Ο Γιατρός Έχει Τρεχάματα(2017)

(Lasciati Andare / Let Yourself Go) | Πρώτη προβολή: 15-06-2017

Η κλασσική screwball κωμωδία συναντά τον Γούντι Άλεν σε ένα ερμηνευτικό ρεσιτάλ για δύο ετερώνυμα latin ταμπεραμέντα

Ταινία ευχάριστη, για ξενοιασιά και πολλά χαμόγελα.

Καλογραμμένη κομεντί χαρακτήρων με σπιρτόζικο πνεύμα και σατιρική διάθεση, που θυμίζει σκρούμπολ κωμωδία κι έχει ως στόχο τη σύγκρουση μεταξύ πνεύματος και (γυμνασμένου) σώματος και κυρίως την αποδόμηση της όποιας σοβαροφάνειας και δήθεν πνευματικότητας.

Η παραδοξολογία του διανοούμενου που επηρεάζεται απρόθυμα από μια απλοϊκή κοπέλα που μηχανορραφεί, αλλά δεν της λείπει η εξυπνάδα και η οξυδέρκεια, δένει με ένα συνεχές bras de fer ανάμεσα στη σκηνοθετική αξιοποίηση των καλών στιγμών του σεναρίου και μια απενοχοποίηση στις χοντράδες, παραπέμποντας στο εβραϊκό χιούμορ του Γούντι Άλεν και των αδελφών Μαρξ, αλλά και στις παλιές κωμωδίες του ιταλικού και του αμερικανικού κινηματογράφου.

Ένας ανάλαφρος «Πυγμαλίωνας» λοιπόν, ό,τι πρέπει για την εποχή.

Ιταλική, screwball κωμωδία, από αυτές που κάποτε έκαναν θραύση και στην χώρα μας. Απόλυτα καλοκαιρινή (ό,τι και να σημαίνει αυτό για τον καθένα μας), βλέπεται κυρίως χάρη στην ερμηνεία του αγαπημένου, Τόνι Σερβίλο.

Πολύ ωραία, έξυπνη, ραφιναρισμένη κωμωδία, στα όρια του screwball με μια δόση Γούντι Άλεν, με τον Servillo να τα πηγαίνει για άλλη μια φορά περίφημα και με την Echegui να κερδίζει τους θεατές με τη μελαχρινή ομορφιά της, το γυμνασμένο κορμί της και την μπριόζα ερμηνεία της.

Σε γενικές γραμμές έχουμε μία όμορφη ταινία, δροσερή, χωρίς πολλή ανάλυση, σάτιρα που οι δύο πρωταγωνιστικοί χαρακτήρες την οδηγούν στο χώρο του γέλιου, όχι όμως της αυτογνωσίας, όπως κάνει ο Allen, τουλάχιστον στο μεγαλύτερο μέρος της κινηματογραφικής του παραγωγής.

Τα απίθανα μπερδέματα της ταινίας είναι μάλλον χιλιοειδωμένα και λίγες φορές μπορούν να προκαλέσουν στον θεατή μειδίαμα. Ωστόσο, η παρουσία του Τόνι Σερβίλο και της Βερόνικα Ετσέγκι αποτελούν βασικό στοιχείο του χαριτωμένου χαρακτήρα της ταινίας.

Από καθαρόαιμη κομεντί, ειδικά ιταλικού τύπου, σίγουρα κατά πολύ καλύτερο...

Screwball κωμωδία με παλιομοδίτικο άρωμα, βασισμένη σε γνώριμα κλισέ κι έναν απολαυστικό Τόνι Σερβίλο.

Ο Τόνι Σερβίλο δίνει έξτρα χάρη και γοητεία σε μια συμβατική, αλά Γούντι Αλεν, κωμωδία καταστάσεων.

Αυτή η ταινία / ιστορία μιας διαφορετικής και ίσως όχι και τόσο σπάνιας φιλίας θα σου φτιάξει τη διάθεση αυτό το καλοκαίρι. Έστω φευγαλέα, ως αναψυκτικό. Αντίθετα με το τελευταίο, όμως, θα την πληρώσεις κομμάτι ακριβότερα.