Γυάλινο Κάστρο(2017)
(The Glass Castle) | Πρώτη προβολή: 14-09-2017
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2014-06-20
Αρκετά στενάχωρη ταινία, αλλά ειλικρινής σε αυτό που θέλει να πει, μια αντιπαραβολή της αναζήτησης της ουτοπίας και του ρεαλισμού που σε προσγειώνει απότομα στην πραγματικότητα και όπου το πρώτο είναι καταδικασμένο να ηττηθεί από το δεύτερο.
Γεωργία Παπαδοπούλου
Είναι μία καλή δραματική ταινία, όμως της "λείπει" κάτι για να ξεχωρίσει.
Μάνος Θηραίος
Συγκινητικό πολλές φορές και με κάποιες δυνατές επί μέρους σκηνές, τούτο εδώ το Γυάλινο Κάστρο έχει ενδιαφέρον όσο το παρακολουθείς, αλλά δύσκολα θα το ανακαλέσεις στη μνήμη σου αργότερα. Καλλιτεχνικά δε είναι το ίδιο εύθραυστο με τον τίτλο του.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2014-06-14
Δυστυχώς, λείπουν η εξυπνάδα και η κόψη στους διαλόγους και η αιχμή στις καταστάσεις και συνολικά η πρωτοτυπία από μια αληθινή saga που μας ζητά να ρίξουμε μια συμπονετική ματιά σε έναν πολύπλοκο, βίαιο μέθυσο με τρυφερές αναλαμπές, σε ένα παρατεταμένο μελό που φαίνεται να έρχεται τουλάχιστον μισή ώρα πριν από το φινάλε.
Χρήστος Μπακατσέλος
2014-06-18
Αν και η ουσία της ιστορίας περιστρέφεται γύρω από τον ρόλο της Λάρσον, είναι η ερμηνεία της Αντερσον που με αφοπλιστική ωριμότητα και ειλικρίνεια κάνει μια ταινία που ειναι η ίδια ένα γυάλινο κάστρο να αντέχει στους κραδασμούς, χτισμένη καθως είναι με φτηνά υλικά, πάνω σε σαθρά θεμέλια.
Νίκος Παλάτος
2014-06-16
Ενδιαφέρουσα αληθινή ιστορία, που όμως παρουσιάζεται με έναν τυποποιημένο «καλόβολο» τρόπο. Επαναλαμβανόμενες (βλέπε και τη διάρκεια) σκηνές συναισθηματικής χειραγώγησης παρουσιάζονται σαν κάποιου είδους εκκεντρικότητα, με τους χαρακτήρες να κουβαλάνε πολλά από τα κακά του σύγχρονου αμερικάνικου «ανεξάρτητου» κινηματογράφου.
Χρήστος Μήτσης
2014-06-12
Οι οικογενειακοί δεσμοί ως ευλογία και ταυτόχρονα τραύμα, μέσα από ένα αυτοβιογραφικό χρονικό κοινοτοπιών και φτηνής συναισθηματολογίας.