Aquarius(2016)

Πρώτη προβολή: 25-05-2017

Μια ταινία για γυναίκες (και άνδρες) που δεν εγκαταλείπουν τις αντιλήψεις και τη συναισθηματική τους φύση. Αλλά και μια ταινία για όσους αγαπούν τη μουσική, που την αναγνωρίζουν ως αναπόσπαστο κομμάτι ύπαρξης, που βουρκώνουν στην πρώτη νότα ενός κομματιού που, ίσως, κάτι σήμαινε κάποτε...

Υπέροχο γυναικείο πορτρέτο χτισμένο πάνω σε μια εξαιρετική ηθοποιό (Σόνια Μπράγκα), με φόντο μια κοινωνία που αλλάζει με την επιτακτικότητα των άγριων που έρχονται να διώξουν τα ήμερα.

Σε αυτήν τη δραματουργική συνέπεια ανταποκρίνεται εντυπωσιακά η Σόνια Μπράγκα, η μεγάλη Βραζιλιάνα ηθοποιός, παίρνοντας το έργο πάνω της, χωρίς να διστάζει να γίνει σέξι και αισθαντική, αντιπαθής και παράλογη, ανάλογα με την περίσταση.

Μια φαινομενικά απλή ιστορία κοινωνικών διαστάσεων, μετατρέπεται, χωρίς περιττές φορτιτούρες, σε ένα ξεκάθαρα πολιτικό σχόλιο.

Αυτό το μοναδικό ερμηνευτικό ρεσιτάλ της Βραζιλιά­νας ντίβας Σόνια Μπράγκα, που συνοδεύεται ταυτόχρονα από εύστοχα υπαρξιακά, ταξικά και ιστορικά σχόλια σε κάθε σεκάνς, θα άξιζε ένα πιο καλοδουλεμένο φινάλε και σίγουρα όχι ένα παραδομένο στη διδακτική ευκολία επιμύθιο.

Αυστηρή αλλά και ρομαντική, σκληρή αλλά και τρυφερή σαν πέταλο λουλουδιού, αυτή η γυναίκα σε κερδίζει γιατί αποδεικνύει εμπράκτως ότι η καθαρή συνείδηση δεν φοβάται ποτέ να σηκώσει κεφάλι μπροστά στο ξεπούλημα χωρίς να φοβηθεί το τίμημα.

Παρά τη μεγάλη διάρκειά της (φτάνει τις 2,5 ώρες σχεδόν) η ταινία θα κρατήσει το ενδιαφέρον του θεατή και αποτελεί ένα αριστοτεχνικό πορτρέτο της σύγχρονης κοινωνίας της Βραζιλίας.

Ο Κλέμπερ Μεντόνσα Φίλιου επιχειρεί να χτίσει μία κινηματογραφική αλληγορία για την παλιά και τη νέα Βραζιλία, επιστρατεύοντας τη μεγάλη πρωταγωνίστρια Σόνια Μπράγκα κι ένα εμβληματικό 70s παραλιακό οικοδόμημα. Κι ενώ όλα ξεκινούν ευήλια, με την αύρα της θάλασσας και τα φιλιά της αιώνιας γυναίκας αράχνης, κάπου ανάμεσα στα 140 λεπτά της διάρκειας χάνεται το νόημα, η πυξίδα και το ενδιαφέρον μας.