Η Τελευταία Πινελιά(2017)
(Final Portrait) | Πρώτη προβολή: 19-10-2017
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Όλη η ταινία αναδύει την αέρινη ομορφιά που έχουν οι εξαϋλωμένες γλυπτές ανθρώπινες φιγούρες του Τζιακομέτι. Όπως εκείνες, έτσι και η πλοκή της «Τελευταίας Πινελιάς», είναι μια άρρηκτη, ακίνητη συνομιλία γεμάτη νεύρο και λαχτάρα για ζωή.
Τατιάνα Καποδίστρια
Με αφορμή την τελευταία προσωπογραφία που ζωγράφισε ο Αλμπέρτο Τζακομέτι, ο σπουδαίος Τζέφρι Ρας καταθέτει ένα απολαυστικό πορτρέτο του μυθικού ελβετού εικαστικού, υπό την κομψή, εμπνευσμένη καθοδήγηση του Τούτσι.
Ακης Καπράνος
2017-10-16
Πρωταγωνιστεί ένας υπέροχος Τζέφρι Ρας, ενώ ο Στάνλεϊ Τούτσι σκηνοθετεί με χαρακτηριστική κομψότητα.
Χριστίνα Καλογεροπούλου
Ο Tucci κατάφερε να δημιουργήσει ένα πορτραίτο του καλλιτέχνη, που σίγουρα θα χλεύαζε επιδοκιμαστικά όμως ο ίδιος, φανερώνοντας το ταλέντο του να είναι μινιμαλιστής και μετριοπαθής, μα συνάμα τόσο ψυχογραφικά εστιασμένος.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2017-10-20
Ένα συναρπαστικό ταξίδι στον εσωτερικό κόσμο του δημιουργού/καλλιτέχνη, παρέα με ένα μεγάλο ηθοποιό που μας δίνει μιαν ακόμη εξαιρετική ερμηνεία.
Μάρω Κακοσίμου
Η ταινία, όπως ίσως οι περισσότερες βιογραφίες καλλιτεχνών, δημιουργεί πολύ όμορφες εικόνες. Παίζει με το σκοτάδι και το φως, που αγκαλιάζει ή άλλες φορές αντανακλάται από τις διαφορετικές επιφάνειες – και το χρώμα.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2017-10-08
Η σχέση του Αμερικανού συγγραφέα Τζέιμς Λόρντ και του διάσημου Ελβετού γλύπτη Αλμπέρτο Τζιακομέτι είναι ένα καθαρό τέχνασμα, με τον Λορντ να λειτουργεί ως καταλύτης για να αποτυπωθεί η άνιση, άπιαστη προσωπικότητα του άλλοτε μανιακού κι άλλοτε προσγειωμένου και γεμάτου κατανόηση Τζιακομέτι.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2017-10-14
Στιγμές ιδιοφυΐας εναλλάσσονται με στιγμιότυπα εκκεντρικότητας όσο ο συμπαθέστατος Στάνλεϊ Τούτσι (θαυμάσιο το πρώτο του σκηνοθετικό φιλμ με τίτλο «Big night») φιλοτεχνεί το πορτρέτο του Τζιακομέτι τον οποίο πάντως υποδύεται με υπερβάλλοντα κωμικό ζήλο ο Τζέφρι Ρας.
Λήδα Γαλανού
2017-10-12
Μια χαμηλών τόνων και φιλοδοξιών, αλλά ευαίσθητη σκιαγράφηση των ανασφαλειών ενός δημιουργού, με χάρη στην αναπαράσταση της εποχής και δύο υπέροχες ανδρικές ερμηνείες.
Κατερίνα Ανδρεάκου
2017-10-10
Είσαι των Καλών Τεχνών; Αν ναι, τότε θα την εκτιμήσεις δεόντως. Αν όχι, αποτελεί και πάλι μια ενδιαφέρουσα επιλογή με πολύ καλές ερμηνείες, όμως είναι σε σημεία αρκετά υποτονική, αργή και με τάσεις προς το στυλ... «κουλτούρα να φύγουμε», που ενδεχομένως να ξενίσει μια πιο «ζωντανή» μερίδα του κοινού.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2017-10-06
...μέσα από μια ανορθόδοξη, παράξενη φιλία, η «Τελευταία πινελιά» μιλάει κυρίως για την ίδια τη διαδικασία της δημιουργίας της τέχνης: οργή, απελπισία, απόγνωση αλλά και μεγάλη χαρά.
Πάνος Αχτσιόγλου
2017-10-04
Ο γνωστός ηθοποιός Στάνλεϊ Τούτσι επιδίδεται σε κινηματογραφικά μαθήματα ζωγραφικής και παρότι τα χρώματα της παλέτας του φαντάζουν ιδανικά, εντούτοις το ολοκληρωμένο αποτέλεσμα δείχνει να στερείται πειθούς, μοιάζοντας με μια επιτηδευμένα αντισυμβατική και τελικά ανέμπνευστη απομίμηση μαζικής παραγωγής.
Παναγιώτης Πυλαρινός
Ο Stanley Tucci επενδύει στην σχέση των δυο πρωταγωνιστών του και αφήνει μέσα από αυτήν να αναδειχθεί η προσωπικότητα και το πνεύμα του ζωγράφου, χωρίς να εστιάζει αποκλειστικά σε βιογραφικά στοιχεία, τα οποία απλώς προκύπτουν μέσα από αυτή την ιδιότυπη φιλία, καταφέρνοντας παράλληλα να διεισδύσει στο μυαλό του μεγάλου αυτού καλλιτέχνη, ξεφεύγοντας από τα μονοπάτια μιας τυπικής βιογραφίας.
Χρήστος Μήτσης
2017-10-02
Εξαιρετικός για άλλη μία φορά, ο Τζέφρι Ρας μεταφέρει ένα μεγάλο μέρος αυτής της χαοτικής εσωτερικής πάλης στην οθόνη, τη στιγμή που ο Τούτσι δυσκολεύεται να την υποστηρίξει με μια εξίσου δυνατή δραματική ιστορία κι ενδιαφέροντες περιφερειακούς χαρακτήρες.
Γιώργος Νυκταράκης
2017-10-01
Τελικά το πορτραίτο δείχνει άχρωμο και ανέμπνευστο. Και δυστυχώς λείπουν πολλές περισσότερες από μία Τελευταία Πινελιά.
