Creepy(2016)

(Kuripi: Itsuwari no Rinjin) | Πρώτη προβολή: 08-12-2016

Ο Κιγιόσι Κουροσάουα επιστρέφει στον τρόμο, αυτή τη φορά της διπλανής πόρτας, σε ένα θρίλερ που χτίζει με δεξιοτεχνία μια βασανιστική ωδή στην αγριότητα της μοναξιάς, της έλλειψης επικοινωνίας και της αιώνιας παρεξήγησης του «αγάπα τον πλησίον σου».

Ο άρχοντας του αργού τρόμου επέστρεψε, αλλά είναι λίγο πιο αργός από ότι θα έπρεπε. Παρόλα αυτά, η ταινία είναι αρκετά καλή, κυρίως λόγω των ηθοποιών, του σοκ της αποκάλυψης των πραγματικών γεγονότων και του απρόσμενου φινάλε.

Ατμοσφαιρικό, αγωνιώδες, απειλητικό και αρκετά άρρωστο, το "Creepy" είναι μια από αυτές τις φιλμικές εκπλήξεις που συνδυάζουν αρμονικά το αστυνομικό θρίλερ μυστηρίου με τον τρόμο.

Ένα υποβλητικό θρίλερ για δυνατές συγκινήσεις, που σίγουρα θα ικανοποιήσει τους fans του σκηνοθέτη, αλλά και γενικότερα τους fans του είδους.

Μια χαρά για μια βραδιά στην αίθουσα με σασπένς, αγωνία και extra δόση... creepiness από τον «γυαλίζει το μάτι του» αρχιγείτονα, ακόμη κι αν – ανά στιγμές – το κινηματογραφικό déjà vu σού καταστήσει σαφές πως όλα αυτά τα έχεις ξαναδεί κάπου, κάπου τα ξέρεις.

Εγώ, πάντως, δυσκολεύομαι να προτείνω την ταινία για να τη δουν οι masses.

Τοποθετημένο σε ένα φαινομενικά ήσυχο προάστιο, που χρησιμοποιείται μαζί με στοιχεία της πλοκής πάνω σε μια μεγαλύτερη ιδέα που αφορά τη διάλυση της οικογένειας, εξυπηρετώντας την περίφημα, χάνει σε πρώτο αφηγηματικό επίπεδο από τα πολλαπλά twists και την αδυναμία ισορροπίας μεταξύ των δύο ειδών στα οποία πατά, είναι όμως μια καλή ευκαιρία γνωριμίας με το έργο του σκηνοθέτη, πριν κάποιος ψάξει παλιότερες και πιο ενδιαφέρουσες δουλειές του.

Ένα άκρως νοσηρό, άκρως ενοχλητικό, αρκετά ατμοσφαιρικό αλλά και υπερβολικά μεγάλο σε διάρκεια θρίλερ.

Επιβλητική ατμόσφαιρα, ανησυχητικές εικόνες κι ένας φιλόδοξος συνδυασμός ταινίας τρόμου, αστυνομικής ιστορίας, ψυχολογικού θρίλερ και οικογενειακού δράματος που σκοντάφτει σε λογικά άλματα, αβέβαια κίνητρα και μια ελάχιστα πειστική πλοκή.