Toni Erdmann(2016)

Πρώτη προβολή: 27-10-2016

Μια κωμωδία από αυτές που μπορούν να σου αλλάξουν τη ζωή, μια από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς, ο απόλυτος θρίαμβος της Γερμανίδας Μάρεν Αντε.

Πικρή, τρυφερή, πρωτότυπη και ξεκαρδιστικά αστεία ιστορία διπλής «ενηλικίωσης», με εύστοχες ψυχαναλυτικές και κοινωνικές παρατηρήσεις.

Το «Toni Erdmann» δεν είναι μια... «βόλτα στο πάρκο», δεν είναι ταινία για χάχανο αλλά ούτε και για (δραματικό) ψυχοπλάκωμα. Είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση. Με αφήγηση βραδείας καύσης, που χτίζει την ψυχολογία των χαρακτήρων της και σου τους ξεγυμνώνει ολοκληρωτικά στην πορεία.

Η χημεία που υπάρχει μεταξύ των δύο πρωταγωνιστών είναι εξαιρετική όπως και μια σειρά από αντισυμβατικές σκηνές οι οποίες ξαφνιάζουν με την μη προβλεψιμότητά τους αλλά και την άψογη σκηνοθετική τους ενορχήστρωση.

Η ταινία της Μάρεν Αντε ανήκει συγχρόνως στις πιο αισιόδοξες κινηματογραφικές δημιουργίες που έχω δει τα τελευταία χρόνια.

Με μια σειρά από απροσδόκητες σεκάνς, παρατηρητική σαν τους αδελφούς Νταρντέν και γεμάτη αυτοπεποίθηση, παραδίδει ένα πλήρες, απολαυστικό έργο, που βγάζει πολύ γέλιο (δεν έχουμε συνηθίσει τη γερμανική γλώσσα να μη συνδέεται άμεσα με τη γερμανική αυστηρότητα στην εκφορά και στη συμπεριφορά), προκαλώντας συγκίνηση με την τρυφερότητα που κρύβεται πίσω από κάθε παραδοξότητα, αμήχανη εκδήλωση πατρικής αγάπης και ανθρώπινης συμπαράστασης, και γελοιοποίηση της σπουδαιοφάνειας των αγέλαστων executives.

Μια μεγαλόκαρδη ταινία για όσους δεν θέλουν ή φοβούνται να μεγαλώσουν, για εκείνους που δεν έχουν ξεχάσει να γελούν δυνατά ή να μην παίρνουν τον εαυτό τους υπερβολικά στα σοβαρά και για όλους όσους επιμένουν να υπερασπίζονται την ανάγκη σε λίγη αγάπη και τρυφερότητα.