Ένα Βήμα Τη Φορά(2016)

(Patients) | Πρώτη προβολή: 16-03-2017

Προς τιμήν του, το σκηνοθετικό δίδυμο της ταινίας φτιάχνει ένα έργο με αρκετό χιούμορ, με τους καθηλωμένους πρωταγωνιστές να επιδίδονται στην αυτοπαρωδία και όταν έρχονται οι στιγμές για τις σκληρές αλήθειες η κάμερα απομακρύνεται με αργές κινήσεις από το σημείο της δράσης, σαν μια πράξη στοργής προς τους ήρωες, καθώς καμιά λέξη δεν είναι ικανή για να περιγράψει εκείνη τη στιγμή το δράμα τους.

Ιδού η δεύτερη και ευπρόσδεκτα πιο γειωμένη στο βίωμα φετινή ταινία – σημαία των ΑμεΑ, στο οποίο οι κάθε είδους συμπάσχοντες τρέχουν.

Και ναι, το «Ενα βήμα τη φορά» είναι ένας πραγματικός ύμνος για την ομορφιά της ζωής αλλά και μια ταινία στην οποία η υπομονή του θεατή πλησιάζει εκείνη των ασθενών.

Το αυτοβιογραφικό βιβλίο του Φαμπιάν Μαρσό, που περιγράφει τις εμπειρίες του έπειτα από ένα σοβαρό ατύχημα, μεταφέρεται στο σινεμά από τον ίδιο, με χιούμορ και χωρίς μελοδραματισμούς, αλλά και δίχως την απαιτούμενη συναισθηματική ένταση.

Γλυκόπικρη δραμεντί που χειρίζεται ανάλαφρα, χιουμοριστικά κι απενοχοποιημένα, αλλά σεναριακά απλοϊκά, ένα βαρύ, αντικινηματογραφικό θέμα.