Μετά τον Χωρισμό(2017)
(Jusqu'à la Garde) | Πρώτη προβολή: 15-03-2018
Δημήτρης Μπούρας
Ο Λεγκράν, έχοντας ως αφετηρία του ένα οικογενειακό δράμα τύπου «Κράμερ εναντίον Κράμερ», δημιουργεί ένα ρεαλιστικό νευρώδες θρίλερ γύρω από έναν άνδρα που προσπαθεί να ανοίξει μια κλειστή πόρτα. Η ένταση, που κλιμακώνεται υποδειγματικά, είναι κατά κύριο λόγο εσωτερική. Οι δε ήρωες είναι πέρα για πέρα αληθινοί.
Απόστολος Πάππος
2018-03-20
Πρόκειται για ένα εξαιρετικά καλογυρισμένο, αγωνιώδες και με πολλά καλά δοσμένα στοιχεία της μανιέρας των αισθηματικών/οικογενειακών θρίλερ.
Παύλος Γκουγιάννος
Πρόκειται για έναν απόλυτα δίκαιο αργυρό λέοντα και ένα από τα εντυπωσιακότερα σκηνοθετικά ντεμπούτα των τελευταίων χρόνων.
Τάσος Ντερτιλής
Η στιβαρή, σωματώδης παρουσία του Ντενί Μενοσέ ως Αντουάν προκαλεί στη Μίριαμ της Λέα Ντρικέρ αλλά και στο θεατή μια βαθιά ακαθόριστη ανησυχία που εκφράζεται σωματικά, ενισχύοντας συνεχώς το σασπένς και προετοιμάζοντας το έδαφος για το εκρηκτικό φινάλε.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Ο Legrand χτίζει την ταινία του μεθοδικά και με προσήλωση στον τελικό του στόχο. Οι θεατές που θα επιλέξουν να δουν την ταινία χωρίς να διαβάσουν κάτι γι' αυτήν και χωρίς να γνωρίζουν για την ύπαρξη της μικρού μήκους, χωρίς να την έχουν δει, και καταλαβαίνουν και ιντριγκάρονται και βρίσκονται καρφωμένοι στις καρέκλες τους με ολοένα και περισσότερη ένταση και ψυχική αναταραχή! Μεγάλο επίτευγμα αυτό του σκηνοθέτη, που βοηθιέται τόσο από τις ερμηνείες όσο και από το μοντάζ αλλά και από τις επιλογές που κάνει σε ότι αφορά τον ήχο.
Πάνος Γκένας
2018-03-18
Ένας διαλυμένος γάμος και η διαμάχη κηδεμονίας που ακολουθεί, γίνονται μία ανατριχιαστική καταγραφή κοινωνικού σινεμά που καθηλώνει.
Βαρβάρα Κοντονή
2018-03-16
«Καμουφλαρισμένο» δράμα για γερά νεύρα, το «Μετά τον Χωρισμό» είναι ένα ντεμπούτο που αξίζει να προσέξεις, για ένα θέμα περισσότερο οικείο από όσο θα θέλαμε. Καταπληκτικές ερμηνείες, με μπροστάρη τον πιτσιρικά Τομά Γκιοριά σε «διπλό» ρόλο («προστάτης» της φοβισμένης μητέρας και ταυτόχρονα εξιλαστήριο θύμα προς εκμετάλλευση στα χέρια του πατέρα του), λιτή σκηνοθεσία και μια κορύφωση απρόσμενης δυναμικής που θα θυμάσαι για καιρό. Στα συν και η ολοκληρωτική έλλειψη μουσικού score που σιγοντάρει υποδόρια στο χτίσιμο της ατμόσφαιρας.
Τατιάνα Καποδίστρια
2018-03-14
Λιτή ρεαλιστική αφήγηση χωρίς μουσικές και τρικ, στιβαρή σκηνοθεσία, εναγώνιος ρυθμός, και εξαιρετικές ερμηνείες, σε αυτή την ιστορία ενδοοικογενειακής βίας μετά το διαζύγιο, που πραγματικά στοιχειώνει τον θεατή.
Ακης Καπράνος
Δεν βγαίνεις ανάλαφρος από την αίθουσα, αλλά σίγουρα εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα μεγάλο ταλέντο: ο σκηνοθέτης Ξαβιέ Λεγκράν είναι σπουδαίος μάστορας.
Άγγελος Πολύδωρος
Αξιοπρεπές και χωρίς μελοδραματικές εξάρσεις οικογενειακό δράμα.
Γιώργος Νυκταράκης
Δυνατό φιλμ με έντονα δραματικές σκηνές και αρκετά καλές ερμηνείες γύρω από ένα ευαίσθητο και επίκαιρο θέμα.
kazanipouvrazei
Ένα στιβαρό, ειλικρινές και σίγουρα καλοπαιγμένο δραματικό θρίλερ, που θα μπορούσε να ήταν όμως κάτι πολύ ξεχωριστό, αν ο δημιουργός του πρόσεχε τις λεπτομέρειες.
Παναγιώτης Πυλαρινός
Συγκεντρωμένος και ενήμερος με εντυπωσιακή ακρίβεια, το εντυπωσιακό ντεμπούτο πείθει πλήρως ψυχολογικά, αντισταθμίζει την απουσία μιας πιο ουσιαστικής πλοκής με τις δυνατές ερμηνείες των ηθοποιών, οι οποίοι συμβάλλουν στη δημιουργία ενός εφιαλτικού κλίματος, υποστηρίζοντας την επαναληπτικότητα μοτίβων, που αργά και σταθερά οδηγούνται σε μια εκρηκτική κορύφωση.
Λήδα Γαλανού
2018-03-08
Ένα από τα ωραιότερα δείγματα νέου γαλλικού σινεμά.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2018-03-10
Βραβευμένη στη Βενετία (Αργυρό Λιοντάρι Καλύτερης Σκηνοθεσίας) ταινία που ξεκινά σαν ένα οικογενειακό δράμα για να μεταλλαχτεί σταδιακά σε ψυχολογικό θρίλερ, φέρνοντας στο νου δημιουργίες του Σαμπρόλ και του Χίτσκοκ.
Χρήστος Μήτσης
2018-03-12
Βραβείο σκηνοθεσίας και Λιοντάρι του Μέλλοντος στη Βενετία για ένα γεμάτο ένταση και ειλικρίνεια πορτρέτο της σύγχρονης οικογενειακής ζωής, η οποία μπορεί να μετατραπεί από εστία συνύπαρξης σε αληθινό πεδίο μάχης.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2018-03-06
Ατμόσφαιρα που κερδίζει χάρη τόσο στο καλοδουλεμένο σενάριο και τη λιτότητα με την οποία αναπτύσσει τις επιμέρους καταστάσεις όσο και στις εξαιρετικές ερμηνείες και των τριών βασικών ερμηνευτών.
Δημήτρης Δημητρακόπουλος
2018-03-04
Αυτό που μένει στο τέλος του «Μετά το Χωρισμό» είναι μια ταινία με έντονη κοινωνική ματιά και με οπτική που προσπαθεί να βρει στις λεπτομέρειες την γέννηση της βίας, η οποία όμως την κρίσιμη στιγμή παραδίδεται στις ευκολίες για την δημιουργία – αποτελεσματικής παρόλα αυτά – έντασης.
Κώστας Ζαλίγκας
Δεν είναι η ιστορία του Λεγκράν που παίρνει τα εύσημα και έναν Αργυρό Λέοντα σκηνοθεσίας στο τελευταίο Φεστιβάλ της Βενετίας. Είναι ο τρόπος που καταφέρνει να αφηγηθεί αυτή την ιστορία. Η δύναμη και η σιγουριά που δείχνει σε κάθε βήμα είναι αυτά που σε κρατάνε καρφωμένο να παρακολουθείς μια κοινότοπη ιστορία προσπαθώντας σχεδόν να μην ανοιγοκλείσουν τα μάτια σου για να μη χάσεις σκηνή.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2018-03-02
Βραβείο σκηνοθεσίας στο πρόσφατο Φεστιβάλ Βενετίας για τον Ξαβιέ Λεγκράν, σκηνοθέτη ενός οικογενειακού δράματος που καταλήγει σε ένα απροσδόκητα έντονο, αναμφισβήτητα ενδιαφέρον, σχεδόν θριλερικό φινάλε, αφού όμως έχει προηγηθεί μια εξαιρετικά χλιαρή απαρίθμηση των λόγων που ένα ζευγάρι που έχει χωρίσει δεν μπορεί να είναι πλέον μαζί.
Cine - Κριτική
Τα νοηματικά άλματα δεν λείπουν, ενώ παρά το αδιαμφισβήτητα αριστουργηματικά στημένο φινάλε, ο θεατής βγαίνει από την αίθουσα χωρίς να ξέρει αν όλο αυτό το έντονο και σκληρό δημιούργημα είχε τελικά κάποιο ιδιαίτερο νόημα...
