7 Μέρες στο Έντεμπε(2018)
(7 Days in Entebbe) | Πρώτη προβολή: 16-08-2018
Κωστής Δ. Μπίτσιος
Ούτε οι καλοί πρωταγωνιστές της ταινίας Daniel Bruhl και Rosamund Pike μπορούν να εμφυσήσουν πάθος σε μία χιλιοειπωμένη ιστορία παρά το αναμφισβήτητο ταλέντο τους.
Κατερίνα Ανδρεάκου
2018-08-20
Δυνατή, σοβαρή (και όχι απλά σοβαροφανής) παραγωγή που μπορεί μεν να χάνει συχνά τους ρυθμούς της, ωστόσο είναι αρκετά συμπαγής για να κρατήσει το ενδιαφέρον (αν όχι συνεχόμενα το σασπένς) και να προσφέρει κάποιες πρωτότυπες στιγμές.
Τατιάνα Καποδίστρια
Η αληθινή αεροπειρατεία-τρομοκρατική ενέργεια που κορυφώθηκε στο Έντεμπε της Ουγκάντας το 1976, σε μια υπερβολικά αναλυτική και πιστή αφήγηση που δεν συναρπάζει παρά το εντυπωσιακό διεθνές καστ.
zerVo
2018-08-14
Με κινηματογράφηση που θυμίζει έντονα την υπόθεση του Last King Of Scotland - ειδικά στα πλάνα της εμφάνισης του ογκώδους δικτάτορα, ετούτο γίνεται ακόμη πιο έκδηλο – το φιλμ σέβεται τα αληθινά δεδομένα και δεν τα τροποποιεί ως κίνηση προπαγάνδας, ανεβάζει σταδιακά παλμούς μέχρι να οδηγηθούμε στην τελική φάση της σφαγής, ενώ δεν λησμονεί την αρτιστικά ποιητική του υφή, συνδυάζοντας σε αρκετές περιπτώσεις, την δράση με την χορευτική τελειότητα ομάδας κίνησης, σε ένα πολύ ενδιαφέρον εικαστικό μιξάζ.
Πάνος Αχτσιόγλου
2018-08-18
O Βραζιλιάνος σκηνοθέτης Ζοζέ Παντίλια, αναλαμβάνει να ψηλαφίσει με καθαρό μυαλό, αλλά και σκηνοθετική ατολμία, αυτό που έως σήμερα χαρακτηριζόταν ως ένας άψογος στρατιωτικός χειρισμός και μια απόλυτη αντιτρομοκρατική επιτυχία.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2018-08-16
Το φόρτε του είναι ο ρυθμός και η επιτάχυνση, όποτε χρειάζεται, σε διαφορετικά μέτωπα, αντιπαραβάλλοντας πρωταγωνιστές και παράγοντες της δράσης, χωρίς να χάνει beat, σε ένα πλαίσιο εξαιρετικά επαγγελματικής κινηματογράφησης, πάντα σε ένα αυθεντικά '70s ύφος – κάτι που τείνει να γίνει υπολογίσιμο είδος ταινιών.
Λήδα Γαλανού
Ο σκηνοθέτης των «Επίλεκτων» και του τελευταίου «RoboCop», με το πλεονέκτημα δύο θαυμάσιων πρωταγωνιστών που κάνουν ό,τι μπορούν, καταπιάνεται με μια πραγματική, εμβληματική ιστορική στιγμή, γεμάτη προεκτάσεις προς τη σημερινή ιστορία και τη φορτώνει με τόση μεγαλοστομία, εικαστική, διαλογική, ακόμα και... χορευτική, που ξεχνά ν' ασχοληθεί με τα κίνητρα και τους χαρακτήρες των ηρώων του, αλλά και με το χτίσιμο ενός στοιχειώδους σασπένς.
Μάνος Θηραίος
Πιο πολύ σαν δραματοποιημένο ντοκυμανταίρ μοιάζει συνολικά το φιλμ, παρά με ολοκληρωμένη μυθοπλασία, καθώς νιώθεις πως στέκει αμήχανο ανάμεσα στα γεγονότα. Προσπαθώντας να κρατήσει ισορροπίες και ίσες αποστάσεις, ούτε στη δράση αυτή καθ' εαυτή επενδύει αλλά ούτε και σε χαρακτήρες ή πολιτικές θέσεις.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Το χτίσιμο της πραγματικής ιστορίας παρότι γίνεται με ιστορική συνέπεια δεν καταφέρνει να έχει τη σκηνοθετική τόλμη που απαιτείται, ενώ η παράθεση αρκετών στοιχείων γίνεται μερικές φορές ρουτινιάρικα και δίχως νεύρο.
Άγγελος Πολύδωρος
2018-08-04
Υπάρχει μια αγωνία για το αποτέλεσμα, αλλά δεν υπάρχει νεύρο. Η Ρόζαμουντ Πάικ και ο Ντάνιελ Μπρουλ μεταξύ των αεροπειρατών, παίζουν άνευρα και η Ρόζαμουντ Πάικ νομίζεις ότι θα καταρρεύσει από σε στιγμή σε στιγμή. Ο ρόλος της την υπερβαίνει και στο βλέμμα της βλέπεις μια αεροπειρατίνα με ανασφάλεια. Κρίμα.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2018-08-12
Ο βραβευμένος με Χρυσή Άρκτο σκηνοθέτης Χοσέ Παντίλα («Οι Επίλεκτοι») και ο σεναριογράφος του εντυπωσιακού «’71» Γκρέγκορι Μπερκ παραδίδουν μαθήματα εύκολου συναισθηματισμού, σε ένα χαμηλότονο εναέριο δράμα που πασχίζει για ένταση.
Νίκος Δρίβας
2018-08-08
Γενικά το 7 Days in Entebbe ήταν μια ταινία με πολλές δυνατότητες να χτιστεί μια πολύ δυναμική ταινία με ένταση και αγωνία, ωστόσο το περιεχόμενο της ταινίας μας κάνει να την ξεχνάμε αμέσως μετά τους τίτλους τέλους της, έστω κι αν δεν είναι τόσο κακή, αλλά ημιτελής.
Ρόμπυ Εκσιέλ
2018-08-06
Θρίλερ ομηρείας από πραγματικά γεγονότα, άψογο ως παραγωγή και με ενδιαφέρουσες ηθικοπολιτικές παραμέτρους που όμως χάνονται τελικά στην κάπνα του ηρωισμού.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2018-08-10
Η σκηνοθεσία του είναι ακαδημαϊκή, ρεπορταζιακή και σχετικά επίπεδη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η ταινία (που έχει ξαναγυριστεί στο παρελθόν για το σινεμά και την τηλεόραση) δεν βλέπεται με περιέργεια.
Απόστολος Κίτσος
Το ληθαργικό θρίλερ του Βραζιλιάνου σκηνοθέτη που μας έχει αφήσει μόνο με καλές αναμνήσεις από τα δύο «Tropa De Elite», αλλά και τις 2 πρώτες σεζόν του τηλεοπτικού Narcos, καταλήγει σε μια αναμική περιπέτεια με στερεοτυπικό σενάριο που είναι λίγο απ'όλα: και πολιτική και ανθρωπιστική και ιδεαλιστική και αγωνιώδης, αποτυγχάνοντας τελικά σε όλα.
Παναγιώτης Πυλαρινός
Ο José Padilha (Elite Squad) με μια σχεδόν ντοκιουμαντεριστική και vintage αισθητικής κινηματογράφηση αφηγείται τα γεγονότα βήμα , βήμα , κρατάει τις απαραίτητες ισορροπίες , μοιράζει τον κινηματογραφικό χρόνο και στις δυο μεριές -των αεροπειρατών όσο και των Ισραηλινών- αλλά αποφεύγει με "χειρουργική" ακρίβεια οποιοδήποτε πολιτικό σχόλιο. Το δε συμβατικό και "ειρηνευτικό" φινάλε αφαιρεί πολλούς πόντους από το έτσι και αλλιώς αμήχανο και ανέμπνευστο remake.
Αντώνης Γκούμας
2018-08-02
...Και δημιουργείται στον θεατή το εύλογο ερώτημα: Ανεχόμαστε τόσα χρόνια μερικές χολιγουντιανές ιμπεριαλιστικές ή προπαγανδιστικές ταινίες που άνευ λόγου προβάλλονται στη χώρα μας, τώρα αρχίσαμε να εισάγουμε και ισραηλινές;
