Συνήγορος Υπεράσπισης(2016)

(The Whole Truth) | Πρώτη προβολή: 25-08-2016

Ο «Συνήγορος υπεράσπισης» είναι τηλεόραση της παλαιάς σχολής (θα μπορούσε να είναι ένα επεισόδιο του «Μάτλοκ»), μια ταινία φτιαγμένη για να ψυχαγωγήσει όσους αγαπούν το είδος της αλλά και να ξεχαστεί αμέσως μετά.

Σε τούτο το δικαστικό θρίλερ, δια των πληροφοριών που προσφέρει η εκτός κάδρου αφήγηση του δικηγόρου υπεράσπισης του έφηβου πατροκτόνου στο έλεος όμως συχνά της συμβατικής σκηνοθεσίας (από τη σκηνοθέτη του οσκαρικού δράματος «Παγωμένο ποτάμι», Κόρτνεϊ Χαντ) που ακροβατεί στις αποχρώσεις τις αλήθειας και του ψέματος με στοιχεία φιλμ νουάρ δια των πιο κουτών ανατροπών.

Ένα δικαστικό δράμα που παρουσιάζει μια αφηγηματικά διάτρητη ιστορία, με σχηματικούς χαρακτήρες τους οποίους ερμηνεύουν η άχρωμη Ρενέ Ζελβέγκερ και ο ξύλινος Κιάνου Ριβς.

Σχεδόν θεατρικό την περισσότερη ώρα, καθώς κυλά μέσα στο δικαστήριο και ανάλογα με την τροπή που παίρνει μια σχετικά απλή δίκη, που από τη πρώτη στιγμή υποδεικνύει με μυριάδες διαφορετικούς τρόπους πως θα υπάρξει ανατροπή για να το καταλάβει κάποιος ακόμη και αν παρακολουθεί κοιμισμένος, ενεργοποιείται μια σειρά από flashbacks που επεξηγούν τα όσα ακούμε ή δεν ακούμε και υπονοούνται, μέχρι τις τελικές αποκαλύψεις.

Αδιάφορο, κλισέ δικαστικό θρίλερ που βασίζεται στις (φορσέ) ανατροπές του φινάλε του και το (κάποτε) διάσημο καστ του. Κανείς όμως δεν μπορεί να συνηγορήσει για το αποτέλεσμα.

Το μεγάλο πρόβλημα της ταινίας αρχίζει από το σενάριο του Νίκολας Καζάν, που σέρνει τις ανατροπές και τις εκπλήξεις σε τέτοιο βαθμό, ώστε όταν τελικά προκύπτουν να μην κάνουν πια καμία εντύπωση. Το ίδιο και η σκηνοθεσία της Κόρτνι Χαντ, που άνευρα παρακολουθεί το story και βάζει τον Κιάνου Ριβς (που δεν πρόκειται ποτέ να πάρει Lifetime Achievement Award...) να αφηγείται με voice-over (μπλιαχ) πράγματα που ήδη βλέπεις ή μπορείς να καταλάβεις.