Οι Μισητοί Οκτώ(2015)
(The Hateful Eight) | Πρώτη προβολή: 07-01-2016
Δημήτρης Παπαμίχος
Στον κλειστό χώρο, λοιπόν, ενός καταλύματος για περαστικούς και κάτω από τον συνεχή ήχο μιας χιονοθύελλας που λυσσομανάει απ' έξω, ο Ταραντίνο, έχοντας στη διάθεσή του οκτώ άριστους ηθοποιούς, καταφέρνει να μιλήσει για όλα στις σωστές δόσεις (εμφύλιο, ρατσισμό, απληστία, τυχοδιωκτισμό) και με τη σωστή ποσότητα μακάβριου χιούμορ, βίας, αίματος και τραγικής ειρωνείας.
Άγγελος Πολύδωρος
Πρέπει να δείτε αυτή την τρίωρη ταινία και όσοι φοβάστε τα αίματα, από τις τελευταίες σειρές για να μη λεκιαστείτε από το πιτσίλισμα.
Μανώλης Κρανάκης
2020-05-20
Το «Hateful Eight» είναι μια σκληρή, νιχιλιστική και χειρουργικά ανατριχιαστική κατακραυγή πάνω στη γέννηση ενός έθνους που οικοδομήθηκε πάνω στην εξαπάτηση, την προδοσία, τη διαπλοκή, το τέρας του ρατσισμού και την απόλυτη ακύρωση κάθε ιδανικού.
Κώστας Χριστοφορίδης
Η ταινία σέβεται το είδος που εκπροσωπεί αλλά δε μένει κολλημένη σε αυτό και αποφεύγει τα αναμενόμενα κλισέ. Το είδος του μυστηρίου επικαλύπτει όλα τα άλλα, αλλά το χιούμορ είναι αυτό που μας κερδίζει.
Χρύσα Σκοπελίτου
Αυτό που φαίνεται, δεν είναι αυτό που είναι, με τη μια ανατροπή να διαδέχεται την άλλη, σκληρούς διάλογους, ωραίες υποκριτικές αποδόσεις από όλους τους συντελεστές και τη μουσική επένδυση ενός μεγάλου και διάσημου συνθέτη, του Ένιο Μορικόνε, ο οποίος συνθέτει μουσική για ταινία γουέστερν, σαράντα χρόνια μετά την ταινία «Ο Καλός, ο Κακός και ο Άσχημος».
Γιώργος Κόνιαρης
Δεν κουβαλάει τίποτα το καινοτόμο στην άμαξά του, ακόμη κι αν δεν πρόκειται για κάποια πραγματικά σημαντική στιγμή στη φιλμογραφία του Tarantino, όμως, θα διασκεδάσετε και θα χορτάσετε σινεμά.
Στέφανος Τσιτσόπουλος
Διάλογοι σε βάθος, μήκος και πλάτος, φλασμπάκ που εξηγούν, γλώσσα που τσακίζει κόκαλα χωρίς να υπολογίζει το πολίτικαλ κορέκτ και φυσικά ήρωες- τομάρια με μόνα ιδανικά τη λαγνεία του κινδύνου και την ταπείνωση του αντιπάλου. Είναι ένα δράμα για τον ρατσισμό, που χρησιμοποιεί το σπλάτερ αλλά και το χιούμορ για να διεισδύσει στις πιο βάναυσες πλευρές του.
Γιώργος Καστέλλης
Μην σας τρομάξει η εξωφρενικά μεγάλη διάρκεια του, (που είναι αλήθεια, θα μπορούσε να περιοριστεί τουλάχιστον κατά είκοσι λεπτά χωρίς να προκύψουν αφηγηματικά χάσματα), αφού είναι γνωστό πως τα έργα του δημιουργού εξακολουθούν να παραμένουν διασκεδαστικά ακόμα κι όταν πλατειάζουν. Μερικές φορές μάλιστα, ειδικά επειδή πλατειάζουν.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Ευφυής, σαρκαστική, αιματοβαμμένη, πολιτικά ανορθόδοξη και με την καρδιά της στη σωστή θέση, εντελώς διαφορετική από τον Django.
Κύα Τζήμου
Ο Ταραντίνο κεντάει 8 χαρακτήρες για πολλή ώρα μέχρι να σκάσει το πιστολίδι. Και μιλάμε για πολύ πιστολίδι. Και μάλιστα από απόσταση αναπνοής μέσα σε ένα κλειστοφοβικό καταφύγιο από όπου δεν υπάρχει διαφυγή.
Θάνος Φιλάνης
Παρά την τρίωρη διάρκειά της, η ταινία δεν κουράζει όσο θα περίμενε κανείς, αντίθετα αξιοποιεί το format της για να αφηγηθεί την ιστορία από διαφορετικές οπτικές γωνίες και να μοιράσει τον χρόνο σε όλο το καστ της.
Θόδωρος Σούμας
Ένα μείγμα ουέστερν, μαύρου χιούμορ, πολιτικού σχολίου για τις φυλετικές διενέξεις στον αμερικάνικο εμφύλιο, αστυνομικού μυστηρίου και σπλάτερ, με ιδιαίτερη σκηνοθετική ευστοχία -παρ'ότι εκτυλίσσεται σε δύο χώρους μόνο-, αφηγηματική δεινότητα, έντονους ακατάπαυστους διαλόγους, σαρκασμό, κυνισμό, αμοραλισμό και διεισδυτικό, αντιρατσιστικό πολιτικό σχόλιο.
Ειρήνη Κατσαρά
Στην 8η ταινία της καριέρας του ο Κουέντιν Ταραντίνο συνεχίζει απτόητος να κάνει "το κομμάτι του", μιξάροντας με αξιοθαύμαστο τρόπο αγαπημένα του είδη και επιρροές, αποτίνοντας έναν ακόμη φόρο τιμής στο western μετά το "Django Unchained" του 2012 (αν και το συγκεκριμένο φιλμ ο ίδιος προτιμά να το αποκαλεί "southern").
zerVo
Το Hateful Eight εκτιμώ πως είναι ταινία ορόσημο για τον Tarantino, αν και τελικά κοιτάζοντας πίσω, κάτι τέτοιο, μάλλον το έχω ξαναπεί (και ακούσει) γύρω στις επτά φορές. Το καυστικό ύφος και το χιούμορ που τσακίζει κόκαλα δεν λείπει, οι χρονικές αναδρομές το ίδιο, οι τρελοματιές σύσσωμου του καστ δηλώνουν πως η μπαγκέτα πάνω από το κεφάλι τους είναι η ίδια με εκείνη που κίνησε το Pulp Fiction.
Ορέστης Ανδρεαδάκης
2020-05-18
Σε ένα από τα πιο δύσκολα στοιχήματα της καριέρας του, ο Κουέντιν Ταραντίνο πέτυχε κάτι εξαιρετικά δύσκολο: ένα τρίωρο πολιτικό γουέστερν, το οποίο μεταφέρει τη δράση από τους ανοιχτούς ορίζοντες στους τέσσερις τοίχους μιας καλύβας παραμένοντας συναρπαστικό και πρωτότυπο.
Φοίβος Κρομμύδας
2020-05-16
Μπορεί, αντικειμενικά, να είναι η κατώτερη ταινία της φιλμογραφίας του, αλλά ακόμα και έτσι, καταφέρνει να δείξει το πηγαίο ταλέντο του παραμένοντας πιστός σε αυτά που τον ορίζουν, αν όχι σαν σκηνοθέτη, σίγουρα ως δημιουργό. Η επιφάνεια άλλαξε, οι ρίζες όχι.
Στελίνα Θεοδοσοπούλου
2020-05-14
Το νέο γουέστερν του Tarantino είναι τελικά μια ταινία μυστηρίου που βλέπει μια κομματιασμένη κοινωνία να έρχεται σε σύγκρουση και να βράζει μέσα από τους 8 μαγευτικά μισητούς πρωταγωνιστές του, τη μουσική του Morricone και τους διαλόγους που μαγνητίζουν, αρκεί μόνο να είσαι διατεθειμένος να βράσεις μαζί της.
Μάριος Μαύρος
Μια ταινία που μπορεί ανά σημεία να πέφτει στο σφάλμα του βερμπαλισμού πάντα όμως επιστρέφει δυναμικά στο αρχικό της πλάνο, φτιάχνοντας ένα αγωνιώδες θρίλερ μυστηρίου για τα ένοχα μυστικά που κουβαλάει ο καθένας και πως συνδέονται μεταξύ τους.
Νίκος Δρίβας
2014-11-04
Τo Hateful Eight είναι μια ακόμα πολύ καλή ταινία του Quentin Tarantino για ιδιαίτερο κοινό, μια σινεφιλική εμπειρία που δύσκολα θα ξεχάσει κανείς και δεδομένα η απόδειξη ότι ακόμα και όταν είναι λίγο πιο κάτω από την προηγούμενη του ταινία, παραμένει απολαυστικός και σταθερή αξία.
Παρασκευή Γιουβανάκη
Ένα φιλμ που φωνάζει από μακριά ποιος είναι ο πατέρας του. Ο σκηνοθέτης που συγκεντρώνει επιτυχημένα στοιχεία από μια ποικιλία κινηματογραφικών ειδών, μας παρουσιάζει το όγδοο κατά σειρά παιδί του, (έξυπνο λογοπαίγνιο με τον τίτλο), ταραντινικά αιματοβαμμένο, που μεγαλώνει σιγά σιγά και αποπνικτικά μέσα σε ένα παγωμένο δωμάτιο.
Ευδαίμων Ράνια
Να, ο ποδολάγνος με την ψυχωτική φάτσα στην όγδοη ταινία του κουβεντιάζει στα σοβαρά τη ρίζα του σημερινού, παγκόσμιου και κάθε κακού και στα σοβαρά μας παραδίδει τους 8 όσο διαστροφικούς μας πρέπουν. Άλλο αν καθόλου στα σοβαρά (μπορεί και να αποπροσανατολίζουν τα καουμπόικα καπέλα), δεν τους κουβεντιάζουμε εμείς.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2020-05-10
Ο Ταραντίνο βάζει τον παράγοντα του μυστηρίου στο μείγμα, παρεμβαίνοντας και ο ίδιος σε μια παιγνιώδη επισήμανση με δικό του voice over, και ο θρυλικός Ένιο Μορικόνε τον βοηθάει σημαντικά, υπογράφοντας ένα καταπληκτικό, άξιο βραβείων μουσικό σκορ, που μπορεί θεωρητικά να είναι το πρώτο του γουέστερν εδώ και 30 χρόνια, αλλά (άλλο ένα από τα πολλά ψέματα που αποκαλύπτονται σιγά-σιγά) λειτουργεί ως μουσική για θρίλερ που ανάβει και σβήνει ανάλογα με τον διακόπτη του σκηνοθέτη DJ, αντί να νοσταλγήσει μια ξεχασμένη americana.
Αγγελική Στελλάκη
2020-05-12
Ο αυτοθαυμασμός του Ταραντίνο τον εμποδίζει από το να βάλει «ψαλίδι» στην ταινία και να την κρατήσει σε διάρκεια μικρότερη των δυόμισι ωρών –όπως θα έπρεπε. Το αποτέλεσμα είναι απολαυστικοί μεν, αλλά μάλλον εξαντλητικοί διάλογοι.
Νίκος Γιακουμέλος
Σε κάθε περίπτωση όμως είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για σινεμά, καθώς και αυτή η ταινία θα αφήσει το σημάδι της στην φιλμογραφία ενός σπουδαίου σκηνοθέτη. Και αυτό είναι σίγουρα κάτι που δεν θα θέλατε να το χάσετε!
Χάρης Παπαπαναγιώτου
Ένα βραδυφλεγές στοχαστικό γουέστερν μυστηρίου με άφθονο σασπένς, βέβηλο χιούμορ και γενναίες δόσεις γραφικής βίας, το εντυπωσιακά στιλιζαρισμένο "The Hateful Eight" αποτελεί ένα ακόμη δώρο του Κουέντιν Ταραντίνο στους πολυάριθμους fans του – ιδίως σε εκείνους που απολαμβάνουν στο έπακρο τις λεκτικές αντιπαραθέσεις ανάμεσα στους χαρακτήρες του.
Φίλιππος Χατζίκος
Χωρίς καμία βιασύνη και με ρυθμό αργό και διεισδυτικό, ο αγαπημένος αναιδής κινηματογραφιστής χαιρετάει ειρωνικά τον καθωσπρεπισμό της υψηλής διανόησης, ενώ παράλληλα στέκει αυστηρότατος απέναντι στην έτοιμη να ξεπλύνει κάθε κοινωνική βία αμερικανική κοινωνία, συνεχίζοντας μια πορεία που έχει από καιρό καταστεί τόσο βαθύτατα προσωπική όσο και μαζικά απευθυντέα.
Τατιάνα Καποδίστρια
Ένα ανάδελφο γουέστερν... δωματίου με λαμπρούς διαλόγους, ξεμπρόστιασμα του (διαχρονικού) αμερικανικού ρατσισμού, υπέροχο καδράρισμα, ξύπνιες σεναριακές ανατροπές, ευθύβολο χιούμορ και, φυσικά, ποταμούς αίματος –ιδού το νέο ταραντινικό πόνημα.
Ιάκωβος Γωγάκης
Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό -οπερατικού τύπου- ουέστερν, που συνδυάζει και το θρίλερ μυστήριου των βιβλίων της Αγκάθα Κρίστι, γιατί κατά μία έννοια στο έργο υπάρχει και ο Ηρακλής Πουαρό, με τον Ταραντίνο να δημιουργεί ατμόσφαιρα από το πουθενά, (επί παραδείγματι χρησιμοποιεί το χιόνι ως στοιχείο ρεαλισμού αλλά και φαντασίας), κάνοντάς κάποιες φορές το θεατή να αισθανθεί πως βρίσκεται μέσα στο « Κουκλόσπιτο της Μίτι»( εκεί που διαδραματίζεται το μεγαλύτερο μέρος του έργου), παίζοντας εξ' αρχής με τις μικρές σεναριακές λεπτομέρειες, που εξάπτουν τη φαντασία. Ακόμα και οι αρχικοί διάλογοι αποδεικνύονται καίριοι- καθοριστικοί, για την εξέλιξη της υπόθεσης.
Κωστής Δ. Μπίτσιος
Η υπόθεση του έργου θυμίζει το παιχνίδι «Η νύχτα πέφτει στο Παλέρμο» ή αλλοιώς ένα κλασικό «whodunit» φιλμ μέχρι το γκραν γκινιόλ φινάλε, μέσα σε ένα λουτρό αίματος και εμετού.
Μιχάλης Σταύρου
Love him or hate him, δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει πως ο Tarantino δεν περνά απαρατήρητος. Κι έτσι απλά, ενώ με το "Hateful eight" έχουμε να κάνουμε ίσως με τη λιγότερο εμπνευσμένη του ταινία, καταφέρνει να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον.
Γιώργος Παπαδημητρίου
Όλα τα παραπάνω είναι καμωμένα και ειπωμένα με πλεόνασμα στιλ και καλαισθησίας, με αστείρευτο κέφι (ναι, είναι υπέροχο να νιώθεις ότι ένας σκηνοθέτης διασκεδάζει γυρίζοντας μια ταινία) και με μία ασύλληπτη αίσθηση ρυθμού, που κατορθώνει να απαλύνει την όποια έλλειψη φειδούς, αλλά δεν μπορεί να αμβλύνει την εντύπωση πως όλα τα παραπάνω είναι μαγευτικές νύξεις κι όχι ολοκληρωμένες αρθρώσεις.
old boy
Μια ταινία που σου επιτρέπει να την ξανασκεφτείς, να την ξαναεπισκεφτείς, να την επανεκτιμήσεις. Και από μια σαρδόνια ίσως οπτική γωνία έχει και χάπι εντ και ένα αισιόδοξο μήνυμα. Για σήμερα, όχι για τότε.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2020-05-08
Οι «Μισητοί Οκτώ» είναι σαν ένα έργο της Αγκάθα Κρίστι ή σαν ένα θεατρικό, κι ακόμη κι αν έχει μπόλικο ανίερο χιούμορ και μια εξόφθαλμα πολιτική στάση ενάντια στον ρατσισμό δεν κατορθώνει να ξεπεράσει τους περιορισμούς του.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2020-05-02
Ζουμεροί χαρακτήρες δίνουν ο καθένας το στίγμα του στην ταινία, που παρά την τρίωρη διάρκειά της δεν κουράζει.
Ηλίας Φραγκούλης
2020-05-06
Ίσως η περισσότερο ματαιόδοξη και λιγότερο κινηματογραφική ως εμπειρία δουλειά του Κουέντιν Ταραντίνο είναι ένα φιλμ που ανακυκλώνει παλιότερα τρικ αφήγησης του σκηνοθέτη, δίχως να έχει να επιδείξει έστω και ένα νέο «κόλπο» στον θεατή.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2014-11-02
Παλιοί (Jackson, Russell, Roth) και νέοι (Leigh, Goggins, Bichir) συνεργάτες του Tarantino σε ένα αρχετυπικό, στιλάτο γουέστερν με όλα τα κλασικά μοτίβα του είδους σε δράση και τον 87χρονο θρύλο Ennio Morricone στην (μουσική) ενορχήστρωση τους!
Θεολόγος Δημητριάδης
Οι εραστές του Tarantino θα το καταευχαριστηθούν. Για τους υπόλοιπους, τα 187 λεπτά της 'roadshow' κυκλοφορίας του φιλμ (στo φορμά των 70mm) θα σας φανούν εμπόδιο πιο ανυπέρβλητο κι από τη βαρυχειμωνιά του Wyoming...
Άρης Λεχουρίτης
Το Hateful Eight είναι αναμφισβήτητα μια ταινία Ταραντίνο. Υπερβολικός διάλογος, πολύ λεπτομέρεια, χαρακτήρες με προσωπικότητα, ανατροπές και βιρτουόζικη σκηνοθεσία.
Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur
Μπορεί το απολαυστικό τελευταίο πόνημα του Quentin Tarantino να ανήκει στις λιγότερο εμπνευσμένες και μεστές κινηματογραφικά στιγμές του, μα αποτελεί επίσης μια ουσιώδη σάτιρα της διαχρονικής βίας σε κοινωνικοπολιτικό επίπεδο, που δικαιολογεί και, εν πολλοίς, εξισορροπεί την κατά τ' άλλα αισθητή ανισότητά του.
Άγγελος Νομικός
Κλασικός Tarantino κι εδώ, λοιπόν, η υπόθεση από μόνη της φωνάζει από χιλιόμετρα μακριά ποιος είναι ο σκηνοθέτης. Κλασικός Tarantino, ο οποίος βέβαια, τολμώ να πω πως έχει αρχίσει και επαναλαμβάνεται επικίνδυνα...
Χρήστος Μήτσης
2020-05-04
Μεταμοντέρνα και διασκεδαστικά ανατρεπτική μελέτη στο γουέστερν σπαγγέτι από έναν ατελείωτα ομιλητικό, γραφικά βίαιο και απολαυστικά βιρτουόζο Ταραντίνο.
Λουκάς Τσουκνίδας
Για όποιον καίγεται να δει ένα τρίωρο γουέστερν δωματίου διά χειρός Ταραντίνο, το "The Hateful Eight" έχει την πλάκα του. Ως εκεί.
Στέλιος Τσουμπανίδης
Τo Τhe Hateful Eight δεν είναι κακή ταινία. Σε 1-2 σκηνές έντασης θα λάβεις αυτό που σε έκανε να ερωτευθείς τα έργα του Tarantino αλλά κάτι τέτοιο δεν αναιρεί τo γεγονός πως είναι τo χειρότερο του.
Ηλίας Μιχαηλάκης
Ίσως με αρκετά μικρότερη διάρκεια, χωρίς ανούσιους επαναλαμβανόμενους διαλόγους και φλυαρίες να είχαμε μία πολύ ενδιαφέρουσα και πιο ποιοτική ταινία. Αν καταφέρετε πάντως να ξεπεράσετε τα μισά το πιο σίγουρο είναι πως θα σας διασκεδάσει, ενώ για τους fans του Tarantino σε πολλά σημεία θα θυμίσει ακόμη και Reservoir Dogs...
Μαρίνα Βερλέκη
Κι ενώ θα ακούσουμε πολύ διάλογο, αυτός είναι ο πιο πεζός και ανέμπνευστος που ο Tarantino έχει μέχρι στιγμής χρησιμοποιήσει σε ταινία του. Η υπόθεση, αν μπορέσει κάποιος να τη βάλει σε μια σειρά, είναι κάπως ανιαρή και επαναλαμβανόμενη – εάν η ταινία αυτή βρισκόταν στα χέρια ενός κινηματογραφίστη λιγότερο απορροφημένου από τον ίδιο του τον εαυτό, θα την είχε ξεπετάξει σε λιγότερο από μιάμιση ώρα με σχετικά παρόμοια επιτυχία.
kazanipouvrazei
Ίσως, η πιο αδύναμη και έντονα ναρκισσευόμενη ταινία του.
Ο Μικρός Λεμπόφσκι
Ο συνήθως απολαυστικός tarantin-ικός διάλογος σε αυτή την ταινία μετατρέπεται σε κάτι απολύτως ενοχλητικό, πληκτικό και άσκοπο.
