Νυκτόβια Πλάσματα(2016)
(Nocturnal Animals) | Πρώτη προβολή: 05-01-2017
Απόστολος Κίτσος
2022-08-20
Υποδειγματικά σχεδιασμένο και καδραρισμένο, με προσοχή στην τελευταία λεπτομέρεια, βουβό, όμως την ίδια στιγμή να ξεφωνίζει τις σταθερές αυτής της πολυεπίπεδης ιστορίας. Όλα έχουν ένα τίμημα. Αργά ή γρήγορα.
Αγγελική Στελλάκη
2014-06-20
Αναπάντεχη, η ταινία του Τομ Φορντ σε κρατά καθηλωμένο στη μεγάλη οθόνη, με τον σκηνοθέτη να χειρίζεται αριστοτεχνικά τα διάφορα στοιχεία της ταινίας του και να καθοδηγεί τους πρωταγωνιστές σε υπέροχες ερμηνείες.
Μάριος Μαύρος
2014-06-19
Ένας σπάνιος συνδυασμός λασπώδους μουντάδας και απαστράπτουσας λάμψης που ο Ford απεικονίζει με μεγάλη σκηνοθετική συνέπεια.
Δημήτρης Μπάμπας
Μνήμες από τα χολιγουντιανά b-movies, αλλά και τα γυναικεία μελοδράματα του Douglas Sirk, η έρημος ως ένας τόπος που η ύπαρξη ξεγυμνώνεται, η στιλπνότητα αλλά και η κενότητα της μοντέρνας ζωής, η γραφή και η δύναμή της, τα λάθη και τα συναισθηματικά πταίσματα του παρελθόντος και οι ανοικτές ακόμα πληγές τους, η μοναξιά και η απελπισία: αυτά είναι ό,τι εισπράττει ο θεατής.
Ανδρέας Συμιακάκης
Μπορεί να σας προβληματίσει λίγο το τέλος αλλά είναι πολύ καλή ταινία!
Άγγελος Πολύδωρος
Ο Τομ Φορντ κρατά το ενδιαφέρον του θεατή, με τα διαρκή flashback, την επιβλητική φωτογραφία και την υποβλητική μουσική της ταινίας, ενώ τόσο η ερμηνεία του Τζέικ Τζίλενχαλ και της Έιμι Άνταμς είναι εξαιρετικές.
Γιώργος Παπαδημητρίου
Ανυπόμονο σαν ουίσκι που κατεβαίνουν το ένα πίσω από το άλλο. Στιλάτο σαν κάδρο α λα Έντουαρντ Χόπερ μοναξιάς. Μάταιο σαν τον κόσμο της θεσμοθετημένης ποιότητας της πρωταγωνίστριας. Και πέρα για πέρα ανοίκειο, παρότι αναπλάθει κάτι εντελώς οικείο. Ίσως, μάλιστα, γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο.
Δέσποινα-Ηλέκτρα Βούλγαρη
Η κινηματογραφική γλώσσα του Τομ Φορντ είναι πολυεπίπεδη: παντρεύει το μελόδραμα με το θρίλερ με αμυδρές πινελιές γουέστερν, επιλέγει άρτια μοντέρνα αισθητική, στιλιζάρει τα πλάνα του σε σημείο τελειομανίας, στρέφεται στη σιωπή για να χτίσει ένα ψυχογράφημα, μία υπαρξιακή ταινία για τον άνθρωπο στη μέση ηλικία που βλέπει το κενό.
Αναστασία Μπότσογλου
Το «Νυκτόβια Πλάσματα» είναι μια πολύ ατμοσφαιρική ταινία, με αξιοσημείωτες ερμηνείες κι ένα αινιγματικό τέλος που επιδέχεται πολλών ερμηνειών. Ας ελπίσουμε ο Tom Ford να αρχίσει να ασχολείται πιο συχνά με τον κινηματογράφο, αφού παρά την τελειομανία και το στιλιζάρισμα που του καταλογίζουν, ιδέες, που στα χέρια κάποιου άλλου θα μπορούσαν να καταλήξουν κλισέ, στα δικά του καταφέρνουν να ξεχωρίσουν.
Ευαγγελία Δημηνάκη
Είναι μια ταινία γρίφος που σχεδόν μέχρι το τέλος παραμένει άλυτος και αυτό όχι γιατί υστερεί κάπου το σενάριο ή η σκηνοθεσία αλλά γιατί αυτή είναι η μαγεία των ταινιών που ανήκουν σε αυτό το είδος: Nα παίζουν με το μυαλό σου μέχρι τέλους!
Τάσος Ντερτιλής
2022-08-14
Μια βίαιη ιστορία έρωτα και εκδίκησης, βουτηγμένη στο άρωμα του αίματος και στη ματαιοδοξία της αμερικάνικης high society.
lifo.gr
2014-06-18
Όντως, η επιμέλεια των πλάνων, των χρωμάτων, των ρούχων, της κάθε κίνησης, χτυπάει στο μάτι του θεατή, έμπειρου ή λιγότερο μυημένου, που έχει μάθει να θεωρεί δεδομένη την ασχήμια ως αναπόσπαστο κομμάτι ενός βρώμικου ρεαλισμού, ειδικά όταν το περιεχόμενο ντιλάρει απροκάπυπτα τον πόνο. Ωστόσο, κάθε αρμονικά υπολογισμένη λεπτομέρεια που αναδίδει το Nocturnal Animals, από τα παχουλά μοντέλα μιας έκθεσης μοντέρνας τέχνης στους τίτλους της αρχής, μέχρι τις σκηνές φόνου στη μέση του πουθενά (στο Τέξας, τόπο καταγωγής του Φορντ, αν αυτό λέει κάτι) είναι δικαιολογημένη.
Πάνος Αχτσιόγλου
2022-08-16
Σκάβοντας μέσα στις πρωτογενείς ψυχολογικές πηγές του φόβου και της οργής, ο σκηνοθέτης του «Ένας Άντρας Μόνος» συνθέτει ένα δημιούργημα που αντλεί τα στοιχεία του από τα έγκατα της παλπ μυθοπλασίας και της σαπουνόπερας, τα οποία όμως όχι μόνο ανακυκλώνει, αλλά παίρνοντάς τα απόλυτα στα σοβαρά, μετατρέπει σχεδόν σουρεαλιστικά το πεζό σε τέχνη.
zerVo
2022-08-12
Σύγκρυο! Δεν είναι πολλές εκείνες οι κινηματογραφικές στιγμές που είναι κατορθωτή η κίνηση δύο εντελώς διαφορετικής υφής ιστοριών, πάνω ακριβώς στην ίδια αφηγηματική ράγα.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2022-08-18
Ο συνδυασμός των δύο ταινιών ή αλλιώς της πραγματικότητας με τη φαντασία λειτουργεί αρμονικά, η ταινία ρουφιέται σαν ένα ποτήρι νερό, αν και λόγω θέματος, η γεύση που τελικά αφήνει είναι μάλλον του μουρουνέλαιου.
Κωστής Δ. Μπίτσιος
Το αποκαλυπτικό φινάλε σώζει την ταινία, καθώς η φαινομενικά ερωτική αφιέρωση καταλήγει σε μία ιστορία εκδίκησης σε όλα τα επίπεδα.
Νάκης Αντωνίου
2014-06-13
Ο Tom Ford καταφέρνει κάτι παράδοξο. Βλέπουμε μια υπερβολικά ανατριχιαστική ιστορία, παρουσιασμένη με όμορφο τρόπο, γεμάτη συναισθήματα, που θα σου αφήσει μια παράξενη επίγευση.
Αλέξανδρος Κυριαζής
2022-08-10
Είναι ένα αξιόλογο από κάθε πλευρά φιλμ, που απαιτεί τη προσήλωση και την υπομονή του θεατή, αλλά που τελικά τον αποζημιώνει μέχρι τελευταίας δεκάρας, εγείροντας ταυτόχρονα πολλές συζητήσεις για την τελική του ανάγνωση.
Λήδα Γαλανού
2022-08-08
Ο Τομ Φορντ επιστρέφει στην καρέκλα του σκηνοθέτη μετά το «A Single Man», με μια ταινία - για την ακρίβεια δύο - φτιαγμένες από νύχτα, τρόμο, στιλ, επιθυμία και μελαγχολία.
Ηλίας Φραγκούλης
2022-08-06
Ένα puzzle που στο κουτί του δείχνει πανέμορφο, αλλά το περιεχόμενό του μπλέκει τουλάχιστον δύο (εντελώς!) διαφορετικές μεταξύ τους εικόνες, το νέο φιλμ του Τομ Φορντ σε αποπλανά με την κομψότητα της μιας του πλευράς και προσπαθεί να σε σοκάρει ή να σε εκφοβίσει με την άλλη του, σκοντάφτοντας (έστω επιδέξια) σε στερεότυπα δραματουργικής εξέλιξης.
Χρήστος Μήτσης
2022-08-04
Υπερβολικά εγκεφαλικό και δύσκαμπτο, αν και διαθέτει πληθώρα ιδεών και κινηματογραφικών αρετών.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2022-08-02
Ο Φορντ επιχειρεί να κατασκευάσει ένα ψυχολογικό ερωτικό θρίλερ, με ατμόσφαιρα και πολυεπίπεδο συμβολισμό, αλλά δεν τα καταφέρνει και τόσο καλά.
