Η Διαπαιδαγώγηση της Κάμερον Ποστ(2018)
(The Miseducation of Cameron Post) | Πρώτη προβολή: 25-10-2018
kazanipouvrazei
Οι σχέσεις μεταξύ των παιδιών (μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν οι Σάσα Λέιν και Φόρεστ Γκούντλακ) αποδίδονται με ευαισθησία και μπόλικο χιούμορ στη παράδοση των νεανικών κομεντί του Τζον Χιούζ, ενώ ακόμα και οι «κακοί» της υπόθεσης (Τζον Γκάλαχερ Τζ. και Τζένιφερ Έιλ) σκιαγραφούνται πειστικά ως χαρακτήρες και με βάθος.
Άγγελος Πολύδωρος
Η σκηνοθεσία δεν πέφτει σε μελοδραματισμούς και αντιμετωπίζει με σοβαρότητα και σεβασμό το θέμα.
Παύλος Γκουγιάννος
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ένα αντίστοιχο «Call Me By Your Name» για την γυναικεία ομοφυλοφιλία, αλλά χωρίς ποτέ να γίνεται τόσο μελό και άρλεκιν, όσο η ταινία του Guadagnino, αλλά και χωρίς να κατορθώνει να δημιουργήσει κάποια ιδιαίτερη σχέση μεταξύ των ηρώων, μένοντας κυρίως στην κεντρική ηρωίδα και αφήνοντας τους υπόλοιπους ως καθαρά δευτερεύοντες.
Ηρώ Εμμανουήλ
2018-10-20
Η Ιρανοαμερικανίδα Akhavan στο φιλμ της δεν επικεντρώνεται τόσο στην επαναστατική συμπεριφορά της πρωταγωνίστριας και των δευτεραγωνιστών, οι οποίοι αγνοούν τους συμβούλους του και αρνούνται να συμμορφωθούν στις απαιτήσεις του προγράμματος. Αυτό που φωτίζει η σκηνοθέτις είναι το ταξίδι εσωτερικής ανακάλυψης και ενηλικίωσης της έφηβης Cameron μέσα από την αποδοχή του εαυτού της και της σεξουαλικότητάς της.
Τάσος Ντερτιλής
Ακόμη μια αξιόλογη ταινία που ανάμεσα σε πολλά άλλα καταγγέλλει την κοινωνικά αποδεκτή αλλά απόλυτα αυθαίρετη χρήση τόσο της θρησκείας όσο και της ψυχολογίας έναντι του διαφορετικού και πιθανόν μελλοντικά να είναι ταινία αναφοράς για την παγκόσμια LGBT κοινότητα.
Έλενα Χρηστοπούλου
Ρεαλιστικό και γλυκό, τρομαχτικό κι επίκαιρο ταυτόχρονα, με όμορφες πινελιές από μια 90s μη-ρομαντικοποιημένη-νοσταλγία.
Κωνσταντίνα Αχείλα
Το "The Miseducation of Cameron Post" είναι μια όμορφη ιστορία ενηλικίωσης, η οποία παρουσιάζει με ακρίβεια την πολυπλοκότητα της εφηβικής ψυχής, χωρίς να σε βαραίνει με άσκοπα δράματα.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2018-10-18
Η ιρανικής καταγωγής Αμερικανή σκηνοθέτις Ντεζιρέ Ακαβάν δεν χρειάζεται να μεταφέρει αυτολεξεί τα βιώματά της στην οθόνη: μεταφράζοντας τις θεματικές ανησυχίες της σε ένα σινεμά που τοποθετείται ανάμεσα στο μοντέρνο queer και στο ήπιο δράμα, πετυχαίνει σωστή ευαισθησία και καλύτερη προσβασιμότητα σε περισσότερους αποδέκτες.
Αλέξανδρος Κυριαζής
Το The Miseducation of Cameron Post είναι ένα αξιόλογο indie φιλμ που ακολουθώντας μια διαφορετική φόρμουλα καταφέρνει να ξεχωρίσει, όχι όμως χωρίς απώλειες οι οποίες μεταφράζονται κυρίως σε έλλειψη έντασης και αδυναμία πρόκλησης του υψηλού ενδιαφέροντος του θεατή.
Κατερίνα Ανδρεάκου
2018-10-12
Κοινωνικό δράμα με ένα μάλλον άγνωστο (έως τώρα στους περισσότερους) επίκεντρο. Ενδέχεται να μην έχει τον έντονο συναισθηματικό αντίκτυπο που υπόσχεται, ωστόσο το παράξενο θέμα, οι προθέσεις, οι ερμηνείες αλλά και η ρεαλιστικά αυθεντική αφήγηση θα σε κάνουν να το σκέφτεσαι για καιρό.
Δημήτρης Δημητρακόπουλος
2018-10-14
Μελαγχολική, ευαίσθητη αλλά και κατά στιγμές αρκετά γνώριμη, η «Διαπαιδαγώγηση της Κάμερον Ποστ» κοιτάει διακριτικά αλλά με κατανόηση τους ήρωές της στο ταξίδι μετά από μια επώδυνη και απότομη ενηλικίωση.
Δραγγανά Χριστίνα
Ευχάριστη με καλές ερμηνείες , ποπ με ωραία ροή και μουσικές, για να περάσεις καλά την ώρα σου. Ωστόσο μικρό τσίμπημα και έναυσμα για να ξεκινήσεις την έρευνά σου για το τι στο καλό γίνεται στην κατά τα άλλα πολιτισμένη, μη τριτοκοσμική δυτική κοινωνία.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2018-10-16
Μια επίκαιρη, αιχμηρή καταγγελία της διαχρονικής καταπίεσης των ομοφυλοφίλων και ταυτόχρονα μια αισιόδοξη ιστορία ενηλικίωσης δοσμένη με ειλικρίνεια και τρυφερότητα.
Πάρις Μνηματίδης
Ενώ η πλάστιγγα γέρνει σαφώς προς το δράμα αποφεύγοντας την πανάκεια της δραμεντί, η Akhavan, ακόμη και όταν οι καταστάσεις φτάνουν στα άκρα, κρατάει μια αξιοθαύμαστη ισορροπία μη γέρνοντας ποτέ στην υπερβολή.
Σταυρούλα Μακρή
Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα ταινία -απότομης- ενηλικίωσης που δίνει αρκετά όμορφα τα συναισθηματικά αδιέξοδα της ενηλικίωσης που μας συνόδευαν – ή και συνοδεύουν ακόμη μερικούς από εμάς.
Ιάκωβος Γωγάκης
Είναι διακριτική, σε όλη τη διάρκεια, η αφηγηματική δομή του αποκαλούμενου ανεξάρτητου αμερικάνικου κινηματογράφου (η πρωτοτυπία απουσιάζει), επικεντρωμένη η ταινία, στο γκροτέσκο, στην ειρωνεία και τον σαρκασμό της "θεοσεβούμενης" αμερικάνικης κοινωνίας, στην Μοντάνα του 1993.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Περισσότερο επικεντρωμένη στο απαράδεκτο της πρακτικής της θεραπείας, παρά στον χαρακτήρα της Κάμερον, η ταινία που κέρδισε το φετινό Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής στο φεστιβάλ του Σάντανς, είναι συμπαθής, αν και θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερη, αν δεν άφηνε ανεκμεταλευτους μια σειρά από ενδιαφέροντες χαρακτήρες, για χάρη ενός τυπικού, ακαδημαϊκού institutional δράματος.
Γιάννης Φραγκούλης
Το χιούμορ είναι καλά κρυμμένο και η σάτιρα μερικές φορές μας εντυπωσιάζει, συνολικά, όμως, διατηρούμε τις ενστάσεις μας.
Τατιάνα Καποδίστρια
Δεκαετία του '90, υπαρξιακά αδιέξοδα και χιουμοριστική διάθεση στροβιλίζονται γύρω από μια δράκα εσώκλειστων μαθητών χριστιανικού σχολείου, το οποίο υπόσχεται να τους θεραπεύσει από την ομοφυλοφιλία μέσω προσευχής...
zerVo
2018-10-08
Κλειστοφοβική η ατμόσφαιρα, που φέρνει σε ουκ ολίγες στιγμές στον νου το απάνθρωπο περιβάλλον της ψυχιατρικής Φωλιάς του Κούκου, με κυρίαρχη την εικόνα της φυσικής σαδίστριας ηγέτιδας (μια εξαίρετη όπως πάντα Jennifer Ehle) που από τα χείλη της δεν απουσιάζει ποτέ το ντεμέκ καλοσυνάτο σμαιλάκι: Ότι πω εγώ θα γίνει! Θες δεν θες θα γιατρευτείς!
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2018-10-10
Στρατιωτική πειθαρχία, πρωτοποριακοί μέθοδοι θεραπείας και τραγούδια χριστιανικής ροκ συνθέτουν ένα περίεργο κοκτέιλ που οδηγεί την ιστορία ενηλικίωσης της Κάμερον («όνομα ανδρόγυνο», όπως σημειώνει η διευθύντριά της) σε μια απρόβλεπτα χιουμοριστική και τρυφερή ταινία που απέσπασε το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ του Σάντανς.
nicolas1810
Ενδιαφέρουσα ιστορία, ρεαλισμός, παραλογισμός, ειλικρινείς προθέσεις, αλλά και μια συνεχής ανακύκλωση των ίδιων και των ίδιων προβλημάτων των μαθητών της ιδιότυπης σχολής...
Παναγιώτης Πυλαρινός
Μια ζεστή, μεστή ταινία και ένα coming-of-age, αλλά βαθιά σκέψης δράμα για την αναζήτηση της σεξουαλικής ταυτότητας σε έναν κόσμο γεμάτο περιορισμούς και φόβο ... εκεί στις αρχές της δεκαετίας του '90.
Ηλίας Δημόπουλος
2018-10-04
Τυπικά καλοπροαίρετο και προβληματικό indie που αρκείται στην ορθότητα των λεγομένων του υποσιτίζοντας την δραματουργία που θα τα σερβίρει.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2018-10-02
Η Ακαβάν προσεγγίζει το θέμα της μέσα από ένα λιτό, σχεδόν ντοκιμαντεριστικό στιλ, παρουσιάζοντας, με λιγοστό πρέπει να πω χιούμορ (εκεί που χρειαζόταν πολύ περισσότερο), τις διάφορες θεραπείες στις οποίες υπόκειται τόσο η ίδια όσο και τα άλλα νεαρά κορίτσια του ιδρύματος, αποφεύγοντας όμως να τα πλησιάσει και να τα αναπτύξει αρκετά, προσφέροντας διεξόδους και λύσεις (με ένα αδύναμο φινάλε) που τελικά δείχνουν μιαν αδικαιολόγητη ατολμία.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2018-10-06
Ο χριστιανισμός ως τρόπος για να αντιμετωπίσεις το αμάρτημα της ομοφυλοφιλίας και να εξιλεωθείς!!! Όσο απίστευτο και αν ακούγεται, πάνω σε αυτή την ιδέα είναι χτισμένη αυτή η περίεργη ταινία, μεταφορά στον κινηματογράφο του μυθιστορήματος της Εμιλι Ντάνφορθ, αλλά και εμπνευσμένη από αληθινές ιστορίες.
