Η Μάχη των Φύλων(2017)
(Battle of the Sexes) | Πρώτη προβολή: 12-10-2017
Persa Griba
Σίγουρα το σενάριο έχει τα κενά του και η κινηματογράφηση δε θα σε αφήσει με ανοιχτό το στόμα... αλλά οι ερμηνείες είναι πολύ καλές και η ταινία περιέχει αρκετές καλές σκηνές και χιούμορ.
Παναγιώτης Παναγόπουλος
2017-10-20
Οι σκηνοθέτες οδηγούν την αφήγηση προς την τελική κορύφωση του αγώνα μέσα από τις προσωπικές ιστορίες των αντιπάλων, με μια καλά δομημένη ροή και με ένα πλήθος βοηθητικών χαρακτήρων που αναπτύσσονται με επάρκεια. Κορύφωση στην οποία φτάνουμε μέσα από την προσήλωση της Κινγκ και τα δημόσια καραγκιοζιλίκια του Ριγκς.
Κωστής Δ. Μπίτσιος
Όλη η αλήθεια της ταινίας των Jonathan Dayton και Valerie Faris κρύβεται σε μία ατάκα που λέει ο gay ήρωας - που υποδύεται ο Alan Cumming -στην Billie Jean King, που υποδύεται η Emma Stone, αλλά και στον σκοπό, που έχει βάλει η ίδια η King για τον εαυτό της: να γίνει η καλύτερη, για να έχει φωνή.Η ατάκα του Cumming αποτελεί μία ευχή για την πολιτική αναγνώριση της ομόφυλης συμβίωσης,
Τάσος Ντερτιλής
Ένας αναπάντεχος αγώνας τένις που επηρέασε με πολλούς τρόπους τη θέση της γυναίκας στην Αμερικάνικη κοινωνία των 70s, σε μια καλογραμμένη (και όχι μόνο) βιογραφική κομεντί.
Τατιάνα Καποδίστρια
2017-10-18
Το θρυλικό ματς τένις μεταξύ του Μπόμπι Ριγκς και της Μπίλι Τζιν Κινγκ διαστέλλεται εντυπωσιακά, για να μιλήσει για το φεμινιστικό κίνημα, και τις ερωτικές σχέσεις μέσα από ένα λαμπρό καστ.
Δημήτρης Μπαμπούλης
Το Battle of Sexes είναι μία ταινία που διασκεδάζει τον θεατή, δεν τον κουράζει, έχει μηνύματα και ενδιαφέρον στόρυ αλλά είναι και επίσης από τις λίγες ταινίες που το μεγαλύτερο τους μέρος είναι ίδιο με την πραγματική ιστορία. Παρ' όλα αυτά το αρνητικό της είναι ότι δεν επιδιώκει κάτι μεγάλο, κινείται απλοϊκά και γι αυτό ικανοποιεί αλλά δεν ενθουσιάζει.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Το βάρος της ιστορίας στρέφεται στην τενίστρια και στην ξαφνική προτίμηση της στο γυναικείο φύλο και όχι στην αμερικανική κοινωνία, που αποδέχτηκε έναν καραγκιόζη, όπως ο Μπόμπι Ρίγκς, επίσης τον ερμηνεύει άριστα ο ταλαντούχος Στιβ Καρέλ, που έσυρε για μια φορά ακόμα στο πηγάδι της ανοησίας την ανθρώπινη σκέψη. Και εδώ το εφήμερο bigger than life γίνεται η απόλυτη πραγματικότητα με επικές διατάσεις, που πέρασε στις κοινωνικές σελίδες ενός έθνους.
Χριστίνα Καλογεροπούλου
Η Στόουν παραδίδει έναν ρόλο συγκρατημένο και δυναμικό και είναι πολύ ενδιαφέρον όταν την βλέπουμε σε προσωπικότητες που δεν την έχουμε συνηθίσει.
gaRis
το Battle of the Sexes έχει ένα τσοντοσέβεντις λούκ που τραβάει το μάτι ακόμη κι αν η περούκα της Stone είναι ψιλογελοία, κλέβοντας πόντους από την ωριμότερη ερμηνεία της, ένα χρόνο μόλις μετά το όσκαρ του La La Land. O δε Carell, εμφανώς το καταδιασκεδάζει λαξεύοντας μια ερμηνευτική παραφυάδα του δικού του Γκρου από το Despicable Me franchise.
Αγγελική Αντωνίου
Αν και οπτικά απλό και με ασυνεπή ρυθμό, το The Battle of the Sexes (Η Μάχη των Φύλων) λειτουργεί σαν μια δραματική ιστορία αγάπης κάτω από ένα λεπτό κωμικό στρώμα, χωρίς να καταφέρνει να έχει το απαιτούμενο βάρος που χρειάζεται κάθε πραγματική ιστορία.
Μαριάννα Τσότρα
Το Battle of the Sexes αξιοποιεί τη σύγχρονη συγκυρία της ανόδου του φεμινισμού και της liberal πολιτικής ορθότητας, για να αφηγηθεί μια ιστορία που αξίζει πραγματικά να ειπωθεί, με υπερβολικά ανάλαφρο και διασκεδαστικό τρόπο όμως.
Νίκος Γαργαλάκος
Για να μιλήσουμε και με τενιστικούς όρους, μπορεί η ταινία να μην πετυχαίνει έναν εμφατικό winner... αλλά τουλάχιστον κρατά το κίτρινο μπαλάκι μέσα στο παιχνίδι, χωρίς να υποπίπτει σε κάποιο ηχηρό αβίαστο λάθος. Παίζοντας όμως τόσο συντηρητικά, μάλλον το μόνο που μπορεί να αποκομίσει στο τέλος είναι μια... κολακευτική ήττα.
Τάσος Μελεμενίδης
2017-10-10
Το σκηνοθετικό δίδυμο που μας έδωσε πριν από χρόνια το Little Miss Sunshine πετά έξω από το γήπεδο το χιούμορ, λειτουργώντας κυρίως ακτιβιστικά και επαναλαμβάνοντας με διδακτικό τρόπο πως αν η χώρα δεν βρει τη σολομώντεια λύση στη μάχη των φύλων εντός και εκτός Χόλιγουντ, τότε στο μέλλον μπορεί να ξανασυμβούν οι ακρότητες που βλέπουμε εδώ και θα έπρεπε κανονικά να ανήκουν στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας.
Ακης Καπράνος
2017-10-08
Το βασικό της ζήτημα είναι ο έρωτας της Κινγκ για μια κομμώτρια, κομμάτι της πλοκής που η ταινία αποτυπώνει σε φιλμ με περισσή ευαισθησία. Οχι πως μένει απέξω ο Στιβ Καρέλ που, ομολογουμένως, έχει κι αυτός μια - δυο ευκαιρίες να χτίσει χαρακτήρα (και η ταινία τονίζει πως ο Μπόμπι Ριγκς δεν ήταν... μισογύνης αλλά άρρωστος τζογαδόρος). Μέχρι όμως να φτάσουμε στο μεγάλο γεγονός του αγώνα, έχουμε ήδη κουραστεί.
Λήδα Γαλανού
2017-10-12
Τόσο η Έμα Στόουν όσο κι ο Στιβ Καρέλ δίνουν δύο συναρπαστικές ερμηνείες, ενώ το φιλμ καταφέρνει να συγκινήσει, όχι μόνο για την έκβαση του αγώνα και την εξέλιξη των δύο ηρώων, αλλά και γιατί, όπως φαίνεται, το 2017 η συζήτηση για την ισότητα των φύλων χρειάζεται ακόμα έναν αγώνα.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2017-10-16
Η απόδοση του γεγονότος μέσω της συμβολικής διάστασής του γίνεται δυνατό αφηγηματικό όπλο στα χέρια των δύο σκηνοθετών, ακόμη κι αν η σατυρική χρήση του αποδυναμώνει αισθητά το τελικό αποτέλεσμα που φλερτάρει κάπως άστοχα με τη φαρσοκωμωδία. Δυνατή η ερμηνεία της Στόουν, ίσως συζητηθεί στα επερχόμενα όσκαρ.
Γιώτα Τσιορβά
2017-10-14
Η Μάχη των Φύλων ικανοποιεί τις ακαδημαϊκές προδιαγραφές μιας ταινίας αλλά παραμένει άνευρη και χωρίς ιδιαίτερο χαρακτήρα.
Γιώργος Νυκταράκης
Μια ταινία που έχει να προσφέρει, αλλά τελικά δεν μας δίνει όλα όσα υπόσχεται καθώς χάνεται μέσα σε αφέλειες και υπερβολές.
Σταύρος Γανωτής
Γενικά, είναι μια οσκαρικού τύπου δραμεντί, η οποία χάνει μεν τον στόχο στον οποίο επιβάλλονταν να επικεντρωθεί, αλλά κερδίζει πόντους για όσους βλέπουν σήμερα με τη χαλαρότητα των ηρώων του φιλμ το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Χρήστος Μήτσης
2017-10-04
Πιστό στην αναπαράσταση της εποχής και θερμό στην υποστήριξη των μηνυμάτων του αθλητικό δράμα, το οποίο διστάζει να προχωρήσει σε κάτι βαθύτερο από μια «στρογγυλή» κι εύπεπτη περιγραφή των γεγονότων.
Ρόμπυ Εκσιέλ
2017-10-06
Το γήπεδο του τένις ως τερέν σεξιστικής αναμέτρησης σε ένα ενδιαφέρον ιστορικά, έντιμο σε προθέσεις, αποτελεσματικό σε ερμηνείες, αλλά καθηλωμένο σε σχήματα κοινωνικό-αθλητικό δράμα.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2017-10-02
Η ταινία υπερασπίζεται με πάθος τη γυναίκα και την ίδια ώρα ξεμπροστιάζει την ανδρική αλαζονεία που εδώ τουλάχιστον αγγίζει τα επίπεδα της αυτοκαταστροφής!
Γιάννης Παναγούλιας
Περισσότερο ως τηλεοπτική εκδοχή, περιγράφει δίχως να αναλύει ή να εμβαθύνει στην ουσία, απομακρύνοντας από την πλοκή την αφορμή συμπεριφορών και αποφάσεων των πρωταγωνιστών, κάτι που θα μπορούσαμε να δικαιολογήσουμε γνωρίζοντας τον πρότερο βίο τους.
kazanipouvrazei
Το φιλμ που δεν μαγνητίζει ούτε ως αθλητικό δράμα εποχής, ούτε ως ελαφριά κομεντί, είναι αρκετά υποτονικό και στην τελική δεν σκοράρει καμία νίκη υπέρ του γυναικείου φύλου κατά τη γνώμη μου. Αντιθέτως θα έλεγα, πως προσβάλει με την ευκολία που διαχειρίζεται σοβαρά θέματα, υποβιβάζοντάς τα συνεχώς στο επίπεδο του θεάματος και της φτηνής προβολής.
