Ο Τελευταίος Ταξιτζής(2023)
(The Last Taxi Driver) | Πρώτη προβολή: 27-06-2024
Ρόμπυ Εκσιέλ
2024-06-18
H νέα ταινία του Στέργιου Πάσχου («Αφτερλωβ») κατεβάζει το ταξίμετρο για μία ατμοσφαιρική, σκοτεινή βόλτα στην νυχτερινή Αθήνα και τ' απωθημένα που γίνονται εμμονή.
Old Boy
Μια μικρή σε μέγεθος και μπάτζετ ταινία, όχι φτιαγμένη για το μεγάλο κοινό, φτιαγμένη γιατί έτσι την ήθελε και τη φαντάστηκε ο δημιουργός της, είναι όμως ταυτόχρονα μια ταινία που αν τη συναντήσει το μεγάλο κοινό, θεωρώ ότι στην πολύ μεγάλη του πλειοψηφία θα μπει μέσα της, θα συνδεθεί κατάσαρκα μαζί της και θα πάρει μαζί της κάτι από τους ήρωές της και τις επιλογές τους.
Αγγελική Καρυστινού
Χτίζοντας το σασπένς σε κάθε πλάνο του, αν και στιγμές επιμένει περισσότερο από όσο χρειάζεται, και με μια νέο-νουάρ ατμόσφαιρα, ο Έλληνας σεναριογράφος και σκηνοθέτης κοιτάζει κατάματα τους ήρωές του, χωρίς να φοβάται τις σκοτεινές πλευρές τους, αντίθετα τους εκθέτει γυμνούς στα μάτια μας, όπως εκτίθενται και οι ίδιοι μέσα από τις πράξεις τους στο «υγιές» περιβάλλον τους.
Άκης Καπράνος
Αυτό που εντέλει προκύπτει είναι ένα υποδειγματικά φωτογραφημένο ερωτικό νουάρ που αφηγείται με ύφος υπαινικτικά σαρκαστικό μια ιστορία ερωτικής εμμονής που «αναποδογυρίσει» μαγικά στο φινάλε, με ένα απλό όσο και ευφυές σκηνοθετικό εύρημα που σε πιάνει εντελώς απροετοίμαστο
Δημήτρης Μπάμπας
Δημιουργώντας ένα κινηματογραφικό σύμπαν σκοτεινό και νυχτερινό, στο ημίφως, χωρίς καμία ακτίνα φωτός, καμία διαύγεια και καθαρότητα, ο σκηνοθέτης κινηματογραφεί τα πρόσωπα -κυρίως το κεντρικό αλλά και τα περιφερειακά-, τα συναισθήματά τους, τις ανάσες τους, με το ύφος και τα χαρακτηριστικά που συναντάμε σε έναν ξεχασμένο δημιουργό στον Πολωνό Krzysztof Kieślowski.
Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου
2024-06-16
Με σπουδαίους σταρ και εκπληκτική μουντή φωτογραφία από τον Γιώργο Κουτσαλιάρη, σε δυό σκηνικούς χώρους (σπίτι, ταξί) αναδύεται ένα σύγχρονο ελληνικό υπαρξιακό θρίλερ με στοιχεία ψυχοπαθολογίας.
Παύλος Γκουγιάννος
Ο έρωτας ορίζεται διαφορετικά από τον καθένα και ο Τελευταίος Ταξιτζής μιλάει για αυτό, το τι θέλει ο καθένας και πού σταματά η ελευθερία του καθενός όταν οι ερωτικές επιθυμίες αλληλοσυγκρούονται.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2024-06-14
Παρά την ωραία πλοκή και τις με γνώση και έμπνευση στημένες σκηνές, το σενάριο πιστεύω πως θα μπορούσε να είναι πιο μαζεμένο και σφιχτό.
Σταύρος Γανωτής
Φοβάμαι πως δεν θα σας εντυπωσιάσει ο Τελευταίος Ταξιτζής, αλλά είναι τόσο ειλικρινής στην αφήγηση μιας ιστορίας γεμάτης ψεμάτων, που δεν είναι ψέμα πως λογικά θα παραμείνει η ταινία στη μνήμη σας, έστω και ως ένα περιστατικό που το αφηγήθηκε ένας φίλος.
Αιμίλιος Χαρμπής
Ο Πάσχος δημιουργεί έναν αντιήρωα με ποικίλες προεκτάσεις, περισσότερο ή λιγότερο αναμενόμενες, ενώ κορυφώνει το δράμα του με μια μακροσκελή τελική σκηνή που τεστάρει τα όρια και τις αντοχές του θεατή.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Ο Στέργιος Πάσχος, εκτός από τη σαφήνεια των γεγονότων που διευκολύνουν την σε ουσία ανάλυση των χαρακτήρων, ξέρει να δημιουργεί σασπένς χωρίς να το υποβαθμίζει στο αίσθημα της αγωνίας.
Χάρης Αναγνωστάκης
Ελληνικό ψυχολογικό θρίλερ, που ξεφεύγει από τη μετριότητα και ως ένα σημείο από την αυτοαναφορικότητα του νέου ελληνικού σινεμά, διαθέτει στιβαρή ματιά και ένα σενάριο, που αν μη τι άλλο στέκεται σε καλά επίπεδα.
Στράτος Κερσανίδης
Ο Στέργιος Πάσχος με το «Ο τελευταίος ταξιτζής» σκηνοθετεί ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον και έξυπνο ψυχολογικό θρίλερ για την ερωτική εμμονή. Και βέβαια μια ταινία για την φαινομενική οικογενειακή ευτυχία η οποία μπορεί να αποσταθεροποιηθεί όταν υπάρξει αφορμή.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2024-06-10
Η ταινία έχει αρετές τεχνικές (η φωτογραφία του Γιώργου Κουτσαλιάρη αποκαλύπτει μια απέραντα γοητευτική, σκοτεινή Αθήνα) που κουμπώνουν άψογα με την ιδεολογική περιπλάνηση του ήρωα σε πεδία υψηλής δραματουργικής έντασης, την οποία αποδίδουν υποδειγματικά οι τρεις πρωταγωνιστές.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2024-06-12
Νοιώθουμε «στην τσίτα» γιατί ενώ νομίζουμε ότι παρακολουθούμε ένα υπαρξιακό δράμα, βλέπουμε ότι η ιστορία – και ο τρόπος με τον οποίο κινηματογραφείται – φλερτάρει ακόμα και με το είδος του θρίλερ. Και λειτουργεί.
Χρήστος Μήτσης
2024-06-08
Η ερωτική εμμονή καθοδηγεί ένα βραβευμένο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ψυχολογικό θρίλερ με αφηγηματικές αρετές, το οποίο αναμειγνύει με υπερβολική αυτοπεποίθηση τα μισά κινηματογραφικά είδη.
Dimitris Dx
Τα noir κομμάτια όντως λειτουργούν, όπως και οι άβολες σιωπές των ηρώων που οδηγούν σταδιακά σε ένα απρόβλεπτο και σχετικά ικανά δομημένο θρίλερ δωματίου για φινάλε. Ακόμα θεωρώ ωστόσο ότι πολλές σκηνές τελειώνουν είτε σε λάθος στιγμή είτε πολύ αργότερα από την σωστή στιγμή.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2024-06-06
Ένα ψυχολογικό θρίλερ που παρά το κοινότυπο στόρι του καταφέρνει να μοιάζει διαρκώς ευρηματικό και να κρατά τον θεατή –ακόμα και τον δύσπιστο θεατή– με ενδιαφέρον.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Αν και (τη) βρήκαμε ενδιαφέρουσα σαν ιδέα και σαν αποτέλεσμα, μας τα χάλασε λίγο με τους πολλούς και μεγαλους σε έκταση διαλόγους του 40λεπτου - τολμηρού σε σύλληψη είναι η αλήθεια - φινάλε της λεκτικής σύγκρουσης των χαρακτήρων, που δεν ακούγονται πάντοτε όσο πειστικοί ή όσο σημαντικοί θα ήθελαν...
Κώστας Ζαλίγκας
Η κρίση μέσης ηλικίας και η ερωτική εμμονή σε μια κατάσταση χωρίς προοπτική, απασχολεί εδώ τον Στέργιο Πάσχο ο οποίος υιοθετεί εξαιρετικά αργούς, νουάρ υποτίθεται, ρυθμούς στην εξέλιξη της ιστορίας του και κουράζει την πλοκή του πολύ περισσότερο από όσο χρειάζεται.
Γιάννης Βασιλείου
2024-06-04
Στη δεύτερη μεγάλου μήκους δουλειά του μετά το «Άφτερλωβ», ο Στέργιος Πάσχος μας προσκαλεί ως συνεπιβάτες στην (ατέλειωτη και προβληματική) Οδύσσεια ενός παραπονεμένου.
Παυλίνα Αγαλιανού
Είναι αλήθεια ότι ο σκηνοθέτης έχει κάνει εξαιρετική πλανοθεσία και η φωτογραφία του Γιώργου Κουτσαλιάρη εξυπηρετεί πολύ καλά το σκηνοθετικό ύφος, αλλά η ακροβασία ανάμεσα στα είδη σινεμά μάς άφησε μια γεύση του «μισού».
Ηλίας Φραγκούλης
2024-06-02
Πόσο κάνει ένα εισιτήριο στο σινεμά; Μπείτε σ' ένα ΤΑΧΙ και πείτε στον οδηγό να σας αφήσει όταν το ταξίμετρο «γράψει» το αντίστοιχο ποσό. Στη διάρκεια της διαδρομής, θα έχετε μάθει περισσότερα για τη ζωή και την κοινωνία.
