Και Οι 7 Ήταν Υπέροχοι(2016)

(The Magnificent Seven) | Πρώτη προβολή: 22-09-2016

Στην ουσία ο αφροαμερικανός σκηνοθέτης πήρε το αρχέτυπο της αιώνιας μάχης του Καλού εναντίον του Κακού που πραγματευόταν κάπως σχηματικά η πρώτη ταινία και έχοντας υιοθετήσει το στυλιζάρισμα των γουέστερν του Σέρτζιο Λεόνε έστησε μια πολύ όμορφη στην όψη, διαφυλετική περιπέτεια με πολιτικό παλμό.

Πολυεθνικοί οι νέοι «Επτά», υπό την αρχηγία Αφροαμερικανού, παλεύουν να αποδείξουν πως ο καπιταλισμός κάθε άλλο παρά ταυτίζεται με τον Θεό όπως πιστεύει ο ανηλεής μπίζνεσμαν, σε μια ταινία που χρησιμοποιεί τα πρόσωπα πρωτίστως ως σύμβολα (και δη χριστιανικά) και μονάχα παρεμπιπτόντως ως χαρακτήρες, πάντως σέβεται το αντιηρωικό πνεύμα του παλιού φιλμ και εντυπωσιάζει με τις καλοσυντονισμένες σκηνές αναμέτρησης –ιδίως τη μεγάλη του φινάλε.

Μ' ένα συναρπαστικό ανδρικό καστ, ο Αντουάν Φουκουά δίνει δική του πνοή και fun στο γουέστερν που έκαναν κλασικό, πρώτα ο Ακίρα Κουροσάουα κι έπειτα ο Τζον Στέρτζες.

Το μοναδικό σασπένς, για όσους δεν θυμούνται, είναι ποιοι, εκτός από τον αναντικατάστατο, θα επιζήσουν από την τελική αναμέτρηση μεταξύ των ευσυνείδητων καθαρμάτων, με τη στρατιά των απόλυτων καθαρμάτων, ηγέτης των οποίων είναι ο Πίτερ Σκάρσγκαρντ, που δεν έχει Θεό, ούτε όμως και ειρμό στα μονοδιάστατα λογύδριά του περί καπιταλισμού.

Ριμέικ ενός κλασικού γουέστερν, το οποίο σπαταλά όλες τις ιδέες του σε μια ατελείωτη σειρά στιλιζαρισμένων σκοτωμών και μια χονδροειδή χριστιανική αλληγορία.