H Φήμη(2025)
(Late Fame) | Πρώτη προβολή: 13-08-2026
Άγγελος Πολύδωρος
Μια χαμηλών τόνων τρυφερή ταινία, για την πρώτη αγάπη και τις επιλογές που καθορίζουν μία ζωή.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2026-08-20
Μια ταινία που σου αφήνει και μια βαθιά αίσθηση πίκρας καθώς αντιλαμβάνεσαι ότι το «δήθεν» το οποίο ο Εντ Σαξμπέργκερ σε όλη του την ζωή πολέμησε, εξακολουθεί να βρίσκεται μπροστά του και να τον πνίγει.
Άκης Καπράνος
2026-08-14
Ένας εξαίσιος Γουίλεμ Νταφόε στο ρόλο του Εντ Σάξμπεργκερ, ενός ξεχασμένους Νεοϋορκέζου ποιητή, τα έργα του οποίου γοητεύουν μια εκκεντρική ομάδα νέων δημιουργών, αναζωπυρώνοντας το καλλιτεχνικό του πάθος.
Παύλος Γκουγιάννος
2026-08-16
Μια όμορφη, γνήσια ρομαντική και μικρή ταινία, σαν μια κινηματογραφική νουβέλα που μας βάζει σε έναν κόσμο ποίησης και ζωής.
Φανή Εμμανουήλ
2026-08-18
Ο Κεντ Τζόουνς επιστρέφει με μια χαμηλότονη, ειρωνική ματιά στην τέχνη, τη φήμη και την ανάγκη για αναγνώριση. Το «Late Fame» έχει περισσότερες ιδέες απ’ όσες καταφέρνει να αναπτύξει, βρίσκοντας όμως στον Γουίλεμ Νταφόε έναν εξαιρετικό πρωταγωνιστή.
Χρυσούλα Παπαϊωάννου
2026-08-06
Η «Φήμη» είναι ένα φιλμ με πολλές ιδέες που όμως δεν αναπτύσσονται επαρκώς. Ευτυχώς ο σκηνοθέτης της την ακουμπά στους ώμους του Γουίλεμ Νταφόε για να την περπατήσει.
Βαρβάρα Κοντονή
2026-08-10
Η ταινία του Κεντ Τζόουνς είναι ένα γλυκόπικρο δράμα για τους ποικίλους δρόμους της ζωής και για την απενοχοποίηση της ρήσης «ποτέ δεν είναι αργά». Κάποιες φορές μπορεί όντως να είναι αργά και αυτό είναι απολύτως εντάξει.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2026-08-08
Ο Τζόουνς ψηλαφεί μεν πειστικά τη σύγκρουση του πρωταγωνιστή με τη ματαιότητα, καθοριστική φυσικά η ενδοσκοπική ερμηνεία του πάντα αξιόπιστου Γουίλεμ Νταφόε, ωστόσο, δεν επιφυλάσσει καμία έκπληξη στη διάρκεια της αστικής – υπαρξιακής οδύσσειάς του.
Φωτεινή Νικολίτσα
2026-08-12
Με μια ξεκάθαρη σκηνοθετική ματιά στη μόλις δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του, ο Κεντ Τζόουνς καταφέρνει να αποτυπώσει την αίσθηση μιας εποχής που έχει φύγει ανεπιστρεπτί.
Κώστας Ζαλίγκας
2026-08-04
Οχι και τόσο καλοδουλεμένη σεναριακά απόπειρα μιας ιστορίας για τις δεύτερες ευκαιρίες στη ζωή, που διστάζει να ξεδιπλωθεί προς κάποια κατεύθυνση και για αρκετή ώρα μένει στάσιμη αναμασώντας την αρχική ιδέα.
Νίκος Παλάτος
2026-08-02
«Η Φήμη» ξυπνά (καλοδεχούμενες) μνήμες από το ανεξάρτητο αμερικανικό σινεμά της δεκαετίας του ‘90, εν τούτοις, εγκλωβίζεται σταδιακά στην σεναριακή της αμηχανία, αδυνατώντας να ισορροπήσει καίρια ανάμεσα στον αιχμηρό σαρκασμό του δήθεν και τον αθώο αυτοστοχασμό της ψευδαίσθησης. Θαυμάσιος ο Γουίλεμ Νταφόου στον πρωταγωνιστικό ρόλο.