Το Σπίτι Δίπλα στη Θάλασσα(2017)
(La Villa) | Πρώτη προβολή: 01-03-2018
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2018-03-20
Με ένα καλογραμμένο σενάριο, και με εξαιρετικές ερμηνείες απ' όλους τους ηθοποιούς του, (μ' επικεφαλής την Αριάν Ασκαρίντ και τον Ζαν-Πιερ Νταρουσέν) ο Γκεντιγκιάν αναπτύσσει με λεπτομέρεια και διεισδυτικότητα τους τρεις βασικούς του χαρακτήρες, χωρίς να παραμερίζει και τα διάφορα δευτερεύοντα πρόσωπα...
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2018-03-18
Σε ένα ονειρώδες περιβάλλον, στενό σε κλίμακα άρα ιδανικό για παιδιά που μεγαλώνουν, ο Γκεντιγκιάν αγκαλιάζει με ανοιχτοσύνη σκληρές καρδιές οχυρωμένες σε διαφορετικά μονοπάτια ζωής που ανακτούν την οργανική τους συνωμοτικότητα.
Τάσος Ντερτιλής
Ουτοπία για την ουτοπία αλλά καλογραμμένη και καλοπαιγμένη, η ταινία ανοίγει και κλείνει ποιητικά με το βλέμμα καρφωμένο στην απεραντοσύνη της θάλασσας, πέρα από τον παραδεισένιο όρμο.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2018-03-14
Το Μεταναστευτικό, η απώλεια, η ορφάνια, η κρίση αξιών, η απιστία είναι στοιχεία που σχολιάζονται στην ταινία βρίσκοντας τη θέση τους σε ένα σενάριο – υπόδειγμα.
Παναγιώτης Πυλαρινός
...ένα κλασικό πλην όμως σφιχτοδεμένο οικογενειακό δράμα.
Ακης Καπράνος
2018-03-16
Ο Ρομπέρ Γκεντιγιάν ρίχνει κλεφτές ματιές σε ολόκληρη τη γαλλική κοινωνία σήμερα. Δεν το κάνει πάντα με κομψότητα, το κάνει όμως με τιμιότητα, και οι ηθοποιοί του (Αριάν Ασκαρίντ, Ζαν - Πιερ Νταρουσέν, Ζεράρ Μεϊλάν, Αναΐς Ντεμουστιέ) τον υπηρετούν πιστά. Τι να σας πω, δεν είναι αριστούργημα, αλλά αξίζει.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Δεν μπορώ να κρατήσω... κακία στον Guédiguian. Ακόμα κι όταν κάνει μαζεμένα λάθη σε μια ταινία όπως τούτη, που φτιάχτηκε με όλες τις καλές προθέσεις. Είχε τον «Βυσσινόκηπο» στο μυαλό του ο συμπαθής δημιουργός όταν αποφάσισε να γυρίσει τούτη την ταινία. Το τελικό αποτέλεσμα πάντως δεν τον δικαιώνει
Παύλος Γκουγιάννος
Η ταινία επαναλαμβάνει όλα τα μοτίβα που ξέρουμε από την φιλμογραφία του σκηνοθέτη. Και ενώ «Τα Χιόνια του Κιλιμάντζαρο» εγκωμιάστηκαν για την απλότητα και την ειλικρίνειά τους, το σενάριο αυτήν τη φορά (γραμμένο από τον Guediguian και τον Serge Valletti, μαζί είχαν γράψει και τον «Μίτο της Αριάν») καταλήγει να μοιάζει απλοϊκό και ώρες-ώρες αχρείαστα επεξηγηματικό.
Αγγελική Στελλάκη
Πιο δυνατό το πρώτο μέρος της ταινίας και πιο «δεμένο» αφηγηματικά -στηρίζεται κυρίως στη σχέση της κόρης με τον πατέρα της, βασικό κομμάτι της πλοκής-, με το δεύτερο μέρος να «χάνεται» συχνά σε δαιδαλώδεις διαδρόμους νέων χαρακτήρων, των οποίων τις ιστορίες αδυνατείς να παρακολουθήσεις. Ένα μάλλον αχρείαστο ρομάντσο δεν βοηθά.
Τατιάνα Καποδίστρια
2018-03-04
Τρία μεσήλικα αδέλφια ξανασμίγουν στο παραθαλάσσιο οικογενειακό σπίτι στη Μασσαλία, αλλά οι παρελθοντολογικές αποτιμήσεις-κατηγόριες θα γειωθούν από ένα εντελώς ρεαλιστικό (και πολιτικό) δράμα, φιλμαρισμένο με τον γνωστό ουμανισμό του Γκεντιγκιάν.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2018-03-10
...η μελαγχολία και η απογοήτευση βαραίνουν τόσο πολύ στα καρέ – αρκετά ανιαρό κάποιες στιγμές το φιλμ– που ακόμη και το θεωρητικά ελπιδοφόρο φινάλε δεν μπορεί να λογιστεί ως τέτοιο. Ευτυχώς όμως που οι έννοιες του ανθρωπισμού (το κομμάτι με τα τρία προσφυγόπουλα) και της κοινωνικής δικαιοσύνης, προσδίδουν στο έργο την πολιτικοκοινωνική ανάγνωση που έχει τόσο ανάγκη.
Χρήστος Μήτσης
2018-03-12
Πολιτικά ευαίσθητο και συγκινητικό, παραφορτωμένο όμως και απλοϊκό στην κορύφωσή του δράμα χαρακτήρων που φέρνει στο νου τον «Βυσσινόκηπο» του Τσέχοφ.
Λήδα Γαλανού
2018-03-08
Ποτέ στο σινεμά του Γκεντιγκιάν δεν πειράζει που από την αρχή γνωρίζεις πού βρίσκεται το τέλος, αρκεί να έχει τη σεναριακή και ανθρωποκεντρική ιδιαιτερότητα που δίνει στη διαδρομή ενδιαφέρον και που μοιάζει να λείπει απ' αυτήν εδώ τη βόλτα.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2018-03-06
Ακόμη κι αν η ταινία δεν υπολείπεται σε ευαισθησία και κοινωνική οξύτητα σε σχέση με το προηγούμενο έργο του σκηνοθέτη της, αφήνει την αίσθηση ενός φιλμ που δεν νιώθεις απλά ότι το έχεις ξαναδεί, μα ότι το έχεις ξαναδεί πολύ καλύτερο και πολύ πιο αποτελεσματικό κοιτάζοντας πίσω στην πλούσια φιλμογραφία του Ρομπέρ Γκεντιγκιάν.
Στέργιος Πουλερές
Το σκηνικό θυμίζει αρκετά το August Osage County. Αλλά με λιγότερο κωμικά-γκροτεσκό στοιχεία. Ένας κλασσικός δραματικός τόνος της γαλλικής σινε-κουλτούρας.
Έλενα Χρηστοπούλου
...οι φυσιογνωμίες είναι οικείες, αλλά οι εικόνες χιλιοειδωμένες.
Πάρις Μνηματίδης
Παρότι το σύνολο στέκεται αξιοπρεπώς, ελάχιστα είναι αυτά που λαμβάνει κάποιος παρακολουθώντας το.
Νίκος Παλάτος
2018-03-02
Σαν οικογενειακό δράμα έχει ένα ενδιαφέρον, η αισθηματική όμως υποπλοκή, μαζί με την ξεκάρφωτη ανθρωπιστική που μοιάζει να έχει «πεταχτεί» στην υπόθεση λόγω... επικαιρότητας, καταστρέφουν κάθε καλή πρόθεση.
Νεκτάριος Σάκκας
...το «Ένα Σπίτι Δίπλα στη Θάλασσα» μοιάζει με ταινία γυρισμένη από κάποιον που κοιμήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του '80 και ξύπνησε ξαφνικά στο σήμερα.
