Οικογένεια Βαν Πέτεγκεμ(2016)

(Ma Loute) | Πρώτη προβολή: 01-06-2017

Εξαιρετικός ο Φαμπρίς Λουκινί. Ταινία που μπορεί είτε να διασκεδάσει τον θεατή, είτε να τον εκνευρίσει.

Προσωπικά βρήκα διασκεδαστικό τον τρόπο με τον οποίο ο σκηνοθέτης χειρίζεται τις καταστάσεις σχολιάζοντας ενδεχομένως και την επικαιρότητα. Αντιλαμβάνομαι ωστόσο ότι η ταινία μπορεί να ενοχλήσει με την αυθαιρεσία της.

Ο Μπρούνο Ντιμόν αναμειγνύει το slapstick με τον ταξικό πόλεμο δίνοντας μια αλλόκοτη και τραβηγμένη χρονικά υπερβολή, βάζοντας στο ίδιο μέρος γνωστούς ηθοποιούς και κακομούτσουνους ερασιτέχνες.

Αυτή μπορεί να είναι η πιο «εκτός τόπου και χρόνου» ταινία του φετινού καλοκαιριού! Εγώ δεν έφριξα (αναπάντεχα), αλλά οφείλω να προειδοποιήσω...

Αλληγορική περί των αμαρτιών της μπουρζουαζίας και της «κανιβαλιστικής» πάλης των τάξεων κωμωδία από έναν υστερικό και άστοχο στη μαύρη σάτιρά του Μπρουνό Ντιμόν.

Με τον Φαμπρίς Λουκινί να πρωτοστατεί σε ένα μακρόσυρτο γκροτέσκο παραλήρημα και τη Ζιλιέτ Μπινός να κραυγάζει άναρθρα και να τον ακολουθεί σε μια παρέλαση μπουρζουά τεράτων, η πλοκή περνάει από έναν έρωτα μελό με τραγική έκβαση, για να καταλήξει, αβέβαια και ανοιχτά, σε μια παρωδία της παρωδίας των Μόντι Πάιθον με ολίγη από Χοντρό-Λιγνό, χωρίς να μπορώ να πω με σιγουριά ποιο από τα πολυάριθμα στυλ υπαγορεύει την υπόθεση – και ποια στην ευχή ήταν αυτή.

Αναφορά στον... Βέγγο! Ο Μπρουνό Ντιμόν της «Φλάνδρης» κάνει ταξική κωμωδία εποχής. Εκείνος, τουλάχιστον, μοιάζει να το διασκεδάζει.