The Transporter Refueled(2015)

Πρώτη προβολή: 03-09-2015

Η αληθοφάνεια βγαίνει από το παράθυρο, αλλά όχι υπέρ μιας χαβαλετζίδικης προσέγγισης. Η περιπέτεια δεν διαθέτει βάθος, αλλά δεν διαθέτει και ενδιαφέρον. Και μια βαρετή ταινία δράσης δεν έχει ουσιαστικά λόγο ύπαρξης...

Οι καταδιώξεις έχουν γίνει πλέον κάτι πολύ συνηθισμένο σ' αυτό το είδος περιπέτειας και οι ανατροπές των αυτοκινήτων το μόνο που πετυχαίνουν είναι να κάνουν πιο ακριβή την παραγωγή. Όσο για τους χαρακτήρες, μιλάμε για καρτούν και τίποτα περισσότερο.

Το Transporter Refueled είναι μια από τις ταινίες που περνάνε αδιάφορες και είναι πολύ καλύτερο να πιάσετε την πρώτη ταινία της σειράς, παρά να υποστείτε αυτή τη 1,5 ώρα που σίγουρα δεν θα γεμίσει τον χρόνο σας, ούτε θα προσφέρει κάτι παραπάνω σε αυτή την κοινότυπη και (σε μερικές σημεία) εντελώς βαρετή περιπέτεια.

Υπήρξαν στιγμές που γέλασα δυνατά και, όντως, με την κατάλληλη παρέα, η ταινία μπορεί να προσφέρει επικό κέφι, αλλά για τους λάθος λόγους πάντοτε.

Οι σκηνές της δράσης είναι τόσο τετριμμένες και τόσο φτηνά κατασκευασμένες που αγγίζουν την παρωδία. Το styling επίσης φέρνει χαμόγελο στα χείλη, καθώς βυθίζεται με καμάρι στο άδυτο του eurotrash. Οι ατάκες είναι βαρύγδουπες, αλλά ειπωμένες με τραγικωμική σοβαροφάνεια - αν, τουλάχιστον, η ταινία αυτοπαρωδούνταν ελαφρά, το αποτέλεσμα θα ήταν περισσότερο ανεκτό.

Η ύπαρξη ενός τόσο τετριμμένου σεναρίου πραγματικά σε κάνει να αναρωτιέσαι γιατί χρειάστηκαν τρεις σεναριογράφοι για τη σύνθεση του. Κάπου ανάμεσα σε ένα περίτεχνο σχέδιο όπου οι πόρνες επαναστατούν κατά των νταβατζήδων τους, απαίσιες ατάκες, ηλίθιο χιούμορ και σκηνές που δεν βγάζουν νόημα εναλλάσσονται η μία μετά την άλλη σε μια 96 λεπτών θλιβερή ταινία δράσης.

Προφανώς κάποιοι έχουν μπερδέψει την μεγάλη οθόνη με το χαζόκουτο... Αλλιώς δεν εξηγείται η ηλιθιότητα στο μεγαλείο της, αυτού του "κατασκευάσματος" που δεν βλέπεται πάνω από 1-2'.

Προσχηματική υπόθεση, αποτυχημένα αστεία, ανόητες ανατροπές και copy - paste καταδιώξεις συνωστίζονται σε ένα κινηματογραφικό σύμφυρμα που δεν είναι ούτε θεαματικό ούτε διασκεδαστικό, αλλά απλώς ανυπόφορο.