Mad Max(2015)

Ότι αφορά τις μάχες μας θυμίζει λίγο Batman Arkham, Far Cry και λίγο Mortal Kombat, αλλά και το πιο εντυπωσιακό υπάρχουν αρκετά counter attack και finishers με ιδέες από το WWE. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η κυριότερη βάση που έχει δοθεί στον τίτλο είναι στα αυτοκίνητα, κινητήρες, εξατμίσεις, κ.α, τα οποία μπορείς να αναβαθμίσεις.

Αχανείς έρημοι, ψυχοπαθείς παντού και μια λίστα από αρκετά ενδιαφέροντα activities για να συμπληρώσετε το πολυπόθητο 100%. Το παιχνίδι είναι η χαρά του completionist.

Οπότε μην αργείτε, μπείτε στο Magnum Opus, βάλτε το δερμάτινο μπουφάν, βάλτε σφαίρες στο shotgun και ξεκινήστε το μακελειό στα Wastelands.

Ίσως θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε σαν ένα από τους καλύτερους τίτλους του έτους. Σιγά σιγά είναι ικανό να κερδίσει ακόμη και τους όχι τόσο λάτρεις των συγκεκριμένων παιχνιδιών.

Πολύ καλό παιχνίδι, το απόλαυσα από την αρχή μέχρι το τέλος. Έχει πάντα πράγματα να κάνεις και η υπόθεσή του σε κρατάει πάρα πολύ.

Οι περιπέτειες του Max ικανοποιούν, αλλά δεν είναι σε καμία περίπτωση για το gaming ότι ήταν η φετινή ταινία δράσης για το σινεμά.

Το Mad Max δεν ανακαλύπτει τον τροχό. Η συνταγή του θυμίζει έναν συνδυασμό Just Cause (επίσης προϊόν της Avalanche) και Far Cry/Assassin's Creed, κάτι που στην προηγούμενη γενιά συστημάτων ήταν η νόρμα. Ακόμα κι έτσι όμως δεν παύει να προσφέρει μέχρι και σήμερα στους φίλους του είδους και του franchise μία σχετικά ευχάριστη -αν και σίγουρα όχι καινοτόμο- εμπειρία γύρω στις 60-65 ώρες.

Πολλοί ίσως ισχυριστούν ότι το Mad Max ακολουθεί την πεπατημένη και δεν έχει να προσφέρει τίποτε καινούριο. Ο συλλογισμός είναι βέβαια ακριβής αλλά δεν πρέπει να παραβλέψουμε ότι ο τίτλος χαρίζει μια αυθεντική εμπειρία στο σύμπαν του Mad Max και πλούσιο gameplay με απροβλημάτιστο χειρισμό.

Τόσος κόπος και μεράκι στον τεχνικό τομέα, ένα μετα-αποκαλυπτικό αριστοτέχνημα, πιστό στο πρωτογενές υλικό με σεβασμό και φαντασία, που όμως πάσχει από το μεταδοτικό νόσημα των open world games. Έχουμε τη μαγιά για ένα μνημειώδες all time classic, αλλά η ζύμωση, λόγω των άτολμων gameplay μηχανισμών και της άνευρης ιστορίας, απέτυχε και το ζυμάρι έκατσε.

Μια διασκεδαστική περιπέτεια πολλών οκτανίων με δυνατότερα σημεία της ό,τι έχει να κάνει με τα τετράτροχα. Όταν η προσοχή μας αποσπάται από αυτά και επικεντρώνεται στην επιβίωση και το «κάρο» δραστηριοτήτων που γεμίζουν τον χάρτη, η μαγεία χάνεται κι αντικαθίσταται από ρουτίνα και βαρεμάρα, τα οποία δεν έχουν θέση σε ένα παιχνίδι που ονομάζεται Mad Max.

Πρακτικά δύο πράγματα κάνει -σχετικά- καλά, τις μάχες σώμα με σώμα και τις μάχες με αυτοκίνητα, όμως το grinding που απαιτείται δοκιμάζει τα νεύρα ακόμα και των πιο υπομονετικών παικτών.