Θαύμα(2017)
(Wonder) | Πρώτη προβολή: 28-12-2017
nikos fekkas
Αλλά πέρα από τη διαφορετικότητα, τις άσχημες στιγμές που περνά η παιδική ψυχή και πώς αυτές αντανακλώνται σε ολόκληρο το φάσμα της ψυχοσύνθεσης του, προβάλλεται και ολόκληρη η οικογένεια του και πως εκείνη διαχειρίζεται με απόλυτο σεβασμό και αγάπη μια τέτοια κατάσταση.
Νατάσσα Λούππου
Aν και έχει φτιάξει μια ταινία «γλυκόπιοτη» και με χιούμορ, ο Chbosky μας παρουσιάζει την ιστορία με προφανή τρόπο, προσπαθώντας να εκμαιεύσει τη συγκίνησή μας λίγο "χειριστικά" θα τολμούσα να πω, γι' αυτό και δε θα χαρακτήριζα τη σκηνοθεσία του τόσο ευφυή και ξεχωριστή. Αν η μυθοπλασία της συγγραφέως R.J. Palacio δεν ήταν έτσι κι αλλιώς τόσο ιδιαίτερη και άξια συγκίνησης, το πιθανότερο είναι να είχαμε απλώς άλλη μια αμερικάνικη κομεντί.
Μαριάννα Τσότρα
Το "Wonder" είναι μια ευαίσθητη, τρυφερή ταινία, συχνά ηθελημένα και βεβιασμένα μελοδραματική, κάτι αναπόφευκτο βέβαια για ταινίες τέτοιας θεματικής, που σέβεται όμως το υλικό της και φροντίζει οι χαρακτήρες της να μην είναι χάρτινοι και μονοδιάστατο.
Μαρία Γκιούλη
Στοργική και ξεχωριστή, με μία συναισθηματική φόρτιση που είναι δεδομένη και καλοδεχούμενη το Wonder είναι το κινηματογραφικό «θαύμα» των ημερών.
Γιώργος Νυκταράκης
Αποτελεί μια διδακτική, συγκινητική, και ευαίσθητη ιστορία, η οποία εκμεταλλεύεται με έναν γνωστό αλλά καλοδουλεμένο τρόπο το υλικό της για να κάνει ένα ιδιαίτερα πετυχημένο μάθημα ανθρωπιάς.
Αγγελική Αντωνίου
Το Wonder (Θαύμα) μέσα στα πλαίσια της πολιτικής ορθότητας και του βαρύ μελοδράματος είναι μια ιστορία που πρέπει να ακουστεί, έστω και αν πρέπει να το κάνει δυνατά, και να δώσει στο κοινό να καταλάβει ακόμα μια φορά πόσο ενδιαφέρων είναι να είσαι διαφορετικός.
Τάσος Ντερτιλής
Το Θαύμα προσπαθεί να είναι και σχεδόν τα καταφέρνει να γίνει αυτό που λέγεται «ιδανική οικογενειακή κινηματογραφική έξοδος». Με ή χωρίς χαρτομάντηλα.
Άγγελος Πολύδωρος
Μια τυπική ταινία για τη συμπόνοια και την αποδοχή και ένα σχόλιο για την ευρύτερη κοινωνία και το πως πρέπει να αντιμετωπίζει τα άτομα με ιδιαιτερότητες, αλλά και ένα μάθημα ζωής από τον κεντρικό ήρωα που θα αποδείξει ότι δεν μπορείς να είσαι σαν τους άλλους όταν έχεις γεννηθεί για να ξεχωρίζεις.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2017-12-20
Βασισμένη στο ομότιτλο best seller της Ρ.Τζ. Παλάσιο (κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος), το «Θαύμα» είναι φτιαγμένο με όλα τα συστατικά μιας ταινίας προορισμένης να συγκινήσει. Και αυτό ακριβώς καταφέρνει.
kazanipouvrazei
Όχι κάτι το πρωτότυπο, αλλά σίγουρα ένα ανεβαστικό, feel good έργο, με διαχρονικά μηνύματα.
Γιώργος Δαβίτος
Ένα συμβολικό πορτρέτο της σημερινής κοινωνίας, με έμφαση στις ασυμμετρίες και τις προκαταλήψεις που μπορούν να βρεθούν παντού. Ένα έργο που παρά τα εμφανή ελαττώματά του εξετάζει την κοινωνία μας, αλλά τελικά μας δίνει πίστη στην ανθρωπότητα.
zerVo
Αποτέλεσμα όλων των καλά μελετημένων συνιστωσών, είναι το πραγματικά όμορφο και crowdpleaser Θαύμα, που συμβαδίζει απόλυτα και αρμονικά με την γιορτινή ατμόσφαιρα, εννοείται προσφέροντας μια βουρκωμένων ματιών, μα ηλιόλουστη και ευτυχισμένου φινάλε έξοδο.
Αγγελική Στελλάκη
2017-12-12
Η ταινία κάπως καταφέρνει να βρει τις ισορροπίες ώστε να μην γίνει υπερβολικά μελοδραματική, ενώ σε αυτό το σημείο βοηθάνε και οι αναφορές στην ποπ κουλτούρα (και ειδικότερα στον κόσμο του Star Wars), δείχνοντας πώς μπορεί ένα ψεύτικο σύμπαν, μια ταινία να βοηθήσει κάποιον να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες.
Τατιάνα Καποδίστρια
...συμπαθητική και σίγουρα καλοπαιγμένη ταινία για παιδιά.
Τάσος Μελεμενίδης
2017-12-14
Όπως και να 'χει, το «Θαύμα» είναι πρωτίστως αξιοπρεπές, τουλάχιστον στη μεγαλύτερη διάρκειά του, λόγω της μάχης που δίνει να μην καταλήξει δακρύβρεχτο. Η κορύφωσή του δε βοηθά προς αυτό το σχέδιο, όμως σε σχέση με αντίστοιχες ταινίες του παρελθόντος που βγαίνουν κατά την περίοδο των Χριστουγέννων και αποτελούν ένα επιθετικό κύμα προσποιημένης ανθρωπιάς, εδώ ξεχωρίζει η προσπάθεια αποφυγής της αμετροέπειας.
Έλενα Χριστοπούλου
2017-12-18
Στανταράκι το συναισθηματικό ξεζούμισμα το οποίο έχουν αποθεώσει σε τέχνη οι Αμερικανοί, πάσες συντηρητισμού κάτω από το τραπέζι, λυτρωτικό κλάμα και το χαμόγελο της Τζούλια Ρόμπερτς να τα κάνει όλα καλά.
Σταύρος Γανωτής
Ο Stephen Chbosky παραδίδει ένα φιλμ δίχως να διεκδικεί υψηλές ποιοτικές δάφνες, μα την ίδια ώρα, βάζει ένα λιθαράκι που μπορεί να φανεί αρκετό στο να φέρει στον ίσιο δρόμο ένα παιδί που αμφιβάλει για τα αυτονόητα ή κάποιο άλλο που παλινδρομεί ανάμεσα στην ευγένεια και να γίνει το «κωλόπαιδο» της τάξης...
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2017-12-10
...μια ταινία που μοιάζει με διασταύρωση της «Μάσκας» του Πίτερ Μπογκντάνοβιτς και του «Έπους του κυρίου Χόλαντ» και είναι αναμφισβήτητα καλοφτιαγμένη και αναμφίβολα χειριστική στο σύνολο του αντι-κυνισμού της.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2017-12-16
Οι θετικές ερμηνείες –ειδικά η Τζούλια Ρόμπερτ χτίζει μια ρεαλιστική περσόνα με ειδικό βάρος μετά από καιρό– ξεχωρίζουν και η απρόσμενη feelgood διάθεση (καταλύτης ο χαρακτήρας του ανάλαφρου, χιουμορίστα μπαμπά Όουεν Γουίλσον) σε στιγμές που το δράμα τείνει να το παρακάνει, μετατρέπουν την ταινία σε μια ευπρόσδεκτη, αν μη τι άλλο, δημιουργία που βλέπεται άνετα.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Ακόμα μια ιστορία για την ανθρώπινη διαφορετικότητα, από αυτές που το Χόλιγουντ, έστελνε κάποτε στα βραβεία Όσκαρ.
Χρήστος Μήτσης
2017-12-08
Το μελόδραμα, η πολιτική ορθότητα και τα μηνύματα υπέρ της διαφορετικότητας χτυπούν κόκκινο σε ένα crowd pleasure οικογενειακό δράμα για πολλά χαρτομάντιλα.
Λήδα Γαλανού
2017-12-06
Οι ερμηνείες είναι θαυμάσιες, η πρόθεση φιλότιμη –όπως και το μήνυμα ότι συχνά το «διαφορετικό» σημαίνει ξεχωριστό–, αλλά η ταινία εκτυλίσσεται τόσο βαρύγδουπα και τόσο προβλέψιμα, που μοιάζει σαν κανείς να την έχει ήδη δει.
Γιάννης Φραγκούλης
Η ταινία έχει καλές προθέσεις, αλλά αυτές υπάρχουν όπως θα τις δούμε οπουδήποτε αλλού. Η υποκριτική του Owen Wilson είναι τρομερά ψεύτικη. Η βραδύτητά του, όπως και σε παλιότερες ταινίες, δεν προσδίδει κάτι ιδιαίτερο στο χαρακτήρα που ενσαρκώνει. Η Julia Roberts προσπαθεί να δώσει ένα μελοδραματικό τόνο με τη χαμηλή φωνή της και τους χαμηλούς ρυθμούς της υποκριτικής της, να δείξει πόσο υποφέρει.
Ηλίας Φραγκούλης
2017-12-02
Από εκείνα τα οικογενειακά της κλάψας, με τον διδακτισμό που φαντάζεται ο κάθε κοινός νους, με τόσο προκατασκευασμένες «συγκινήσεις», που περιμένεις μπας και βγει κι ένα επώνυμο brand και παραδεχτείς ότι έβλεπες ένα τεράστιο διαφημιστικό... «ανθρωπιάς».
Ρόμπυ Εκσιέλ
2017-12-04
Politically correct μελούρα με καλό καστ κι ακόμα καλύτερα αισθήματα. Που μπορεί να μουσκεύουν μαντήλια, πάντως τον εγκέφαλο τον αφήνουν ολικά στεγνό.
Ακης Καπράνος
...η ιστορία χρησιμοποιείται ως εργαλείο κλάψας, συγκίνησης και κηρύγματος περί διαφορετικότητας...
