Μαμάδες Με Κακή Διαγωγή(2016)

(Bad Moms) | Πρώτη προβολή: 28-07-2016

Να μια αμερικανική κωμωδία που ενώ δείχνει ότι είναι «της σειράς», δεν είναι. Αυτό οφείλεται στο ότι πίσω από την ιστορία (σενάριο και σκηνοθεσία) βρίσκονται ο Τζον Λούκας και ο Σκοτ Μουρ, σεναριογράφοι του αριστουργηματικού «Hangover». Δεν υπάρχει φυσικά σύγκριση ανάμεσα στις δύο ταινίες, υπάρχει όμως κι εδώ ένα βιτριολικό χιούμορ ασυνήθιστο για mainstream αμερικανική κωμωδία, υπάρχουν ξύπνιες ατάκες και μια βωμολοχία που δεν γλιστράει στην άβυσσο της χυδαιότητας όπως συνήθως συμβαίνει.

Η φυσικότητα της Μίλα Κούνις στη στροφή της ηρωίδας που γίνεται κακή μητέρα (δηλαδή όχι τέλεια) βοηθά το φιλμ να πατά σε γερά θεμέλια, δεν παίρνει όμως κανένα αφηγηματικό ρίσκο, ενώ το φινάλε-ύμνος στη μητρότητα, με τις πρωταγωνίστριες να συζητούν μαζί με τις αληθινές μητέρες τους, θυμίζει λίγο τις πρόσφατες μονοθεματικές δουλειές του πρόσφατα αποθανόντα Γκάρι Μάρσαλ.

Μαμάδες. Οταν είναι καλές, είναι πολύ καλές. Οταν είναι κακές, είναι πιο αστείες; Οχι απαραίτητα.

Ούτε κακή αλλά ούτε και επιτυχημένη, η σάτιρα των σεναριογράφων του «Hangover», Τζον Λούκας και Σκοτ Μουρ, κοντράρει τις αντιλήψεις περί μητρότητας, χωρίς όμως το απαιτούμενο: να δώσει μια αυθεντική κωμωδία.

Κρίμα που στη δεύτερη γέννα του και ως filmer, το ντουέτο που εμπνεύστηκε τα «The Hangover» αποδεικνύεται υποεπαρκές στο multitasking, σε μια ταινία – συγχωροχάρτι ακριβώς στο Κανείς δεν Είναι Τέλεια της σύγχρονης μητρότητας απέναντι στο «πακέτο» των υποχρεώσεών της, που ταυτόχρονα τσιρίζει «F*ck You» στην ορθοπολιτική και στην αναπαράσταση των ρόλων (εις βάρος) των θηλυκών – αλλά αποδεικνύεται ανίκανη να φτύσει, κυριολεκτικά και μεταφορικά, όπως κι όταν πρέπει, είτε το WASP είτε το φαρσικό ξινισμένο γάλα που τη βύζαξε.

Οι σεναριογράφοι του «The Hangover» επαναλαμβάνουν, πολύ πιο άτσαλα και μηχανιστικά, την πρώην πετυχημένη κι εξίσου χοντροκομμένη συνταγή τους.

Μια άνοστη, άνευρη, «μαμαδίστικη» κωμωδία που ελάχιστα διασκεδαστική είναι στο μεγάλο πανί.