Paterson(2016)

Πρώτη προβολή: 05-01-2017

Ο Jim Jarmusch, γνωστός για τις χαμηλού τόνου και budget ταινίες του, δημιουγεί μια ταινία ωδή στην ποίηση της καθημερινής ζωής. Με ένα λιτό, ανεπιτήδευτο ύφος παρουσιάζει την ρουτίνα της καθημερινότητας που δύναται να αποτελέσει πηγή έμπνευσης και δημιουργικότητας.

Μικρά, φαινομενικά ασήμαντα στιγμιότυπα της καθημερινότητας, από αυτά που δεν τους δίνουμε συνήθως σημασία αλλά και αυτά που κάνουν τη ζωή μας όμορφη χωρίς πάντα να το καταλαβαίνουμε.

Ο Τζιμ Τζάρμους μιλά για την ποίηση που μπορεί να κρύβεται στην καθημερινότητα, εξυμνώντας την ρουτίνα. Φτιάχνει έναν εξαιρετικό χαρακτήρα, στον οποίο ο Άνταμ Ντράιβερ δίνει σάρκα και οστά.

Με τη μινιμαλιστική του θέρμη και την αταλάντευτη, αξιοθαύμαστη συνέπεια σε πορτρέτα «αναλογικών» ανθρώπων σε έναν πέτρινο κόσμο, ο Τζιμ Τζάρμους ανακαλεί στην τάξη το κλισέ της «ποίησης της καθημερινότητας» στην ιστορία του οδηγού λεωφορείου που γράφει στίχους και στροφές, κάνοντας την ίδια δουλειά κάθε μέρα, την ίδια στιγμή που η σύντροφός του, ανήσυχη και δημιουργική με πιο σωματικό τρόπο, σαλπάρει για άλλες διαδρομές.

Στην πιο ταπεινή, ίσως, δημιουργία του, ο Τζάρμους μεγαλουργεί ξανά, γιορτάζοντας την ποίηση που φωλιάζει στην τετριμμένη καθημερινότητα, με έναν εξαιρετικό Άνταμ Ντράιβερ, στο ρόλο ενός οδηγού λεωφορείου που κρύβει μέσα του έναν ποιητή.

Ο Τζάρμους επιστρέφει με μία απλή, λιτή κινηματογραφική σονάτα που ρίχνει φως και ζεστασιά στις μελαγχολικές ξεχασμένες αμερικανικές πόλεις, θυμίζοντας ότι η πραγματική τέχνη δεν βρίσκεται κάπου αλλού. Αλλά στην ίδια τη ζωή σου.

Ο γοητευτικά κουλ Τζάρμους συνθέτει ένα κινηματογραφικό χαϊκού, το οποίο με απλές εικόνες και λέξεις αναζητά την ποίηση που κρύβεται στη βαρετή αστική καθημερινότητα.

Είναι, πάντως, μια ταινία με υπέροχες προθέσεις και αισιόδοξη ανθρωπιά στον πυρήνα της, οπότε αξίζει ειλικρινά, παρά τα εκάστοτε ψεγάδια της.