Tully: Τα Παιδιά Είναι Ευτυχία;(2018)
(Tully) | Πρώτη προβολή: 31-05-2018
Ιωάννα Παπαγεωργίου
2018-06-20
Αν περιμένεις μια πολιτικά ορθή, ωραιοποιημένη και βολική απεικόνιση του τι εστί μητρότητα, θα απογοητευτείς. Αν, όμως, εκτιμάς τις ιδιότροπες, εκκεντρικές κομεντί της σεναριογράφου Κόντι, τον άκρως διασκεδαστικό, ουμανιστικό ακτιβισμό του Ράιτμαν και το ατρόμητο ερμηνευτικό σθένος της πανέμορφης (όχι μόνο στο μάτι) Θέρον, σπεύσε! Αν δε είσαι και γονιός, θα την καταβρείς με το πώς το Χόλιγουντ έκανε την καθημερινότητά σου ταινία.
nicolas1810
Έξοχη δραματική κομεντί σχέσεων, μητρικού ενστίκτου και φαντασμάτων του παρελθόντος η τροπή η οποία παίρνει βάζει τα πάντα υπό νέο πρίσμα εξέτασης.
Άγγελος Πολύδωρος
Το σενάριο της Ντιάμπλο Κόντι που έχει ξανασυνεργαστεί με τον Ράιτμαν, εισδύει σωστά στους χαρακτήρες, τόσο της Μάρλο, όσο και της Τάλι, που την περιβάλλει με ένα μυστήριο, ενώ η σκηνοθεσία του Ράιτμαν δεν αφήνει κενά και σε κρατάει σε ενδιαφέρον.
Μάρα Θεοδωροπούλου
Μια τρυφερή και ειλικρινής ματιά στην περιπλοκότητα της μητρότητας.
Αγγελική Αντωνίου
Το Tully (Tully: Τα παιδιά είναι ευτυχία;) είναι μια γλυκιά και συναισθηματική ταινία για την ρουτίνα, την επανάληψη και την αμφιβολία. Μια ταινία για όλους εκείνους τους ανθρώπους που η αγάπη τους θεωρείται δεδομένη. Ένα καλοφτιαγμένο παιχνίδι διαλόγων που αναδεικνύει ότι η αγάπη είναι επιλογή και προσπάθεια, ενώ η ευτυχία δεν βρίσκεται στην τελειότητα.
Έλενα Χρηστοπούλου
Ο ελληνικός τίτλος είναι ατυχής διότι η ταινία δεν έχει να κάνει (μόνο) με τα παιδιά, αλλά με το πώς κατασκευάζουμε πραγματικότητες και αφηγήσεις για να αντέξουμε τη ζωή. Μιλώντας για αφηγήσεις βέβαια, αυτή εδώ είναι πολύ δυνατή - και γιατί η Κόντι ξέρει πού να υπογραμμίσει τι, και γιατί ο Ράιτμαν μπορεί να δώσει διάσταση στις λέξεις και τα νοήματα, αλλά και γιατί μαζί παίρνουν ένα κινηματογραφικό κλισέ (μια σεναριακή ανατροπή που δε θα αποκαλύψω) και το αναποδογυρίζουν.
Αντώνης Γκούμας
Ο σκηνοθέτης, Τζέισον Ράιτμαν χρησιμοποιεί με ενδιαφέρον τρόπο το υγρό στοιχείο, με μερικές ωραίες υποβρύχιες λήψεις βυθού, που παρεμβάλλονται στη ροής της αφήγησης, αλλά και μας «προϊδεάζει» για το τι πρόκειται να ακολουθήσει, δίνοντας «πολεμικό» ρυθμό στην ταινία του, με μερικά κοφτά μοντάζ καθημερινών επαναλαμβανόμενων διαδικασιών της σωματικής και ψυχικής εξάντλησης της μάνας, που από μόνα τους θα δικαιολογούσαν την επιλόχεια κατάθλιψη σε οποιονδήποτε άνθρωπο.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2018-06-18
Η ταινία λειτουργεί ως καθρέφτης για το concept και τις προκαταλήψεις γύρω από την ιδεατή οικογένεια: ενώ αποφεύγει τα κλισέ των άκρων, τη βία και την επιθετικότητα, ανοίγει έναν ειλικρινή διάλογο μεταξύ της πρωταγωνίστριας και του θεατή πάνω στο θέμα της επιλόχειας κατάθλιψης χωρίς την εύκολη μιζέρια.
Παναγιώτης Πυλαρινός
Ο Reitman από σκηνοθετικής άποψης, καταγράφει με άψογο τρόπο το τι σημαίνει να είσαι γονιός με ειλικρίνεια (όπως σχεδόν σε όλες του τις ταινίες), ενώ η Theron παρ' ότι "τσαλακώνεται" (πήρε 25 κιλά για τις ανάγκες του ρόλου), την βρίσκουμε σε μεγάλη φόρμα, σε μια ατρόμητη ερμηνεία, που κλείνει το μάτι στην Ακαδημία.
Ελένη Ουλάνη
Θα μου πείτε πως είναι άλλη μία κωμωδία που μόνο να μας κάνει να γελάσουμε δε θα καταφέρει. Θα σας πω πως ναι, οι στιγμές χιούμορ είναι ελάχιστες, αλλά θα φροντίσω να τονίσω πως το αναπάντεχο plot twist της ταινίας θα την κάνει λίγο πιο δραματική αλλά και συνάμα διδακτική και θα αποζημιώσει για όλες εκείνες τις στιγμές που περίμενες κάτι παραπάνω.
Πάνος Λιάκος
Εν ολίγοις, και μόνο το όνομα της σεναριογράφου είναι ικανό να προετοιμάσει το θεατή ότι δεν θα δει μια απολύτως συμβατική ταινία σχετικά με τη μητρότητα ενώ δεν γίνεται να μη θαυμάσει τη βουτιά που επιχειρεί να κάνει η Σαρλίζ Θερόν (η γενναιότητα της οποίας δεν είναι απίθανο να τραβήξει την προσοχή της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, είτε βρεθεί τελικά η Θερόν με υποψηφιότητα είτε όχι) στον ψυχολογικό κόσμο μιας τέτοιας μητέρας.
Τατιάνα Καποδίστρια
Ξεθεωμένη μωρομάνα με άλλα δυο μικρά παιδιά επαναπροσδιορίζει εαυτόν χάρη στην νεότατη νυχτερινή νταντά, σε αυτή την ευφυώς γραμμένη μεταφεμινιστική δραμεντί περί μητρότητας, με μια εξαιρετική Θερόν.
Νίκος Δρίβας
Η ταινία είναι μια αυθεντική και αξιόλογη προσπάθεια και είναι δεδομένο ότι όποιος παρακολουθήσει την ταινία Tully αποκλείεται να μείνει αδιάφορος. Υπήρχαν σημεία που επιδέχονταν βελτίωσης και στερούν κάτι ακόμα καλύτερο, αλλά σε καμία περίπτωση δεν την εμποδίζουν από το να ξεδιπλώσει τις αρετές της, όσο αυτό είναι εφικτό.
Ιάκωβος Γωγάκης
Είτε επεκτείνεται, είτε υποκρύπτεται, ο Ράιτμαν με μια αιλουροειδή στροφή, επαναφέρει το έργο στα μεγάλα θέματα που τον απασχολούν, πολύ περισσότερο δε, απασχολούν τη σεναριογράφο, με την ιστορία να αποτελεί κομμάτι της δικιάς της ζωής.
Τάσος Ντερτιλής
Η επιλόχεια κατάθλιψη ως σκοτεινή κωμωδία σε μια πειραγμένη παραλλαγή της Μέρι Πόπινς από τους δημιουργούς του Juno.
Παύλος Γκουγιάννος
Μία χαμηλότονη, διεισδυτική σκηνοθεσία, ένα καλογραμμένο σενάριο που δεν φοβάται να βγάλει την μητρότητα από το συννεφάκι της ευτυχίας και της χαράς, και μία ηθοποιός που δείχνει πόσο ταλαντούχα είναι, είναι μία τριπλέτα που αξίζει την προσοχή. Πόσο μάλλον όταν ο Reitman και η Cody παραδίδουν ίσως ό,τι καλύτερο έχουν κάνει μετά το Juno.
Σταύρος Γανωτής
2018-06-14
Έχουμε αμερικανικό σινεμά που μιλάει στον μεγαλύτερο του χρόνο παρόμοια με το ευρωπαϊκό. Χωρίς χάρες στους πρωταγωνιστές, χωρίς πλουμιστά λόγια που θα προκαλούσαν το έντονο συναίσθημα, αλλά με ειλικρίνεια και προσήλωση στον στόχο, κινηματογραφικό και νοηματικό.
Πόλυ Λυκούργου
2018-06-12
Οι Ντάμπλο Κόντι και Τζέισον Ράιτμαν («Juno», «Young Adult») ολοκληρώνουν την άτυπη τριλογία τους απέναντι στους μύθους της ενηλικίωσης, με μία αφοπλιστικά ειλικρινή δραμεντί για την μητρότητα. Και η Σαρλίζ Θερόν παίρνει 22 κιλά και τραβά γενναιόδωρα την κουρτίνα αποκαλύπτοντας... την πολύπλοκη γυναικεία ψυχοσύνθεση.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Καλή ταινία είναι αυτή, με γοργόνες (στη φαντασία), με μάγκες (πίσω από την κάμερα), με τρομερό σάουντρακ: η σκηνή του μοντάζ της εξόδου στην πόλη με όλες (!!!) τις επιτυχίες της Cindy Lauper είναι απολαυστική. Ωραιότατο το φινάλε, έστω με τις συμβάσεις του, κλείνει μια χαρά μια ταινία που τα πάει... μια χαρά. Και ναι, καμιά φορά, το να αγαπάς σημαίνει απλά το να είσαι εκεί. Έτσι;
Τάσος Μελεμενίδης
2018-06-16
Λιγότερο εξυπνακίστικη και περισσότερο δυσάρεστη, παρά το χιούμορ της, η «Tully» είναι το πιο ισορροπημένο ως σήμερα παιδί της συνεργασίας Ράιτμαν-Κόντι («Juno» και «Young Adult»), υποστηριζόμενο από την πειθαρχημένη ερμηνεία της Θερόν.
kazanipouvrazei
Η βραβευμένη σεναριογράφος Ντιάμπλο Κόντι και ο σκηνοθέτης Τζέισον Ράιτμαν (εδώ στη δεύτερη συνεργασία τους με τη πρωταγωνίστρια Σαρλίζ Θερόν μετά την επίσης πετυχημένη δραμεντί Περίπου Ώριμη) αγκαλιάζουν με χιούμορ, αυθεντικές καθημερινές καταστάσεις γύρω από το μαραθώνιο της μητρότητας, μελαγχολία, αλλά και ολίγο από μυστήριο, αναφορικά με τη ταυτότητα και τις επιδιώξεις της Τάλι.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2018-06-10
Ο σκηνοθέτης Τζέισον Ράιτμαν και η σεναριογράφος Ντιάμπλο Κόντι - συνεργάτες στο πολύ καλό «Juno» - έφτιαξαν μια ταινία που με χαλαρό αλλά ουσιαστικό τρόπο προσπαθεί ν' αφουγκραστεί τα προβλήματα και τις ανησυχίες γυναικών σε κρίσιμη ηλικία (λίγο πριν από τα 40), οι οποίες είναι φορτισμένες και φορτωμένες από τα πάντα, εκτός από... χαρά. Με την πολύτιμη βοήθεια της Θερόν, που είναι και συμπαραγωγός, τα καταφέρνουν.
Xenia Kousiniori
Ο τέσσερις φορές υποψήφιος για Όσκαρ σκηνοθέτης Τζέισον Ράιτμαν (Ραντεβού στον Αέρα) ενώνει και πάλι τις δυνάμεις του με τη σεναριογράφο Ντιάμπλο Κόντι σε μία τρυφερή, αιχμηρή και συγκινητική κομεντί που αποφεύγει τα κλισέ και τολμά να εξερευνήσει την ωμή πραγματικότητα πίσω από το προσωπείο της μητρότητας.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2018-06-08
Ο Ράιτμαν φτιάχνει ένα δελεαστικό πακέτο από κωμικές σκηνές, εικόνες απελπισίας, αλλά και κάποια στιγμιότυπα τραβηγμένα κάπως από τα μαλλιά. Η θεματική θυμίζει το «Πρέπει να μιλήσουμε για τον Κέβιν» (με την Τίλντα Σουίντον), βλέπεται άνετα αλλά όχι και τόσο ευχάριστα μερικές φορές, καθώς η υπερβολή που επιστρατεύεται ξενίζει.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2018-06-06
Πολύ καλή η ερμηνεία της Σαρλίζ Θερόν στο ρόλο της αρκετά χοντρής μητέρας (θα περιμένει σίγουρα υποψηφιότητα στα Όσκαρ), εκείνη όμως που κλέβει την παράσταση είναι η Μακένζι Ντέιβις (την απολαύσαμε στο «Blade Runner 2049») στο ρόλο της νεαρής, γεμάτης ζωντάνια και ωραίες ιδέες, Τάλι.
Γιώργος Νυκταράκης
Ισορροπώντας ανάμεσα στο δράμα και την κωμωδία, δίνει μία πολύ ρεαλιστική ματιά στη σκληρή καθημερινότητα που μπορεί να οδηγηθεί ένας γάμος μέσα από τα μάτια μιας μητέρας, ενώ από την άλλη αξιοποιώντας ορισμένες πιο κωμικές καταστάσεις καταφέρνει να χαρίσει σποραδικό γέλιο με κάποιες έξυπνες ατάκες. Σεναριακά όμως δεν καταφέρνει να πρωτοτυπήσει.
Λήδα Γαλανού
Η πρόθεση ωστόσο του σεναρίου τής Ντιάμπλο Κόντι μοιάζει να είναι τόσο υπολογισμένη να κρίνει, στις ανατροπές του, που από τη μια πλευρά αφήνει χαρακτήρες ελλιπείς και σχηματικούς κι από την άλλη οδηγείται σε μια κορύφωση όχι μόνο ιδεολογικά αμφισβητήσιμη, αλλά και εκνευριστικά απλοϊκή.
Χρήστος Μήτσης
2018-06-04
Μια (λιγότερο απ' όσο νομίζει) σπιρτόζικη κομεντί, που προσπαθεί να περιγράψει τη γυναικεία ψυχοσύνθεση ειλικρινά και κάποιες στιγμές έξυπνα, αλλά με παλιομοδίτικο στόμφο.
Ακης Καπράνος
2018-06-02
Μια ιστορία που μοιάζει ανατρεπτική, αλλά κρύβει έναν μασκαρεμένο (δηλαδή, διόλου έντιμο) μικροαστισμό. Η Θέρον όμως είναι υπέροχη και υπάρχουν στιγμές που γελάς με την καρδιά σου.
Μάνος Θηραίος
Κάπου προς τη μέση αρχίζεις να αναρωτιέσαι τι θέλει να πει ο ποιητής και πού ακριβώς το πάει, οπότε αυτή η υπό μορφή θρίλερ ανατροπή του φινάλε δικαιολογεί μεν όλα όσα έχουν συμβεί, αλλά δεν σε πείθει κιόλας πως όλα αυτά δεν έγιναν μόνο και μόνο για ένα "γουάου" κάπου εκεί στο τέλος.
