Hope(2026)
(Hopeu) | Πρώτη προβολή: 10-09-2026
Ηλίας Φραγκούλης
2026-09-20
Εάν αγαπάς το είδος του φανταστικού… θα σου φύγει το καφάσι! Εάν αναζητάς παλαβομάρα, ρυθμό δράσης με πατημένα γκάζια και χιούμορ στα όρια της μακαβριότητας, επίσης έπιασες το jackpot.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Ο σκηνοθέτης ξεκινά από μια περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας για να μας οδηγήσει τελικά σε ένα άλλο διεθνών διαστάσεων δράμα που δεν αφορά μόνο τη διχασμένη Κορέα αλλά και τον υπόλοιπο πλανήτη.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Περιπέτεια καταδίωξης με σπασμένα φρένα, απίστευτη αίσθηση γεωγραφίας και ρυθμού, που ξέρει για πόσο (και πώς) να κρύψει την απειλή πριν την αποκαλύψει. Σίγουρο μελλοντικό καλτ, ακόμα πιο σίγουρη διασκέδαση.
Χάρης Αναγνωστάκης
Το αποτέλεσμα είναι κολασμένα διασκεδαστικό αλλά και εθιστικό.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2026-09-18
Το καταιγιστικό «Hope» είναι η περιπέτεια που το Χόλιγουντ θα ευχόταν να έχει γυρίσει.
Ιωσηφίνα Γριβέα
Αν μπορούσε να διατηρήσει την πρότερη έντασή του σε όλη τη διάρκεια των 160 λεπτών, το Hope θα ήταν ήδη classic.
Φωτεινή Νικολίτσα
Καταιγιστικός ρυθμός και δεξιοτεχνική σκηνοθεσία για μια φιλόδοξη ταινία επιστημονικής φαντασίας, που χτίζει αγωνία αλλά βιάζεται να πάει στο επόμενο κεφάλαιο.
Λήδα Γαλανού
Αίμα, γλίτσα, ιλιγγιώδεις καταδιώξεις και ανθρωπιστικό μήνυμα: Σινεμά είδους, ξέφρενη απόλαυση και υπαρξισμός, αν τα διακρίνεις μέσα απ' όλη τη στραπατσίλα.
Μάντυ Βλασσοπούλου
Η νέα ταινία του Χουάνγκ Τζουνγκ-μιν φιλοδοξεί να γίνει το επόμενο κορεάτικο franchise, αλλά μας μπέρδεψε όσο μας διασκέδασε.
Απόστολος Κίτσος
2026-09-12
Mια αιματηρή και απρόβλεπτη νοτιοκορεάτικη περιπέτεια που ξεκινά σαν γουέστερν και σταδιακά μετατρέπεται σε ταινία πλασμάτων που θυμίζουν Avatar με δράση τύπου Predator, ενώ ταυτόχρονα υπονομεύει τις ίδιες τις ηρωικές συμβάσεις πάνω στις οποίες έχει στηθεί.
Αχιλλέας Βασιλείου
Επικό γουέστερν μπλοκμπάστερ φαντασίας από την Νότια Κορέα, το HOPE είναι ένα rollercoaster διασκέδασης αλλά και έλλειψης κάθε μέτρου, που δείχνει να μην ξέρει πως να φρενάρει, εντυπωσιάζει σε σημεία αλλά ταυτόχρονα προκαλεί και κρανιοεγκεφαλική κάκωση φασαρίας και υστερίας.
Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου
2026-09-16
Με μια έξοχη πρασινωπή φωτογραφία, η αφήγηση αργόρυθμο με εξάρσεις έντονης δράσης καταγράφει τα φαινόμενα υστερίας και πανικού μιας μικροκοινωνίας που φθείρεται, βρίσκεται σε κρίση.
Σπύρος Γάγγας
2026-09-14
Ο βιρτουόζος Κορεάτης εκτινάσσει την αγωνία και τη βία σε ομοβροντίες μένους και επιμηκύνει σε εξαντλητικό βαθμό την πορεία προς την ημιτελή κορύφωση.
Σταυρούλα Λούρου
Το δεύτερο μισό υιοθετεί ολοένα περισσότερο τη λογική της B-movie, ενώ το φινάλε αλλάζει ξαφνικά κατεύθυνση και αφήνει την αίσθηση μιας ιστορίας που τελειώνει τη στιγμή που γίνεται πραγματικά ενδιαφέρουσα.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Η ταινία ακολουθεί την γνωστή συνταγή που χαρακτηρίζει όχι μόνο τις ασιατικές ταινίες τρόμου αλλά και τις αμερικανικές.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Έχει πλάκα, οι σκηνές δράσης τα σπάνε με μουσικά κρεσέντι, σπρινταρίσματα της κάμερας και σπινιαρίσματα χωρίς τέλος, αλλά η σοβαρή υπόθεση μέσα στην ταινία μένει ξεκρέμαστη, σαν τηλεοπτικό cliffhanger βγαλμένο από άλλο ανέκδοτο.
Άκης Καπράνος
2026-09-08
Γιατί ένα b-movie σαν κι αυτό (γιατί περί b-movie πρόκειται, ασχέτως του προϋπολογισμού του) να διαρκεί δυόμιση ώρες;
Βαρβάρα Κοντονή
2026-09-10
Ο Νοτιοκορεάτης Να Χονγκ-τζιν επιστρέφει με ένα γκαζωμένο, sci-fi υπερθέαμα, που όση πληθωρικότητα διαθέτει στις επικές σκηνές δράσης του, άλλο τόσο αστοχεί στη δημιουργία μιας συμπαγούς μυθολογίας εντός του κινηματογραφικού του σύμπαντος.
Παυλίνα Αγαλιανού
2026-09-06
Τα ειδικά εφέ, το γρήγορο μοντάζ και όλα τα συστατικά ενός μπλοκμπάστερ υπάρχουν. Το ζήτημα είναι αν θέλουμε πραγματικά να δούμε άλλη μια από τα ίδια με αρκετή παραπάνω ένταση και βία!
Δημήτρης Παναγόπουλος
Το έργο αρχικά μοιάζει να εμπνέεται από την ταινία του ΜπονγκΤζουν-χο, «The Host» (2006), αλλά ποτέ δεν καταφέρνει να ενσωματώσει ουσιαστικά το πολιτικό σχόλιο με τη δράση.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Σεκάνς τρομερής έντασης, ακαταμάχητος ρυθμός και η στυλιζαρισμένη γραφή του σκηνοθέτη να κάνει πραγματικά παπάδες. Όλα όμως χαμηλώνουν (προσδοκίες, ιδέες, θέαμα) όταν η εξήγηση για το μεταφυσικό στοιχείο της ιστορίας μπαίνει σε πιο «ρεαλιστικά» μέτρα.
Βασίλης Κεχαγιάς
2026-09-04
Μια ταινία δυόμισι ωρών, η οποία δεν έκανε καμία διαφορά από τα τόσα και τόσα σπλάτερ, τα οποία κατά καιρούς πλημμύρισαν με το αίμα τους τις οθόνες.
