Σκοτεινός Ποταμός(2017)
(Dark River) | Πρώτη προβολή: 29-03-2018
Ελένη Ουλάνη
Η λιτότητα της ταινίας, σε συνδυασμό με την αρτιότητα των εικόνων και της μουσικής, μας παγιδεύουν σε μια ιστορία για γερά νεύρα. Φυσικά, ο δυναμικός χαρακτήρας της Alice, σε συνδυασμό με τη ζοφερή εφηβεία της, συμβάλλουν και στη δική μας επαγρύπνηση.
Χρήστος Μήτσης
2018-03-20
Σκληρό και ψυχολογικά διεισδυτικό δράμα, υπόδειγμα σεναριακής λιτότητας, από τη σκηνοθέτιδα του «Εγωιστή Γίγαντα».
Σταύρος Γανωτής
Ο τρόπος που κινηματογραφεί η Barnard τονίζει τόσο το μονότονο -και μουντά καταπράσινο- φυσικό ντεκόρ, όσο κι έναν ρεαλισμό που υπηρετείται σε όλα τα επίπεδα. Δεν ενδιαφέρεται καν να αναδείξει τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών της (κι αυτοί εμμένουν υπηρέτες στους χαρακτήρες που ερμηνεύουν), μια και το μέλημα της είναι να έχουμε μια βιωματική εμπειρία επί της θέασης μας.
Αγγελική Στελλάκη
2018-03-18
Μπορεί ο Σκοτεινός Ποταμός να μην είναι η καλύτερη δουλειά της Μπαρνάρντ, είναι όμως μια ενδιαφέρουσα προσθήκη στην φιλμογραφία μιας αξιοπρόσεκτης δημιουργού.
Κώστας Γ. Καρδερίνης
Τηρουμένων κάποιων αναλογιών, θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για γουέστερν βρετανικής ιδιοσυστασίας. Η πολύ καλή φωτογραφία συμβάλλει στο σκοτεινό κλίμα. Το μοντάζ δημιουργεί γοητευτικούς χρονικούς παραλληλισμούς. Η εκπάγλου καλλονής πρωταγωνίστρια παίζει σωματικά και βλεμματικά, συσπώντας έξοχα τους μύες του προσώπου, δείχνοντας εν μέρει και την θεατρική της στόφα.
Τάσος Ντερτιλής
Βουτώντας την ταινία της σε μια υγρή ατμόσφαιρα με νωπή πάντα τη γη από τη βροχή και τα νερά να κυλούν ορμητικά γύρω από το κτήμα, επιχειρεί να ξεπλύνει τους ήρωές της από τα βάρη και τις αμαρτίες που τους βαραίνουν. Αμαρτίες γονέων όμως παιδεύουσι τέκνα, λέει το ρητό και στην περίπτωση της Άλις κυριολεκτεί. Το ποτάμι είναι ορμητικό αλλά σκοτεινό...
Παναγιώτης Πυλαρινός
Τα σκοτεινά μυστικά, η γενική δυστυχία και οι μεγάλες ερμηνείες αφθονούν σε μια αδυσώπητη δυστυχία που σας αφήνει την αίσθηση ότι η συγγραφέας-σκηνοθέτης ενδιαφέρεται για τη σχέση του ρεαλισμού με την πραγματικότητα, ενώ ταυτόχρονα μέσα από φλάς μπάκ χτίζει το πορτρέτο δυο χαρακτήρων που έχουν μεγαλώσει μέσα στον πόνο.
nicolas1810
Μικρό οικογενειακό δράμα στα λιβάδια της Ινγκερλαντ, βραδυφλεγές, πλην όμως γοητευτικό χάρη στη φωτογραφία και το πρωταγωνιστικό ζεύγος.
Τάσος Χατζηευφραιμίδης
2018-03-14
Ο «Σκοτεινός Ποταμός» της Κλίο Μπάρναρντ δεν είναι ένας νέος «Εγωιστής Γίγαντας», δεν παύει, όμως, να είναι μια συνεπής και σε πολλά σημεία δυνατή ταινία που ανανεώνει το ενδιαφέρον και τις προσδοκίες μας για ακόμα σπουδαιότερα πράγματα από τη σκηνοθέτη στο μέλλον.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2018-03-10
Με καλά τοποθετημένα flashbacks και διάσπαρτο διάλογο, ωστόσο, ο Σκοτεινός Ποταμός αργεί πολύ να ανασύρει την κακοποίηση του παρελθόντος και χάνει σημαντικά σε ενδιαφέρον, υπονομεύοντας το μυστικό που σιγοβράζει.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2018-03-16
Η Μπάρναρντ περιγράφει με λιτότητα, με ένα άμεσο στιλ, με σιωπές και παύσεις που αφήνουν χώρο για ανάσα, με τους χώροι και τα τοπία να σχολιάζουν ή να έρχονται σε αντίστιξη με τα δρώμενα, με λιγοστή, υποβλητική μουσική (μαζί και ένα ωραίο nursery rhyme της Πι Τζέι Χάρβεϊ), αποσπώντας μια εκπληκτική ερμηνεία από την Ρουθ Γουίλσον.
Ιωάννα Παπαγεωργίου
2018-03-12
Όσοι αναζητούν συναρπαστικές κινηματογραφικές αποδράσεις, ούτε απέξω! Αυτή η ταινία δεν είναι απόδραση, είναι αληθινή ζωή. Και σε αυτή, όλοι οι υπόλοιποι θεατές κάτι θα βρουν να εκτιμήσουν, συγκινημένοι. Μέχρι την τελευταία πράξη της, τουλάχιστον, η οποία ενδέχεται να απογοητεύσει ακόμα και τους ένθερμους κινηματογραφόφιλους, που ανυπομονούσαν για τη νέα δουλειά της Βρετανίδας με το τόσο ωμό και μουντό στιλ αφήγησης (ποιος δεν θυμάται το shock value του φινάλε της προηγούμενης ταινίας μυθοπλασίας που μας είχε δώσει;).
Ιάκωβος Γωγάκης
Δεν είναι τόσο συναρπαστική ταινία όσο η προηγούμενη της (θυμίζει σχεδόν ολοκληρωτικά μια ταινία πολυβραβευμένη του 2009 με τίτλο "That Evening Sun"), αλλά έχει αρετές, οι οποίες αναδεικνύονται από τους Ρουθ Γουίλσον- Μάρκ Στάνλεϊ.
Joker
Σκληρό, διεισδυτικό ρεαλιστικό δράμα, με επαρκείς ερμηνείες, λιτό και με δυνατές σκηνές που μένουν στην μνήμη.
Τατιάνα Καποδίστρια
Τρομερά παιδικά τραύματα και ενήλικες αντιδικίες ορίζουν την επανένωση αδελφού και αδελφής στην πατρογονική φάρμα στο Γιόρκσιρ, σε αυτό το εξπρεσιονιστικό, ρεαλιστικό, ατμοσφαιρικό, αλλά κάπως φτενό δράμα χαρακτήρων.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2018-03-08
Συνεπές σύνολο, άψογο στη διαχείρισή του και γυρισμένο σε γοητευτικό περιβάλλον, το καταπράσινο, άγριας ομορφιάς ύπαιθρο του Γιόρκσαϊρ.
Λουκάς Κατσίκας
2018-03-06
Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες γυναικείες φωνές του ευρωπαϊκού σινεμά πασχίζει με ένα φεμινιστικό αγροτικό δράμα το οποίο όφειλε να έχει δουλέψει καλύτερα το σενάριό του.
Λήδα Γαλανού
2018-03-04
Ταινία που θα ήταν πολύ πιο ουσιαστική αν χαλάρωνε την επιμονή της στη φόρμα και στις σιωπές που καλύπτουν τα ήδη αυτονόητα.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Τα ηθικά διλήμματα που βάζει η Μπάρναρντ αφορούν στο μέλλον των ηρώων. Αδυνατεί όμως να τα περάσει και στην καρδιά του θεατή.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
2018-03-02
Κρίμα. Κρίμα για τις καλές ερμηνείες. Κρίμα για την υπέροχη διεύθυνση φωτογραφίας. Κρίμα για το πολύ όμορφο τραγούδι της PJ Harvey «An Acre of Land», διασκευή πάνω σε ένα παραδοσιακό, αγγλικό κομμάτι. Χαμένη ευκαιρία.
