Πρόγευμα στο Τίφανις(1961)
(Breakfast at Tiffany's) | Πρώτη προβολή: 22-12-1961
Αγγελική Καρυστινού
Το κλασικό αριστούργημα του Μπλέικ Έντουαρντς, βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Τρούμαν Καπότε με την Όντρεϊ Χεπμπορν να γράφει Ιστορία.
Άλκηστις Χαρσούλη
Κάθε φορά που ανανεώνω τη σχέση μου με την Holly του λογοτεχνικού κειμένου και με την Holly της ταινίας με κυριεύει αυτήν την ακατανίκητη επιθυμία να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου σ' αυτούς που τη ζωντάνεψαν μπροστά στα μάτια μου.
Χάρης Αναγνωστάκης
2024-07-20
Αθάνατες σκηνές, έξυπνοι διάλογοι, δυνατές ερμηνείες και ένας Μίκι Ρούνεϊ που, παρότι εμφανίζεται για λίγα λεπτά στο ρόλο ενός Ιαπωνέζου, θα κάνει το θαύμα του.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Όσες φορές και αν το δείτε, σε όποια ψυχολογική κατάσταση, έχει πάντα μια επιβεβλημένη μελαγχολία, σα να είναι ένας φόρος τιμής στο τέλος των ευκαιριών και της αποδοχής ενός ανώτερου συναισθήματος που ηλικιακά είχε αξιολογηθεί ως κάτι που έπεται.
Ηλίας Φραγκούλης
2024-07-18
Τα πρωινά άλλαξαν για πάντα μετά από αυτή την ταινία...
Σταύρος Γανωτής
Ο Blake Edwards κάνει λεπτή δουλειά με το καλογραμμένο κείμενο του Truman Capote και η Audrey Hepburn πλάθει έναν από τους πιο αξέχαστους χολιγουντιανούς χαρακτήρες.
Γιώργος Ξανθάκης
2024-07-16
Το «Πρόγευμα στο Τίφανις» είναι τόσο δροσιστικό όσο ένα ποτήρι σαμπάνιας, και τόσο μελαγχολικό όσο μια ασταμάτητα βροχερή μέρα.
Γιάννης Γκροσδάνης
Μια πρωτοποριακή ταινία της οποίας οι ήρωες αναζητούν την αγάπη και την ευτυχία ακριβώς όπως συνέβη δεκάδες φορές εντός και εκτός μεγάλης οθόνης.
Ειρήνη Μακρή
Mια ασυνήθιστη ιστορία αγάπης, με ασυνήθιστα πρόσωπα, που δεν εξιδανικεύονται, αφήνοντας στον θεατή μια «παράξενη» αίσθηση.
Αιμίλιος Χαρμπής
Η ταινία-ύμνος στη λάμψη και στην καλή ζωή της Νέας Υόρκης.
Άγγελος Πολύδωρος
Η ταινία έχει αφήσει ανεξίτηλο σημάδι στην ποπ κουλτούρα και παραμένει δημοφιλής ανάμεσα στους λάτρεις του κινηματογράφου, ενώ κατέστησε σύμβολο μόδας και στυλ την Όντρεϊ Χέπμπορν λόγω της ερμηνείας της, ως μιας απελευθερωμένης και ανεξάρτητης γυναίκας.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
2024-07-12
Πέρα από κάθε άλλη ερμηνεία που της έχει δοθεί και από την cult λατρεία που έχει αποκτήσει μέσα στα χρόνια, μπορεί πλέον σήμερα να ειδωθεί και μέσα από τα ξεκάθαρα γκέι υπονοούμενα, τα οποία της δίνουν μια νέα, ενδιαφέρουσα κουήρ οπτική.
Κώστας Ζαλίγκας
Η ρομαντική κομεντί που μας χάρισε τον πιο αξιομνημόνευτο ρόλο της Οντρεϊ Χέπμπορν. Δεν μπορείς να πάρεις τα μάτια σου από πάνω της.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2024-07-14
Ρόλος ζωής για τη Χέπμπορν (ακόμα μια υποψηφιότητα στα Οσκαρ) αλλά και μια θαυμάσια στιγμή στη φιλμογραφία του σκηνοθέτη Μπλέικ Εντουαρντς, ο οποίος δύο χρόνια αργότερα επρόκειτο να γυρίσει τον «Ροζ Πάνθηρα».
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2024-07-08
Η καταπληκτική σκηνή της ταινίας είναι αυτή του πάρτι, πολύ χαρακτηριστική του χαοτικού, πολυπρόσωπου ύφους του Έντουαρντς, με μέθη και παραλογισμό, κόσμο και κλασικό διάλογο αυτόν που ο σπουδαίος Μάρτιν Μπάλσαμ ρωτάει επίμονα τον Πέπαρντ αν η Χόλι «είναι ή δεν είναι».
Πόλυ Λυκούργου
2024-07-10
63 χρόνια τώρα αγαπάμε αυτή την ταινία ως την πιο iconic, λαμπερή ρομαντική κομεντί. Κάνουμε λάθος. Είναι πολλά περισσότερα.
Χρήστος Μήτσης
2024-07-06
Το τέλος της αθωότητας και των ανέμελων νεοϋορκέζικων χρόνων διά χειρός Τρούμαν Καπότε και υπό το αέρινο σκηνοθετικό άγγιγμα του Μπλέικ Έντουαρντς.
Αριστείδης Πετρόπουλος
Δεν είναι η μέση ρομαντική κομεντί που θα δείτε μια φορά και θα ξεχάσετε και αυτό δεν ισχύει μόνο λόγω της εξέλιξης της υπόθεσης και των χαρακτήρων (η ιστορία είναι χαλαρά βασισμένη στο έργο του συγγραφέα Τρούμαν Καπότε).
Ηλίας Δημόπουλος
2024-07-04
Ιστορική εμφάνιση της Όντρεϊ, αποφθεγματικό στυλ, αξέχαστο τραγούδι και μια σειρά από ευτράπελα, για την ταινία που οριοθετεί την «ανέμελη» όψη του αμερικανικού '60.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2024-07-02
Ο νοσταλγικός τρόπος που η ταινία προσεγγίζει την εποχή μέσα από ένα αθώο βλέμμα, την κάνει να γερνά όχι άσχημα μεν (παρά την ύπαρξη ενός διαβόητα ρατσιστικού ρόλου, δυστυχώς) αλλά σίγουρα ως μια «έπρεπε να ήσουν εκεί» στιγμή.
Δημήτρης Παπαμίχος
Δύο ώρες σε κάνει να ερωτευτείς τους χαρακτήρες και σε μια τελικά σκηνή, μαζί με μια γάτα μέσα στη βροχή, σε «κόβει στα δύο».
