Το Αγόρι και ο Ερωδιός(2023)
(Kimitachi wa Dô Ikiru ka / The Boy and the Heron) | Πρώτη προβολή: 01-02-2024
Χρήστος Μπακατσέλος
2024-02-20
Ναι, ο Μιγιάζακι επέστρεψε με «Το Αγόρι και τον Ερωδιό» όταν τον χρειαζόμασταν περισσότερο, όχι για να μας πει για άλλη μια φορά τα αυτονόητα, αλλά, κυρίως, για να μας κάνει να θυμηθούμε πως η μαγεία ήταν και θα είναι πάντα γύρω μας. Αρκεί να ξέρεις πού να κοιτάξεις.
Ορέστης Μαλτέζος
2024-02-18
Στο "Αγόρι και ο Ερωδιός", τα τυπικά χαρακτηριστικά των ταινιών του Miyazaki διευρύνονται σαν σύλληψη και αποκτούν μεγαλύτερο βάθος στη διάστασή τους, μετατρέποντάς το σε ένα έργο που δεν μπορεί να περιοριστεί σε μία και μοναδική προβολή στην οθόνη.
Ρεγγίνα Ζερβού
Πολλοί από μας έχουμε δει τα περισσότερα από τα αριστουργήματα του στούντιο Γκίμπλι από την οθόνη του υπολογιστή, μέσα από κινηματογραφικές πλατφόρμες. Μια καλή ευκαιρία να απολαύσουμε αυτό το μικρό αριστούργημα εκεί που του πρέπει και του αξίζει. Στον κινηματογράφο.
Μάρα Θεοδωροπούλου
Μια οπτικά χορταστική περιήγηση στην απρόβλεπτη, μεγαλειώδη φαντασία ενός σπουδαίου καλλιτέχνη όπως ο Μιγιαζάκι, που παραμένει πιστός στο παραδοσιακό, χειροποίητο animation με εντυπωσιακά αποτελέσματα.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Καταφέρνει να είναι ένα φιλμ προσωπικό, σκληρό, συναισθηματικό και απελευθερωτικό την ίδια στιγμή, και ομολογουμένως περισσότερο ταιριαστό με το υπόλοιπο σώμα του έργου του. Αν αυτό είναι όντως το τέλος, πρόκειται για έναν δύσκολο, ώριμο, φιλοσοφημένο αποχαιρετισμό.
Χάρης Αναγνωστάκης
Μια ημιαυτοβιογραφική ταινία για τη ζωή, τον θάνατο και τη δημιουργία, αλλά και μια ωδή για τη φιλία, που μόνο η έμπνευση και η σοφία του Μιγιαζάκι μπορεί να περάσει από το χαρτί στο σελιλόιντ και κατ΄ ευθείαν στην καρδιά του θεατή.
Θόδωρος Σούμας
Η μυθοπλασία του φιλμ Το Αγόρι και ο Ερωδιός ταυτίζεται με μια επική περιπέτεια ωρίμανσης κι ενηλικίωσης του αγοριού, του Μιχίτο, ίσως alter ego του μικρού Μιγιαζάκι.
Δημήτρης Παναγόπουλος
Ο Μιγιαζάκι «αποχαιρετά» το κοινό του με μια ταινία που υμνεί την ειρήνη, χαρίζοντάς μας, στο τέλος, την ελπίδα ότι όλα μπορούν να αλλάξουν σε αυτό τον κόσμο, αρκεί να το επιλέξουμε.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Βαθύτατα υπαρξιακή στο σύνολό της, πολύπλοκη, πολυσύνθετη, πυκνά λεπτομερής σε αφήγηση -και ελαφρώς αργή- στο πρώτο μέρος, που ανταμείβει την υπομονή των θεατών στις τελικές σκηνές που πραγματικά και μεταφορικά σε προσγειώνουν στον σκοπό της ταινίας: την κατανόηση της σημασίας κατάπαυσης του αυτοτιμωρητικού εγωϊσμού.
Βαγγέλης Βίτσικας
Ο Miyazaki δίνει σάρκα και οστά σε ένα όραμα που καλεί τους θεατές του να απολαύσουν πρωτίστως συναισθηματικά και δευτερευόντως εγκεφαλικά.
Γιώργος Πρίτσκας
Καλλιτεχνικά σαγηνευτική και πλούσια σε συναισθήματα και ιδέες, το The Boy and the Heron είναι νομίζω η πιο απαιτητική ταινία του Miyazaki. Μαζί με το The Wind Rises, μοιάζουν με μια προσωπική κατάθεση πάνω σε θέματα που τριβελίζουν το μυαλό και την ψυχή του δημιουργού τους και ένιωθε την ανάγκη να τα εξωτερικεύσει.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2024-02-12
Η επική περιπέτεια ενηλικίωσης του Χαγιάο Μιγιαζάκι είναι μια συνεχής αφύπνιση των αισθήσεων, ένας ύμνος στον παραδοσιακό σχεδιασμό και βέβαια επιβεβαίωση πως το animation, στα καλύτερά του, ξεχειλίζει από δημιουργικότητα και φαντασία, ενίοτε ζημιώνοντας την πλοκή.
Αχιλλέας Βασιλείου
2024-02-14
Οπτικοακουστική εμπειρία που θαυμάζουμε την κάθε πρωτότυπη ιδέα της και το πως αποτυπώνεται, συναισθηματική ανάμειξη από τα πρώτα λεπτά της ταινίας και ένας κόσμος που προκαλεί δέος.
Πάνος Γκένας
2024-02-16
Ο κορυφαίος Χαγιάο Μιγιαζάκι επιστρέφει θριαμβευτικά με μία ημι-αυτοβιογραφική ενδοσκόπηση, απαράμιλλης εικονογραφίας και συναρπαστικής πυκνότητας. Αναντίρρητα ένα από τα κινηματογραφικά γεγονότα του 2023,
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Μακριά από τις εύκολες ψηφιακές τεχνικές, το «χειροποίητο» animation του 83χρονου Χαγιάο Μιγιαζάκι προσφέρει οπτική ποίηση, σπάνια ευαισθησία και ονειρικό στοχασμό πάνω στη φύση της ύπαρξης.
Βασίλης Σπανός
Αναμφισβήτητα μια ακόμα πιο βαθιά προσωπική ταινία, ένα πανέμορφο, γαρ αναπάντεχα σκοτεινό ταξίδι ενηλικίωσης, το οποίο συν τοις άλλοις κρύβει καλά μέσα του έναν αρκετά σύνθετο ψυχαναλυτικό χαρακτήρα.
Γιώργος Παπαδημητρίου
Ο Χαγιάο Μιγιαζάκι, σε ένα δειλινό ενδοσκόπησης που δεν μοιάζει ούτε στο ελάχιστο με απολογητικό ρέκβιεμ, εξακολουθεί λοιπόν να αναρωτιέται με την ίδια ζέση και λαχτάρα. Πώς ζούμε τελικά αυτό που ονομάζουμε ζωή;
Ευρυδίκη Βαλή Σαράφογλου
Ο Miyazaki μας παρασέρνει για άλλη μια φορά σε έναν μαγευτικό κόσμο αχαλίνωτης φαντασίας που γοητεύει για την αισθητική και την πληθώρα ιδεών αλλά συγχύζει και χάνεται μέσα στον υπέρμετρο πλούτο του.
vandimir
Τα σχέδια, όπως σε όλα τα φιλμ του, είναι κλασικά ως ύφος. Η αφήγηση του είναι κάπως μπερδεμένη και πληθωρική, τα γεγονότα, οι μεταμορφώσεις, τα περιβάλλοντα πάρα πολλά. Πλην όμως αποζημιωνόμαστε από το θέαμα.
Dimitris Dx
Όπως κάθε παραμύθι, to "Αγόρι και ο Ερωδιός" είναι το ίδιο ευαίσθητο και σκοτεινό, ισόποσα ενδοσκοπικό και εξωστρεφές, με πολύχρωμες εκρήξεις αλλά και απρόσμενα λιτή αλλά πανέμορφη εικονογράφηση, σαν να προσπαθεί κι αυτό να ανακαλύψει την κρυμμένη μαγεία μαζί με τον ήρωά του.
Νίκος Δρίβας
Μια αξιοπρόσεκτη ταινία με δυναμισμό και ένταση, συγκλονιστικές σκηνές και σαρωτικό μοντάζ, η κατατάσσεται φυσικά στις πιο αξιόλογες ταινίες του είδους (και όχι μόνο) των τελευταίων χρόνων και είναι ευκαιρία για τον θεατή να δει κάτι διαφορετικό.
Άκης Καπράνος
Το πνευματικό αυτό παραμύθι, διασχίζει τη λεπτή γραμμή που ενώνει τον κόσμο των ανθρώπων με τον κόσμο των πνευμάτων (όπως το «Spirited away»), προς ένα καθάριο, γλυκόπικρο φινάλε.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Μπορεί το «Αγόρι κι ο ερωδιός» να μην φτάνει στα εικαστικά επίπεδα του «Κινούμενου κάστρου» ή του «Ταξιδιού στη χώρα των θαυμάτων» αλλά η απαράμιλλη τεχνική σε συνδυασμό με την φιλοσοφική αντίληψη, καθιστούν το συγκεκριμένο φιλμ σε μια αυθεντική κινηματογραφική εμπειρία.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Αν και το έχει ξανακάνει καλύτερα στο αξεπέραστο «Ταξίδι», τα αυτοβιογραφικά στοιχεία και η τελειότητα σύλληψης και απόδοσης σε ό,τι αφορά την αποτύπωσή τους από τον "Σοφό Γέροντα" σε ένα - πιθανότατα - Κύκνειο Άσμα, είναι αυτά που συγκινούν και συνεπαίρνουν τον υποψήφιο θεατή.
garis
Παρά τη χρήση τελευταίας τεχνολογίας και την πρωτιά χρήσης IMAX, το εργόχειρο παραμένει το σήμα κατατεθέν που από τα πρώτα λεπτά θέασης, συνεπικουρούμενο από το ονειρικό score του Joe Hisaishi βαυκαλίζει σιωπηλά τις αισθήσεις, βυθίζοντας το βλέμμα σε ένα άλμπουμ εικόνων που ευθέως γνέφουν προς το μέρος της ιστορικής εικονογραφίας ενός δημιουργού που αρνείται πεισματικά να αφήσει πίσω την παιδικότητά του ως το τελευταίο κάδρο.
Ανδρέας Κύρκος
2024-02-08
Ακόμη κι αν αυτή η ταινία δεν μπορεί να συγκριθεί με το «Spirited away» του 2001, εξακολουθεί να είναι πολύ ανώτερη σε σχέση με οτιδήποτε έχει να προσφέρει το εμπορικό Χόλιγουντ.
Χρήστος Μήτσης
2024-02-10
Οσκαρική υποψηφιότητα και Χρυσή Σφαίρα animation για ένα οπτικά γοητευτικότατο, ψυχαναλυτικά συμβολικό και θαρραλέα σκοτεινό οδοιπορικό ενηλικίωσης με γνήσια παραμυθένια ατμόσφαιρα.
Κώστας Ζαλίγκας
Ο Ιάπωνας δημιουργός αφηγείται μια ιστορία σκληρής ενηλικίωσης γεμάτη εικαστικές εικόνες άξιες θαυμασμού, μοιράζοντας σε ικανοποιητικές δόσεις συγκίνηση και χιούμορ. Ομως στο δεύτερο μέρος, που ουσιαστικά βρίσκεται η καρδιά της ιστορίας του, ξεχνά να πατήσει το φρένο και υπερφορτώνει το σενάριό του με κάθε λογής απίθανα επεισόδια και κεφάλαια.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2024-02-06
Ο μύθος της «Αλίκης στην Χώρα των Θαυμάτων» δεν κρύβεται. Στην πραγματικότητα παρακολουθούμε μια άλλη εκδοχή αυτού του πολυχρησιμοποιημένου παραμυθιού αλλά με φρέσκιες ιδέες μπροστά στις οποίες δεν μπορούμε παρά να υποκλιθούμε.
Νίκος Τσαγκαράκης
Τρυφερό κι οπτικά πανέμορφο, αφηγηματικά πληθωρικό μέχρι και χαοτικό, λόγω του ονειρικού χαρακτήρα των γεγονότων, που έχει ως αποτέλεσμα πολυάριθμους χαρακτήρες με συγκεχυμένους ρόλους κι ιδιότητες, απότομες μεταβάσεις μεταξύ σκηνών κι ασαφή διακυβεύματα.
Αγγελική Καρυστινού
Ο Μιγιαζάκι, παρά τις οποίες σεναριακές αστοχίες, θυμίζει στους παλαιότερους στην ομορφιά του εικαστικά άρτιου animation που γίνεται στο χέρι, ενώ χαρίζει στους μικρότερους μία πρωτόγνωρη εμπειρία, απ' όπου δεν λείπουν οι συγκινήσεις, το στοιχείο του παραμυθιού και η υψηλή αισθητική.
Παυλίνα Αγαλιανού
Στον σχεδιασμό και τον χρωματισμό η φαντασία του δημιουργού είναι οργιαστική, πολυσύνθετη, εκρηκτική, και ο θεατής αποζημιώνεται, αλλά... ακόμα και μέρες μετά όταν σκέφτεται την ταινία, δεν μπορεί να είναι σίγουρος για τα μηνύματα που έλαβε... Πώς στα αλήθεια να πεις εάν σου αρέσει ή όχι μια ταινία εάν δεν την έχεις πραγματικά καταλάβει; Παρ' όλα αυτά αποτελεί αφορμή για να δούμε το παλιότερο έργο του και να συζητήσουμε εκ νέου για εκείνον.
Νίκος Γαργαλάκος
Μια ταινία που θα μπορέσει να βρει δίαυλο επικοινωνίας με τους λάτρεις του Μιγιαζάκι, όχι όμως και με όσους δεν έχουν εντρυφήσει αρκετά στο έργο του.
Ιάκωβος Γωγάκης
Είναι αυτοαναφορική εκ των έσω , η αυτοαναφορικότητα δεν μεταφέρεται πηγαία στο κοινό, ως εκ τούτου στα περισσότερα της σημεία η ταινία παραμένει αφηγηματικά ασαφής .
Ηλίας Φραγκούλης
2024-02-04
Απευθύνεται κυρίως στους γνώστες του φιλμικού σύμπαντος (και vibe) του Χαγιάο Μιγιαζάκι. Οι μη μυημένοι θα το βρουν απόλυτα χαοτικό.
Δημήτρης Δανίκας
2024-02-02
Εξαιρετική «ζωγραφική», χαοτικό, φιλοσοφικό περιεχόμενο. Κρίμα--Δεν κατάλαβα γρι!
