Η Γυναίκα με τα Μαύρα 2: Άγγελος του Θανάτου(2014)

(The Woman in Black 2: Angel of Death) | Πρώτη προβολή: 29-01-2015

Περισσότερο από μια καθαρόαιμη ταινία τρόμου θυμίζει ένα ρομαντικό, σκοτεινό μελόδραμα με στοιχεία μεταφυσικού. Κάτι που εν μέρει λειτουργεί, αλλά που τελικά στερεί το φιλμ από την ένταση που θα περίμενες να έχει.

Η ταινία δεν καταφέρνει να πείσει ότι μπορεί να αποτελέσει μία καλή ιστορία τρόμου. Μπερδεμένα σκηνικά, με μία ιστορία ρηχή, ένοχα αδιάφορα μυστικά και αρπαχτές σκηνές τρόμου που απλά τα ανακάτεψαν και τα βάλανε στο μηχάνημα να παίξει η ταινία.

Μέτριο sequel που αφήνει ανάμεικτες εντυπώσεις και θα ξεχαστεί γρήγορα. Δυστυχώς το «The Woman In Black 2: Angel of Death» απέτυχε να εκπληρώσει τις υψηλές προσδοκίες που μας είχε δημιουργήσει το πρώτο φιλμ...

Δε φτάνει σε εμπορική και καλλιτεχνική επιτυχία τα επίπεδα του προκατόχου της, αλλά «Η Γυναίκα με τα Μαύρα 2» έχει ουκ ολίγες πετυχημένες «ΜΠΟΥ!» σκηνές, που σε πιάνουν απροετοίμαστο και (ψιλο)πετάγεσαι από την καρέκλα.

Κρατάω το όνομα της Phoebe Fox, της αγγλιδούλας που μάλλον θα μας απασχολήσει ξανά στο μέλλον, κρατάω τις μια δυο στιγμές που μάλλον ξεχάστηκα και δεν περίμενα το αναμενόμενο...νιαούρισμα, δεν κρατάω όμως πλέον την φιγούρα της Κυράς με τα Μαύρα, που, σύμφωνοι, είχε ένα πρώτο πέρασμα αξιοπρεπές, με τίποτα όμως δεν μπορεί να ανακηρυχθεί σε διαρκή ηρωίδα της Hammer.

Το σενάριο είναι γραμμένο με τέτοια ευκολία, με τα στοιχειώδη τρικ του είδους, ώστε η ταινία αποκαλύπτει τις καταχρηστικές προθέσεις της, έστω κι αν μια μέτρια βουτιά στο goth θρίλερ παραμένει απολαυστική.

Όχι καμία ιδιαίτερη προσθήκη στο είδος του θρίλερ, διαθέτει ενδιαφέρουσα ατμόσφαιρα και δραματικά στοιχεία, αλλά ελάχιστα παραπάνω.

Δεν το περίμενα έτσι το έργο, απογοητεύτηκα. Εάν είσαι μυημένος στα θρίλερ δεν θα ικανοποιηθείς, θα κουραστείς από τις αναμενόμενες τρομακτικές σκηνές.

Οι δημιουργοί της ταινίας ήθελαν να προσφέρουν κάτι καινούριο στους θαυμαστές της ιστορίας, δίχως ωστόσο να χάσουν το χαρακτηριστικό εκείνο που καθιστά τη «Γυναίκα με τα Μαύρα» μια από τις πιο τρομακτικές ταινίες του είδους της.

...ένα έργο, του οποίου την συνταγή, λίγο ή πολύ κάπου έχουμε ξανασυναντήσει.

Είναι... αμαρτία – καθώς το πρώτο ημίωρο υπόσχεται δέος λάου λάου χτίζοντας σασπένς στα θεμέλια, το βιζέρ καδράρει στοχευμένα κολοριζέ τις γκραβούρες με συνεργό το design που αραχνιάζει ωραία το νοτισμένο ερμάριο παλιάμπελου, και φοβιστικά εμψυχωμένα παιχνίδια, μια φουρκισμένη μακρυμαλλούσα, ένα τυμπανισμένο στο ύδωρ ανήλικο κορμί, ένα πουλί βαρεμένο σε πόρτα παρότι δεν κοψοχολιάζουν (συν)εκτιμώνται ως σκιαχτικά «νούμερα», με τη Φίμπι Φοξ όχι άμοιρη μιας υποκριτικής Έκτης Αίσθησης, τη Χέλεν ΜακΚρόρι προσηκόντως αυστηρή παρουσία και τον βουβό μπούλη νέο «Ντέιμιαν» στο πιο στρουμπουλό και μη κακιασμένο. Αλλά «Η Γυναίκα με τα Μαύρα 2» Άγγελος του δικού της Θανάτου ως franchise είναι.

Ατμόσφαιρα σχεδόν υπάρχει αλλά αυτό που χάνεται από τα πλάνα του Τομ Χάρπερ είναι ο τρόμος. Τίποτα από την ιστορία δε μπορεί να σε τρομάξει.

Το σίκουελ αυτό μοιάζει με μία τεμπέλικη επανάληψη που καταφεύγει στο αλλεπάλληλο ξάφνιασμα του θεατή, στην απέλπιδα προσπάθεια να τον τρομάξει μηχανικά, κρύβοντας την παντελή έλλειψη νέων ιδεών, τόσο σε σκηνοθετικά ευρήματα όσο και στο υπόβαθρο της πλοκής.    

Δεν γίνεται κουραστικό αν τυχών σας ευχαριστήσει το φιλμ εξαρχής, το δείτε δηλαδή με κριτήρια «σκοτώματος της ώρας», αλλά αν το κρίνετε άμεσα ποιοτικά, η αποτυχία δημιουργίας σωστής ατμόσφαιρας το κάνει απελπιστικά βαρετό.

Χωρίς τον Ντάνιελ Ράντκλιφ, αλλά με ομίχλες, σκοτάδια, νεκροταφεία, πόρτες που τρίζουν κι έναν καταιγισμό από απανωτά οπτικοακουστικά τρομο-κλισέ, το εφέ του σοκ αναπαράγεται μηχανιστικά και η απόπειρα αντιγραφής μιας πραγματικά απειλητικής ατμόσφαιρας πέφτει στο κενό.

Το «Woman in Black 2» είναι μια ταινία που έγινε για να εκμεταλλευτεί την απρόσμενη επιτυχία του προκατόχου της και δυστυχώς σεναριακά, σκηνοθετικά αλλά και ερμηνειακά απέτυχε παταγωδώς.

Αν το πρώτο μέρος ήταν ναι μεν ατμοσφαιρικότατο αλλά απλώς συμπαθές, το δεύτερο είναι ένα μη αναγκαίο έκτρωμα που ουδεμία σχέση έχει με τους συντελεστές του πρώτου.

Μάλλον άγγελος ύπνου παρά θανάτου είναι αυτή η γυναίκα με τα μαύρα.