Η Χαμένη Πόλη του Ζ(2016)
(The Lost City of Z) | Πρώτη προβολή: 08-06-2017
Γιώργος Καραλιάς
Πρόκειται για πραγματικά καλό κινηματογράφο από έναν πολύ ενδιαφέροντα δημιουργό.
Μαρίνα Μέλη
2023-06-20
Η αίσθηση ότι η ταινία είναι αργή καμιά φορά κουράζει, ωστόσο δεν μπορώ να φανταστώ κάποιον άλλον τρόπο να λειτουργήσει η πλοκή της. Ιδανική επιλογή για σκεπτόμενους θεατές.
IGN Staff
Μεγαλεπήβολο όραμα ο πρωταγωνιστής, μεγαλεπήβολο όραμα κι ο σκηνοθέτης, που δεν καταφέρνει ν' ακολουθήσει τις φιλοσοφικές αναζητήσεις των ανθρώπινων ορίων και της επιβολής της φύσης, σεναριακά κουράζει και πάσχει, μη φτάνοντας στο ύψος ενός "Aguirre".
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Βλέπεται πάντως με άνεση, έχει στιγμές που μπορεί να σε μαγνητίσει αλλά και κουράσει λόγω της υπερβολικής διάρκειας του.
Γιώργος Νυκταράκης
Το τελικό αποτέλεσμα είναι μια καλή ταινία, που δεν εντυπωσιάζει σεναριακά, αλλά παρακολουθείται πολύ ευχάριστα και κερδίζει πόντους σε μια κινηματογραφική προβολή χάρη στην ωραία φωτογραφία και τη ζωντανή απεικόνιση των εντυπωσιακών τοπίων.
zerVo
2023-06-12
Υπομονετικό στην εξιστόρηση των εκ πρώτης όψης απίστευτων πραγματικών γεγονότων, το (όχι ακριβό ως παραγωγή) φιλμ στηρίζεται πρωτίστως στο πανέμορφα φυσικό εικαστικό του αποτέλεσμα. Αν και επαναλαμβάνεται - λογικά σε κάποια εν πλω σημεία των τριών αποστολών, εντούτοις διατηρεί σε υψηλό βαθμό ζωντανό το ενδιαφέρον μέχρι του πολλαπλών αναγνώσεων τέλους.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2023-06-18
Πέρα από το ιστορικό πλαίσιο και του αληθινού γεγονότος το οποίο καταγράφει, η ταινία υπερασπίζεται την προσπάθεια κατάκτησης του ονείρου, όποιο και αν είναι τελικά αυτό.
Νίκος Παλάτος
2023-06-16
Παλαιάς κοπής ταινία εξερεύνησης ενός άγνωστου κόσμου, περισσότερο φτιαγμένη για το ενήλικο κοινό, καθώς οι ρυθμοί της, χωρίς να είναι χαρακτηριστικά αργοί, δεν μπορούν να συγκριθούν με εκείνους ενός mainstream θεάματος για την πιτσιρικαρία, η οποία επίσης θα βαρεθεί το «ξεχείλωμα» της διάρκειας σε σχεδόν δυόμισι ώρες.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2023-06-14
Η ταινία τραβάει σε διάρκεια, αλλά αποζημιώνει με μια αίσθηση λαχτάρας για το άγνωστο, την αυτοκαταστροφική ανάγκη για ελευθερία και ανακάλυψη. Ο συνήθως ξύλινος Τσάρλι Χάναμ εδώ κινείται σαφώς πιο άνετα, όταν απεγκλωβίζεται από το πρωτόκολλο και οδηγείται από το υψηλό τίμημα της πρωτιάς.
Αγγελική Στελλάκη
2014-06-18
Η ταινία δεν επικεντρώνεται τόσο πολύ στην δημοσίευση των περιπετειών του Φόσετ στις εφημερίδες και στον αντίκτυπο που μπορεί να είχαν αυτές. Παραμένει, πάντως, μία από τις ενδιαφέρουσες στιγμές στη φιλμογραφία του σκηνοθέτη.
Τάσος Ντερτιλής
2023-06-06
Η μεγάλη διάρκεια της ταινίας δεν βοηθά εξάλλου και πολύ τη συνοχή της πλοκής, δίνοντας την εντύπωση ότι μια μίνι σειρά θα ήταν η ενδεδειγμένη φόρμα για να αναδείξει καλύτερα θέμα και υλικό.
Χρήστος Μήτσης
2023-06-10
Ευαίσθητη κι επικεντρωμένη στους χαρακτήρες, αλλά άνευρη και αναποφάσιστη αναπαράσταση μιας αληθινής ιστορίας.
Λήδα Γαλανού
2023-06-08
O Τζέιμς Γκρέι, για καλό ή για κακό, είναι ένας σκηνοθέτης με σταθερή αισθητική, με αγάπη για τις κλασικές τεχνικές του σινεμά (και το φιλμ των 35mm) και με συγκεκριμένες ιδεολογικές και ηθικές αρχές - κι όλα αυτά τα εφαρμόζει και στη νέα του ταινία, παρότι όχι στον πιο πετυχημένο του συνδυασμό.
Move It
Η γραμμή ανάμεσα στην υποβλητική, μυστικιστική ατμόσφαιρα και την αργόσυρτη μονοτονία μιας κατά τα άλλα συμβατικής, generic περιπέτειας εξερεύνησης είναι λεπτή, και απ' ότι φαίνεται ο Gray δεν κατάφερε να μην την περάσει.
Άγγελος Πολύδωρος
Άνιση ταινία, βασισμένη σε μυθιστόρημα που στηρίχθηκε σε πραγματικά γεγονότα.
Σταύρος Γανωτής
2023-06-02
Καλό μάθημα ιστορίας για μαθητές, αλλά αν θυμηθεί κανείς το «Αγκίρε» θα κρίνει ακόμα αυστηρότερα τη δουλειά του Gray.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
2023-06-04
Τα τρία διαφορετικά ταξίδια όμως και ένα, χωρίς πραγματικό λόγο ύπαρξης, ιντερμέδιο για την συμμετοχή του Φόσετ στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, δίνουν στην αφήγηση έναν αποσπασματικό τόνο και ξεχειλώνουν ανοικονόμητα την διάρκεια.
ΓΜ
Αδυνατεί να δικαιολογήσει τη διάρκεια των 140 λεπτών. Τα ταξίδια του Fawcett ξεχώρισαν για το πάθος, το ρίσκο τους και την άγνοια κινδύνου, στοιχεία που εμφανώς λείπουν από αυτή την κινηματογραφική μεταφορά.
Αλέξανδρος Παπαγεωργίου
Η Χαμένη Πόλη του Ζ έπρεπε να επιλέξει αν θα είναι ένα μεγαλεπίβολο βιογραφικό έπος χαμένο μέσα στην κοινοτοπία και τον διδακτισμό ή αν θα βουτήξει με το κεφάλι στα ζητήματα που της δίνεται η ευκαιρία να επεξεργαστεί. Δυστυχώς ο Gray διαλέγει το πρώτο, κι η νοσταλγία του για τις μεγάλες Χολιγουντιανές περιπέτειες αυτού του είδους μοιάζει τόσο ξεπερασμένη και συντηρητική όσο και το εξερευνητικό πνεύμα που προσπαθεί να αναπαραστήσει.
