Mudbound: Δάκρυα στον Μισισιπή(2017)
(Mudbound) | Πρώτη προβολή: 22-02-2018
Στέργιος Πουλερές
Είναι μια ταινία που σου γδέρνει την ψυχή το Mudbound. Έτσι συμβαίνει με την αλήθεια. Όταν ζεις σε άγνοια, είσαι ήρεμος. Όταν μαθαίνεις την αλήθεια, η ψυχή σου αρχίζει να σε σκίζει από μέσα σαν τους φυλακισμένους που σκαλίζουν τις μέρες που είναι στη φυλακή.
Γιάννης Πατλάκας
Η ταινία πέρα από κάποιες ελάχιστες μικρές φλυαρίες μοιάζει ένα αψεγάδιαστο αντιρατσιστικό ποίημα που θα θυμόμαστε για χρόνια και είναι κλάσεις ανώτερο από αντίστοιχης θεματικής ταινίες που βραβεύτηκαν με Οσκαρ τα τελευταία χρόνια, όπως για παράδειγμα το "12 χρόνια σκλάβος".
Δημήτρης Φλωρής
Το Mudbound είναι μία ταινία που δεν ασχολείται με δομές αλλά με τα συαναισθηματικά τόξα των χαρακτήρων της. Πρόκειται για μία αξιοσέβαστη παραγωγή που έχει να αφήσει το δικό της στίγμα στον Αμερικάνικο κινηματογράφο μέσα από την ιδιαιτερότητα του σεναρίου της.
Τατιάνα Καποδίστρια
Καταπληκτική φωτογραφία, συμπαγής ατμόσφαιρα και εξαιρετικό καστ σ' αυτή την γεμάτη συναίσθημα κι αποχρώσεις κατάδυση στον αμερικανικό Νότο του 1940, όπου λευκοί και μαύροι είναι ίσοι μόνο όταν πολεμάνε...
Κατερίνα Σιδηροπούλου
Το «Mudbound: Δάκρυα στον Μισισιπή» είναι μια παραγωγή του Netflix που κάνει την εμφάνισή της και στην κινηματογραφική αίθουσα, με το αποτέλεσμα να είναι τόσο πετυχημένο που σίγουρα δεν μιλάμε για μια ταινία που προορίζεται μόνο για την τηλεόραση.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2018-02-20
Η Ρις δεν περιορίζεται απλά στην ανάπτυξη των καταστάσεων και των χαρακτήρων, σε χώρους που η φωτογραφία της Ρέιτσελ Μόρισον τονίζει άλλοτε τη βρομιά, τη λάσπη και γενικά την αγριότητα της φύσης, και άλλοτε το λυρισμό τους, αλλά και εκμεταλλεύεται τη φωνή off, βάζοντας κάθε τόσο τους έξι βασικούς χαρακτήρες της να αφηγούνται, με ποιητικό συχνά οίστρο, τις σκέψεις τους.
Παναγιώτης Πυλαρινός
Η σκηνοθέτης Dee Rees εκτελεί αριστοτεχνικά τη μελέτη των χαρακτήρων της, γεμίζοντας το κάδρο της με εικαστικά πλάνα τόσο μεγάλα και ισχυρά όσο τα συναισθήματα που αντλεί από το θαυμάσιο cast της.
Γιώργος Καραλιάς
Η Rees χειρίζεται εξαίσια τους ηθοποιούς της και καταφέρνει να αντλήσει δυνατά συναισθήματα από όλους. Το Mudbound είναι ένα μελόδραμα υψηλού διαμετρήματος, και εδώ το μελόδραμα είναι κάτι θετικό που έχει πραγματικό αντίκτυπο στον θεατή.
Τάσος Χατζηευφραιμίδης
2018-02-18
Κι αν ο βούρκος της οπισθοδρόμησης απειλεί και πάλι να πνίξει κάθε έννοια προόδου, η Ντι Ρις με ευαισθησία και δυναμισμό τολμά να επιμείνει στην αγάπη που καταφέρνει να επιβιώσει και να ανθίσει ακόμα και κάτω από τις πλέον αντίξοες συνθήκες. Σαν ένα λουλούδι μέσα στη λάσπη.
Χρυσαυγή Πατσάκη
Το "Mudbound" είναι εν τέλει ένα κερδισμένο στοίχημα για το Netflix κι αυτό γιατί καταφέρνει να μεταφέρει ένα ηχηρό μήνυμα κατά του ρατσισμού, το οποίο είναι επίκαιρο και απαραίτητο.
Πάνος Γκένας
Το υποψήφιο για 4 Όσκαρ «Mudbound» της Ντι Ρις είναι ένα αυθεντικό, συγκινητικό δράμα φυλετικών διακρίσεων και μαζί το (κερδισμένο) στοίχημα της διαδικτυακής πλατφόρμας Netflix.
Τάσος Ντερτιλής
Ακαδημαϊκό αλλά απολαυστικό, το φιλμ εντάσσεται στο νέο κύμα ταινιών (όπως οι Αφανείς Ηρωίδες) που ξαναγράφουν την Ιστορία, βάζοντας στο κάδρο και τη Μαύρη κοινότητα που μέχρι πρόσφατα ήταν κινηματογραφικά διακοσμητική έως και αόρατη.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2018-02-14
Προσιτός, κοινωνικός κινηματογράφος με επίκαιρο θέμα (δεν είναι τυχαίο που αυτή η ταινία γυρίστηκε σήμερα), δικαίως έφτασε μέχρι τα Οσκαρ διεκδικώντας βραβεία σε τέσσερις κατηγορίες, από τις οποίες η μία γράφει Ιστορία: η Ρέιτσελ Μόρισον είναι η πρώτη γυναίκα διευθύντρια φωτογραφίας που διεκδικεί Οσκαρ.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2018-02-12
Η Ντι Ρις αναπτύσσει χωρίς έκδηλες χειρονομίες τον ρατσισμό, προσπαθώντας να ακυρώσει τον ηρωισμό στα μάτια μιας κοινωνίας με βαθιές, ακλόνητες προκαταλήψεις.
Έλενα Χρηστοπούλου
2018-02-16
Εκεί που η Ρις χάνει την ισορροπία είναι στο σενάριο, το οποίο ευνοεί τον εμφανώς γυαλισμένο διάλογο και τη ροπή προς το μελόδραμα, καταλήγοντας σε κάποια κλισέ της πλοκής, όπως το ερωτικό τρίγωνο ανάμεσα στα δυο αδέρφια και τη γυναίκα του ενός. Κι αν ο δραματικός υπερτονισμός βαραίνει την υπόθεση, η υπέροχη τελευταία σκηνή έρχεται ευτυχώς να αναπληρώσει. Πολλά τα δάκρυα στο Μισισιπή.
Γιάννης Φραγκούλης
Το μήνυμά της είναι ξεκάθαρο και θέλει το χρόνο του για να γίνει αντιληπτό και, κατά συνέπεια, αντικείμενο μιας μεγάλης κουβέντας. Τελικά, όπως καταλαβαίνουμε αυτή η πληγή του ρατσισμού θέλει πολύ χρόνο και φροντίδα να κλείσει. Ταινίες σαν αυτή προωθούν μία συζήτηση που ενοχλεί, ειδικά την κυβέρνηση των ΗΠΑ.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2018-02-06
Οι ερμηνείες στέκονται στο ύψος τους (κρατήστε το όνομα του Γκάρετ Χεντλαντ, αφού σε λίγο καιρό όλοι θα μιλούν για αυτόν), η σκιαγράφηση των χαρακτήρων είναι πειστική, φωτογραφία και μουσική συμβάλλουν δημιουργικά στη δυνατή απεικόνιση της εποχής, αλλά η πλοκή από ένα σημείο και ύστερα υποχωρεί σε μια προβλέψιμη ματιά πάνω στο φυλετικό ζήτημα και τον ανεπίδοτο έρωτα.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2018-02-10
Η Ντι Ρις συνθέτει περίτεχνα τη μεταπολεμική αμερικανική ταυτότητα, σκοντάφτοντας όμως στο απλωμένο της σενάριο, που στερεί ένταση, στιβαρότητα και ρυθμό από την ταινία.
Ακης Καπράνος
2018-02-08
Πρόκειται για παραγωγή τηλεοπτικού καναλιού, φτιαγμένη μεν για τον κινηματογράφο, αλλά στημένη έτσι ώστε να λειτουργεί (επί της ουσίας) καλύτερα στη μικρή οθόνη. Υπέροχη όμως η Κάρεϊ Μάλιγκαν, όπως και ο Τζέισον Κλαρκ. Τα 'χουμε δει και καλύτερα όμως.
Κατερίνα Ανδρεάκου
2018-02-04
Συναισθηματικά δυνατή ταινία με εξαιρετική φωτογραφία, από μια πολλά υποσχόμενη, ανερχόμενη σκηνοθέτιδα.
Γιάννης Αποστολίδης
Με αξιοπρεπείς ερμηνείες που δεν εντυπωσιάζουν αλλά στέκονται στο ύψος των περιστάσεων, προσεγμένη καλλιτεχνική διεύθυνση με εξαιρετική φωτογραφία και αναπαράσταση της εποχής κι ένα σάουντρακ με μαύρες, γκόσπελ μουσικές το «Mudbound» αποτελεί ακόμη ένα κερδισμένο στοίχημα του Netflix.
Λήδα Γαλανού
2018-02-02
Η ταινία δεν ξεπερνά το μελόδραμα και τα κλισέ του είδους, παρά την κοινωνικοπολιτική της επικαιρότητα και τις τέσσερις υποψηφιότητες για Οσκαρ, ανάμεσά τους για πρώτη φορά σε γυναίκα διευθύντρια φωτογραφίας σε μεγάλου μήκους ταινία, τη Ρέιτσελ Μόρισον.
