι άρρυθμο, δεν κορυφώνεται ποτέ. Δεν εστιαζεί κάπου, τυχαίες σκηνές ενωμένες χωρίς αφηγηματική συνοχή.
Ηλίας Φραγκούλης
2024-01-04
Έχει κάτι για τους άνδρες (αυτοκίνητα που τρέχουν), έχει και κάτι για τις γυναίκες (δραματικές εξάρσεις και συγκρούσεις με φόντο μοιχείας), αλλά μαζί αυτά δεν κάνουν καλή παρέα. Πως ήταν ο «Οίκος Gucci» (2021) σαν βιογραφικό δράμα; Ε, μεγαλύτερη αστοχία από εκείνο! Παραδόξως, κυρίως κερδισμένη βγαίνει η ώριμα «τσαλακωμένη» Πενέλοπε Κρουζ.
