Πάρτι Γυναικών(2017)

(Rough Night) | Πρώτη προβολή: 29-06-2017

Στις γυναίκες δεν ξεχωρίζει τόσο η Σκάρλετ Τζοχάνσον που παίζει τη σταρ της παρέας όσο η τροφαντή Τζίλιαν Μπελ που παίζει τη φωνακλού φίλη της. Δεν χρειάζεται φυσικά να πούμε ότι κάθε αρσενικό στην ταινία παρουσιάζεται από ανόητο έως ηλίθιο.

Το έχουμε καταλάβει πως οι γυναίκες διεκδικούν και σταδιακά αποκτούν κομμάτι του κινηματογραφικού χώρου, δικαίωμα στο ηρωικό όνειρο, και με το Πάρτι Γυναικών και επισήμως μερίδιο στην μπούρδα.

Η ταινία της Λουτσία Ανιέλο ακολουθεί πιστά τη συνταγή του Hangover, χωρίς όμως να διαθέτει την σε στιγμές φρεσκάδα και την τρέλα του.

Σαν γυμνασιακού χιούμορ μπουλβάρ, το φιλμ εξελίσσεται σχεδόν αποκλειστικά μέσα στους τέσσερις τοίχους της κλασάτης έπαυλης κι επιστρατεύει την αυστραλιανή προφορά της Κέιτ ΜακΚίνον («Ghostbusters» ) και το επιθεωρησιακό μπρίο της Τζίλιαν Μπελ («22 Jump Street», «Office Christmas Party» ) για να προκαλέσει χάχανα, εφευρίσκοντας μια «άκυρη» σεναριακή λύση για να κορυφώσει την αγωνία και σοκάροντας με τη χαβαλετζίδικα αμοραλιστική αντιμετώπιση –καθώς δεν υπάρχει ίχνος σάτιρας ή ειρωνείας– μιας ανθρωποκτονίας.

Δεν έχουμε απολύτως κανένα πρόβλημα με μια βρώμικη γυναικεία κωμωδία: ίσα ίσα, θα επικροτούσαμε θριαμβευτικά μια τολμηρή κινηματογραφική καφρίλα γένους θηλυκού, όμως οι ηρωίδες αυτού του «Πάρτι» (ακόμα και η πάντοτε απολαυστική Κέιτ Μακίνον παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανεκμετάλλευτη) άξιζαν σίγουρα κάτι πιο αυθεντικά τολμηρό και διασκεδαστικό.

Σκέψου τα «Hangover» και «Γουίκεντ στου Μπέρνι»... χωρίς καθόλου πλάκα! Το κωμικό timing δεν έχει περάσει ούτε έξω από το πλατό γυρισμάτων, οι ερμηνείες αξιολύπητες, οι σεξουαλικές νύξεις ανέραστες, άχρωμες και με έναν εντελώς λάθος τρόπο αισχρές.